Κύριε διευθυντά
Στο φύλλο της Κυριακής 22ας Μαΐου της έγκριτης εφημερίδας σας δημοσιεύθηκε άρθρο του τ. καθηγητή Γ. Μαυρογορδάτου με αναφορές στο Εθνικό Iδρυμα «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος». Κατ’ αρχάς δεν επιθυμούμε να σταθούμε στους απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς του. Το ερευνητικό και εκπαιδευτικό έργο του ιδρύματος γνωρίζει πανελλήνια και διεθνή αναγνώριση· παρά τις σοβαρές οικονομικές δυσχέρειες των τελευταίων ετών, από το 2000 λειτουργεί ως ένας σύγχρονος, δυναμικός και εξωστρεφής οργανισμός, έχοντας αναπτύξει ένα ευρύτατο δίκτυο συνεργασιών με πανεπιστήμια και αναγνωρισμένους πνευματικούς φορείς της χώρας και του εξωτερικού. Με την ευκαιρία, θεωρούμε υποχρέωσή μας να ευχαριστήσουμε την «Καθημερινή» διότι κατ’ επανάληψη έχει παρουσιάσει από τις στήλες της το έργο του ιδρύματος. Επίσης, οφείλουμε να διευκρινίσουμε ότι αυτό που ο αρθρογράφος περιγράφει ως «χώρο που ονομάζεται “Μουσείο-Οικία Ελευθερίου Βενιζέλου”» είναι στην πραγματικότητα μία από τις πλέον ιστορικές κατοικίες της χώρας, η «στέγη της ζωής του», στη Χαλέπα Χανίων. Ο μεγάλος πολιτικός πέρασε σε αυτό το σπίτι τα περισσότερα χρόνια της ζωής του και, μετά την πρόσφατη αποκατάστασή του, εγκαινιάσθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Νοέμβριο του 2015. Σήμερα, χάρη και στις άοκνες προσπάθειες του προσωπικού του ιδρύματος, λειτουργεί ως ένα σύγχρονο μουσείο με εκθέματα μεγάλης ιστορικής αξίας και με χιλιάδες Eλληνες και ξένους επισκέπτες κάθε ηλικίας.
Oσον αφορά τους 280 λίθους, που ανακαλύφθηκαν τυχαία το 2004 από μια καθηγήτρια Ιππασίας στο Γουδί, αυτοί παραδόθηκαν στο υπουργείο Πολιτισμού και, αφού καταμετρήθηκαν, καταλογογραφήθηκαν και αξιολογήθηκαν, στη συνέχεια μεταφέρθηκαν από την Αθήνα στα Χανιά και παραχωρήθηκαν στο ίδρυμα (το σχετικό πρωτόκολλο παράδοσης – παραλαβής φέρει ημερομηνία 30 Ιουλίου 2004). Με το επίμαχο ζήτημα είχαν ασχοληθεί στελέχη του υπουργείου Πολιτισμού (Γενική Διεύθυνση, Διεύθυνση Συντήρησης Αρχαίων και Νεωτέρων Μνημείων), γλύπτες, συντηρητές και άλλοι ειδικοί επιστήμονες. Υπήρξε επίσης σχετική αλληλογραφία μεταξύ του τότε προέδρου του ιδρύματος, αοίδιμου μητροπολίτη Ειρηναίου Γαλανάκη, ο οποίος είχε επιδείξει εντονότατο προσωπικό ενδιαφέρον, και της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου. Το ζήτημα είχε λάβει τότε μεγάλη δημοσιότητα, με εκτενή ρεπορτάζ στον αθηναϊκό Τύπο, που ανεπιφύλακτα υιοθετούσαν τη θέση ότι επρόκειτο για λίθους του αναθέματος και, μέχρι σήμερα, επί 12 χρόνια, ουδείς έχει αναφερθεί σε αυτό.
Σε κάθε περίπτωση, το ίδρυμά μας, μακριά από άγονες αντιπαραθέσεις, με σεβασμό στην ιστορική μνήμη και την επιστημονική δεοντολογία, προτίθεται να διερευνήσει εκ νέου το ζήτημα και θα επανέλθει.
Νικολαος Παπαδακης – Γενικός διευθυντής Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος»
