Εχει σκηνοθετήσει περισσότερα από 80 επεισόδια πολυβραβευµένων αµερικανικών τηλεοπτικών σειρών -«Lost», «Prison Break», «Grey’s Anatomy», «The Mentalist», «Criminal Minds», «Revenge»-, 25 τηλεταινίες και 13 κινηµατογραφικές ταινίες. Σε µία από αυτές, την «Baha Oklahoma», πρωτοεµφανίστηκε το 1988 η Τζούλια Ρόµπερτς! Παραµένει, ωστόσο, δηµιουργός και υποστηρικτής του ανεξάρτητου κινηµατογράφου και υπό αυτή του την ιδιότητα ήρθε στην Αθήνα προσκεκληµένος του Φεστιβάλ ∆ράµας (µε την υποστήριξη του ΟΤΕ TV), για να συναντηθεί µε νέους κινηµατογραφιστές και να τους µεταδώσει την εµπειρία του. O Μπόµπι Ροθ είναι και δάσκαλος. Στο τελευταίο ντοκιµαντέρ του µε τίτλο «A Director Prepares» αναλύει διεξοδικά κάθε στάδιο της κινηµατογραφικής παραγωγής, από τη φάση του σεναρίου µέχρι το post-production. Ο 65χρονος σήµερα Ροθ ξεκίνησε την καριέρα του από το University of California στο Berkley. Το 1984 η ταινία του «Heartbreakers» συµµετείχε στο 35ο Φεστιβάλ του Βερολίνου.
Ο κινηµατογράφος διδάσκεται ή είναι ταλέντο; Το ταλέντο είναι κατά 90% σκληρή δουλειά. ∆εν γνωρίζω ούτε έναν ταλαντούχο σκηνοθέτη που να µην εργάζεται πολύ σκληρά. Αυτό προσπαθώ και εγώ να διδάξω: πώς να είσαι αποτελεσµατικά προετοιµασµένος ώστε να είσαι δηµιουργικά παρών. Θα σας πω και κάτι άλλο: Η γυναίκα µου είναι η αδερφή του Μπρους Σπρίνγκστιν. E, o Μπρους είναι ο πιο σκληρά εργαζόµενος που γνωρίζω.
Τα πράγµατα είναι πιο εύκολα ή πιο δύσκολα για τους σηµερινούς σκηνοθέτες; Είναι πιο εύκολο σήµερα να γυρίσεις µια ταινία, γιατί το µόνο που χρειάζεσαι είναι µία Canon 5D. Αλλά είναι σχεδόν αδύνατον να παιχτεί η ταινία σου σε αίθουσα. ∆εν λέω… Το youtube ή τα itunes είναι εντάξει, αλλά για µένα, που µεγάλωσα πηγαίνοντας σινεµά, δεν είναι το ίδιο.
To Χόλιγουντ είναι ακόµα κυρίαρχο; Ετσι νοµίζω. ∆εν θέλω να ακουστώ σαν παλαιοµαρξιστής, αλλά η διανοµή ταινιών ελέγχεται από ολοένα και λιγότερες εταιρείες, οι οποίες θέλουν µόνο γνωστά ονόµατα. ∆εν µπορείς να κάνεις µια ταινία µε 100.000 δολάρια µε τον Μπραντ Πιτ – εκτός εάν ο Μπραντ Πιτ είναι ο καλύτερός σου φίλος.
Σας αρέσουν οι ταινίες του Χόλιγουντ; Οχι πολύ, αλλά δεν είµαι εγώ το κοινό στο οποίο στοχεύουν. ∆εν είµαι δωδεκάχρονο αγόρι. Παρ’ όλα αυτά, θαυµάζω τη δουλειά σκηνοθετών όπως ο Ντέιβιντ Φίντσερ, που γύρισε το «Social Network» και το «Girl with the Dragon Tattoo». Ακόµα πηγαίνω να δω κάθε νέα ταινία του Γούντι Αλεν, παρόλο που δεν µου έχει αρέσει καµία µετά το «Απιστίες και αµαρτίες».
Γιατί όχι; Νοµίζω ότι δεν έχουν πια το ίδιο βάθος. Μεγάλωσα βλέποντας ταινίες του Μπέργκµαν, του Μπερτολούτσι και του Ντε Σίκα.
Είστε λίγο… περίεργος για Αµερικανός; Ισως. Αλλά υπήρχαν πολλοί άλλοι σαν εµένα τη δεκαετία του ’70. Ηρωάς µου ήταν ο Κώστας Γαβράς. Είχα την τύχη να τον γνωρίσω στις Κάννες το 1976, όταν γύρισα την πρώτη µου ταινία (σ.σ. «Independence Day») και ήταν πολύ ευγενικός µαζί µου.
Αναφέρεστε στον Κώστα Γραβά επειδή δίνετε συνέντευξη σε ελληνικό έντυπο; Οχι… Αλλωστε, πάντα τον σκέφτοµαι ως Γάλλο, διότι τον γνώρισα στη Γαλλία. Ζώντας την ατµόσφαιρα του Berkley, εκτιµούσα αφάνταστα ότι ήταν πολιτικός σκηνοθέτης – αλλά µε έναν θεατρικό τρόπο. Ακόµα πιστεύω ότι το «Ζ» είναι καταπληκτική ταινία. Την είδα πρόσφατα µε τον γιο µου και συµφοιτητές του από το Cornell και είχε ακόµα φοβερή ενέργεια.
