Κύριε διευθυντά
Γιατί η «Μακεδονία» ως κρατικό μόρφωμα είναι ιστορική και λογική αυθαιρεσία; Αδράνεια και, συνήθης, αφελής εφησυχασμός μας στην αυθαιρεσία του Τίτο (1944), προθυμία διεθνών παραγόντων, ποικίλων κινήτρων, δημιούργησαν το πρόβλημα. Ο γεωγραφικός προσδιορισμός αποτελεί βάση για αναβίωση αλυτρωτισμού με τα γνωστά και απαράδεκτα –χάρτες, βιβλία– σε βάρος ελληνικών περιοχών. Ο χρονικός προσδιορισμός, λόγω της άμεσης γειτονίας, είναι επίσης προβληματικός. Δύο λύσεις έντιμων συμβιβασμών:
Α) Κρατική ονομασία, όπως Δημοκρατία Σκοπίων ή Νέας Παιονίας, παράλληλα ονομασία μιας περιφέρειάς τους ως Μακεδονία. Γινόμαστε γείτονες αδελφικοί. Ενδεικτικά μόνο: 1. Θα έχουν παρόμοια με τη δική μας ονοματολογία-σχέση. Τα άλλα ανήκουν στην ιστορία. Αυτή δεν αλλάζει. 2. Ο Αριστοτέλης –έγραψε στην ελληνική, όχι σε κάποια μακεδονική(;) γλώσσα– θα χαρακτήριζε παράλογη την ανάδειξη του διαφορετικού, πια, επιμέρους, σε ενιαίο όλον-κρατική οντότητα, δηλ. Γιουγκοσλαβική Μακεδονία = Δημοκρατία της Μακεδονίας!
Β) Επιθετικός προσδιορισμός μόνο, όπως Μακεδονική Δημοκρατία Σκοπίων. Πραγματιστική ονομασία. Ικανοποιεί επαρκώς και τις δύο πλευρές. Αξιοπρόσεκτα της ονομασίας: 1. Aφαιρεί κάθε βάση, ώστε να εγείρονται τα γνωστά προβλήματα ενάντια στη δική μας αδιαμφισβήτητη ιστορικά και πολιτισμικά Μακεδονία. 2. Ειδικότερα, εξουδετερώνει αυτόματα οποιαδήποτε άμεσα ή έμμεσα επιθετική βλέψη-προπαγάνδα, οποτεδήποτε και από οποιονδήποτε θα μπορούσε να επιχειρηθεί. 3. Τα «αμαρτωλά σημεία» στο σύνταγμα της ΠΓΔΜ έμμεσα καταργούνται. Ασφαλώς, απαραίτητη η απάλειψή τους. Ετσι, εύκολα οδηγούνται και οι φανατικοί, εκατέρωθεν, σε συμφωνία.
Συνοπτικά, πέραν αφελών ψευδαισθήσεων, γίνεται φανερό: 1) Επιμονή Σκοπίων στον όρο «Μακεδονία» θα είναι αποκαλυπτική απαράδεκτων-προβληματικών προθέσεών τους. 2) Αν υποχωρήσουμε; Αυτοκαταδικαζόμαστε, απερίσκεπτα, αυτοκαταστροφικά… Το θέλουμε;
Νiκος Παπαδοπουλος, Καθηγ. ψυχολ. Παν/μίου (Κρήτη – Heidelberg), συγγραφέας
