Κύριε διευθυντά
Οι μεγαλύτεροι στην ηλικία φέρνουν συχνά στη μνήμη τούς δασκάλους εκείνους που, με τις γνώσεις, το κύρος, το ήθος τους, σημάδευσαν τη μαθησιακή ζωή τους και τους μετάγγισαν με την όλη βιοτή τους, πέραν των χρηστικών γνώσεων, γνήσια υποδείγματα ανιδιοτελούς αγάπης, αξιοπρέπειας και ανθρωπιάς και πρότυπα πνευματικών και ηθικών αξιών που έμειναν βαθιά χαραγμένα στη συνείδησή τους. Τέτοιοι δάσκαλοι, που δυστυχώς σπανίζουν σήμερα, αποτελούσαν αντικείμενο θαυμασμού και μίμησης από μαθητές και φοιτητές, καθώς τους εξόπλιζαν με τα απαραίτητα εφόδια για την επιτυχία τους στη ζωή.
Στις μέρες μας, που τα πάντα αμφισβητούνται και υποβαθμίζονται, έχει εκπέσει το κύρος των εκπαιδευτικών, αφού η αξιολόγηση και η αξιοκρατία έχουν εκλείψει από το εκπαιδευτικό μας σύστημα με τις παρεμβάσεις και «μεταρρυθμίσεις» των εκάστοτε υπουργών Παιδείας, με τάση ισοπέδωσης των πάντων προς τα κάτω. Εχουμε φθάσει στο επαίσχυντο σημείο κάποιοι δάσκαλοι και μάλιστα πανεπιστημιακοί να γίνονται αντικείμενο επιθέσεων, εμπαιγμού και γελοιοποίησης από τους υποτιθεμένους αυριανούς επιστήμονες. Οπωσδήποτε, έως ένα βαθμό, ευθύνονται για την κατάσταση αυτή εκείνοι οι «δημοκρατικοί» εκπαιδευτικοί που παραχώρησαν πολλές ελευθερίες και δικαιώματα στους μαθητές, χωρίς να απαιτούν αντίστοιχες υποχρεώσεις. Παρήγορο πάντως είναι το γεγονός ότι η πλειονότητα των εκπαιδευομένων εξακολουθεί να επιθυμεί να έχει δασκάλους αξιόλογους, εξοπλισμένους με παραδοσιακές αρχές και αξίες. Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει από πρόσφατη διεθνή έρευνα που έγινε μεταξύ μαθητών 50 κρατών, στους οποίους τέθηκε το ερώτημα «ποιον θεωρούν καλό δάσκαλο». Κατά συντριπτική πλειονότητα, οι μαθητές έδωσαν ως χαρακτηριστικά του ιδεώδους εκπαιδευτικού συνοπτικά τα εξής: «Ο καλός δάσκαλος είναι αυτός που είναι τέλεια καταρτισμένος στο αντικείμενο που διδάσκει, καθιστά ευχάριστη και συναρπαστική τη διδασκαλία, φροντίζοντας να κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον των μαθητών. Επιμελείται με ιδιαίτερη φροντίδα τους αδύναμους μαθητές, τους οποίους ενθαρρύνει να βελτιωθούν. Δεν μένει μόνο στη μετάδοση ξερών γνώσεων, αλλά παρέχει εφόδια και αξίες στους μαθητές για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της ζωής. Εχει ο ίδιος ήθος, αξιοπρέπεια, σωφροσύνη και ανιδιοτελή αγάπη προς όλους ανεξαιρέτως τους μαθητές. Είναι ανεκτικός και συγκρατημένος έναντι των μαθητών, τους οποίους πρέπει να ακούει με προσοχή, χωρίς να τους ειρωνεύεται και τους προσβάλλει. Τέλος, έχει ολοκληρωμένη προσωπικότητα και εμπνέει με το παράδειγμά του σεβασμό και αποδοχή από τους μαθητές». Ευτυχώς που στη χώρα μας δεν εξέλιπαν οι άξιοι εκείνοι εκπαιδευτικοί, που στέκουν σαν φάροι φωτεινοί, αγωνιζόμενοι νυχθημερόν να μεταδώσουν σωστές γνώσεις και να θέσουν στόχους και κλίμακες αξιών στους εκπαιδευομένους, προς ορθή ποδηγέτησή τους και ανάδειξή τους σε άξιους και δημιουργικούς πολίτες.
Δημητριος Δημηνας, Δικηγόρος – Κατερίνη
