Κύριε διευθυντά
Αναφορικά με το περιεχόμενο της επιστολής του κ. Α. Βενέτη (Καθημερινή 02.02.2019), με τίτλο «Αποτυπώματα αδελφοκτονίας», επιθυμώ να προσθέσω ορισμένα στοιχεία που με αφορούν και δείχνουν και έναν άλλο τρόπο που γινόταν το παιδομάζωμα. Τον Σεπτέμβριο του έτους 1947 ήμουν 14 ετών και μαζί με τη μάνα μου μαζεύαμε τα γεωργικά προϊόντα στο Τρίκωμο, αλλά, για λόγους ασφαλείας, διανυκτερεύαμε στο χωριό Μαυραναίοι, σε σπίτι φίλων μας, 10 χλμ. από το Τρίκωμο, όπου υπήρχε αστυνομικό φυλάκιο (περιοχή ΒΑ στην άκρη του χωριού). Τα δύο χωριά είναι στον Ν. Γρεβενών (περιοχή της αρχαίας Ελιμίας του βασιλείου των Μακεδόνων). Ενα βράδυ μπήκαν οι αντάρτες στο χωριό, μας σήκωσαν όρθιους και λέγαν ότι θα πάρουν μόνο εμένα και το ζωντανό που είχαμε για τις δουλειές μας. Εκείνη τη στιγμή που η μάνα μου φώναζε, έκλαιγε, «πού το πάτε το παιδί»… ακούστηκαν πυροβολισμοί από το φυλάκιο, μας άφησαν και φύγανε. Αυτή η πράξη θα ήταν ασφαλώς «οικειοθελής απαγωγή». Την επομένη, πήγα στα Γρεβενά, και στο χωριό γύρισα το 1950.
Κωστας Γκογκας, Φυσικός – ραδιοηλεκτρολόγος
