Κύριε διευθυντά
Στη συνέντευξή του στην «Καθημερινή» (10/9/17), ο κ. Κ. Γαβρόγλου έθιξε ορισμένα καίρια θέματα σχετικά με τις προθέσεις/επιδιώξεις της κυβέρνησης στον εκπαιδευτικό τομέα. Εγώ θα ασχοληθώ με μία άποψη που εξέφρασε, ότι δηλαδή «η αριστεία έχει ένα στοιχείο εντελώς προσωπαγές και ατομιστικό και σε τελική ανάλυση καλλιεργεί τον εγωισμό», σε αντίθεση με μια «διάκριση η οποία ενέχει το στοιχείο της συλλογικότητας». Η αντίρρηση που έχω σε αυτή την τοποθέτηση είναι ότι η αριστεία αυτή καθαυτή δεν οδηγεί απαραιτήτως στον εγωισμό αλλά σε αυτό που οι αρχαίοι αποκαλούσαν «αρετή», το ιδανικό επίτευγμα κάθε πολίτη. Διότι ο κατέχων την αρετήν ήταν ο ευνοούμενος των θεών και διά τούτο καμάρι της οικογένειας και ευεργέτης της πόλης. Η αριστεία επιτυγχάνεται διαμέσου άμιλλας, που ήταν και το πιο χαρακτηριστικό της αρχαίας ελληνικής κοινωνίας και σήμερα της Αμερικής. Ταυτοχρόνως, όμως, ήταν εχθροί της αλαζονείας και πίστευαν ότι οι θεοί τιμωρούσαν τους αλαζόνες.
Ορεστης Βαρβιτσιωτης
