Κύριε διευθυντά
Με μεγάλη προσοχή διάβασα τον εξαίρετο διανοούμενο αρθρογράφο της «Καθημερινής» κ. Τάκη Θεοδωρόπουλο στις 13/12/17 και συγκράτησα δύο λέξεις: «κοσμιότης και κομψότης». Είναι αυτές, εκτός άλλων προτερημάτων, που χαρακτηρίζουν τον άνθρωπο. Είναι λυπηρόν λοιπόν να παρατηρείται μέσα στη Βουλή των Ελλήνων μια άθλια εικόνα εκπροσώπων του λαού. Είναι ακόμη και ντροπή να φιλοξενούν μαθητές σχολείων οι οποίοι «απολαμβάνουν» αυτό το θλιβερό θέαμα. Οπως ήταν ντροπή και για τη Βουλή των Εφήβων που οι «μεγάλοι» πολιτικοί χειροκροτούσαν και τους επαινούσαν για όσα πολύ σωστά έλεγαν οι νέοι για το μέλλον τους και το μέλλον της πατρίδος των, Ελλάδος και Κύπρου. Δυστυχώς όμως όλες αυτές οι ελπίδες των νέων εφήβων που έχουν καταγραφεί στα πρακτικά της Βουλής θα βρίσκονται στο Αρχείο ή στον κάλαθο των αχρήστων. Δεν είναι δυνατόν οι πολιτικοί να προστατεύονται πίσω από την «ασυλία» και να εκφράζονται μεταξύ των με χυδαίες φράσεις. Πού είναι η κοσμιότης; Οσο για την κομψότητα ιδίως στην ένδυση (ευτυχώς όχι όλοι) είναι σαν να πηγαίνουν στον καφενέ. Το πιο απαράδεκτο όμως είναι να υβρίζουν και να συκοφαντούν πρόσωπα που δεν τα γνωρίζουν, κρυβόμενοι πίσω από το πολιτικό «άσυλο». Δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι με αυτήν την απαράδεκτη λασπολογία δημιουργούν τεράστια προβλήματα στις οικογένειες των προσώπων αυτών αλλά και στην επαγγελματική τους καριέρα; Αλλά και ένα μικρό ποσοστό δημοσιογράφων έχουν και αυτοί ευθύνη για δημοσιεύσεις που συκοφαντούν πρόσωπα χωρίς στοιχεία. Δυστυχώς τα θύματα αυτών των συκοφαντών δεν μπορούν να υπερασπιστούν το δίκαιό τους, διότι η δικαιοσύνη είναι χρονοβόρα, ο καιρός περνάει και όλα παραγράφονται. Η ρετσινιά στο θύμα όμως μένει, διότι η ελληνική κοινωνία στα καφενεία με αυτά τα «σοβαρά» θέματα ασχολείται…
Δημητρης Σκεπαρνιας, Γενεύη