Εχετε δει σύγχρονο ελληνικό κινηµατογράφο; Οχι, δυστυχώς, απολογούµαι για την άγνοιά µου.
Ούτε τον «Κυνόδοντα» του Γιώργου Λάνθιµου; Οχι, λυπάµαι. ∆εν βλέπω πια πολλές ταινίες. Εχω µία 13χρονη κόρη, ταξιδεύω συχνά και η τηλεόραση κυριαρχεί στη ζωή µου. Κατεβάζω σειρές και τις βλέπω στο σπίτι.
Η τηλεόραση κυριαρχεί στη ζωή σας από επιλογή ή για τα χρήµατα; Παλιά έλεγα ότι δεν θα έκανα ποτέ τηλεόραση. Αλλά µε τα χρόνια γινόταν όλο και πιο δύσκολο να γυρίζω ταινίες και έπρεπε να βρω δουλειά να ζήσω την οικογένειά µου.
Συµβιβαστήκατε; Πρέπει να πω ότι τώρα µου αρέσει πραγµατικά αυτό που κάνω και νιώθω πολύ τυχερός. Στο «Pri-son Break» η αισθητική µου ήταν σε απόλυτη αντιστοιχία µε την αισθητική της σειράς. Και η τηλεόραση µου δίνει χρήµατα για να χρηµατοδοτώ εγώ ο ίδιος τις ταινίες µου – άρα να έχω απόλυτη ελευθερία επιλογών.
Οσα χρήµατα βγάζετε από την τηλεόραση τα χάνετε στις ταινίες σας, δηλαδή; Περίπου. Στην ταινία µου για το Berkley τα έχασα όλα, διότι έκανα κακή συµφωνία µε έναν διανοµέα που φαλίρισε. Αλλά δεν ήταν πάρα πολλά τα λεφτά σε σχέση µε ένα επεισόδιο του «Lost» που κόστιζε 4 εκατοµµύρια δολάρια. Μόνο οι ηθοποιοί πληρώνονταν πάνω από 1 εκατοµµύριο δολάρια ανά επεισόδιο.
Είναι υπερεκτιµηµένοι; ∆εν νοµίζω. Κάποιοι ηθοποιοί έχουν µια µαγεία και ο κόσµος θέλει να τους βλέπει. ∆εν σηµαίνει αυτό ότι είναι καλύτεροι ηθοποιοί. Πριν από πολλά χρόνια επέλεξα µια 18χρονη να παίξει σε µια ταινία µου επειδή µου άρεσε το δοκιµαστικό της. Ηταν η Τζούλια Ρόµπερτς.
Ηταν καλή; Φυσικά! Ηταν η Τζούλια Ρόµπερτς! Η κάµερα τη λάτρευε. Ολοι µπορούσαµε να το δούµε αυτό. Εκεί την είδαν άλλοι παραγωγοί και τη ζήτησαν για τις «Ανθισµένες µανόλιες», όπου κέρδισε υποψηφιότητα για Οσκαρ.
Γιατί σκότωσαν τον Πάτρικ Ντέµπσεϊ στο «Grey’s Anatomy»; Επρεπε να τον σκοτώσουν! Είναι φρικτός άνθρωπος. Εβγαζε πάνω από 11 εκατοµµύρια δολάρια το χρόνο και πραγµατικά δεν ήθελες να βρίσκεσαι µαζί του στο ίδιο πλατό στα γυρίσµατα.
Συµφωνείτε ότι σειρές όπως το «Lost» παρατραβάνε από σεζόν σε σεζόν; Ποτέ δεν θα παραδεχόµουν κάτι τέτοιο. Νοµίζω ότι η τρίτη σεζόν του «Lost» είναι η καλύτερη, διότι τη σκηνοθέτησα και εγώ. Αλλά ίσως είµαι λίγο προκατειληµµένος.
Γιατί υπάρχει τόση άρρωστη βία στην αµερικανική τηλεόραση; Από την εποχή του Οιδίποδα ή του Μακµπέθ, οι άνθρωποι πάντα επιζητούσαν τη σύγκρουση και τη βία. Αλλά σε κάθε περίπτωση είµαι εναντίον της. Εχω και έναν πιο προσωπικό λόγο. Η αδερφή µου δολοφονήθηκε από τον σύζυγό της πριν από µερικά χρόνια.
Η Αµερική είναι καλύτερη ή χειρότερη από τη δεκαετία του ’70; Σε κάποια πράγµατα, όπως στα δικαιώµατα των οµοφυλόφιλων, είναι καλύτερη. Οµως εµείς πραγµατικά πιστεύαµε ότι θα αλλάζαµε τον κόσµο, ενώ τώρα οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ενηµερώνονται καν πριν πάνε να ψηφίσουν.
Μπορεί να εκλεγεί ο Ντόναλντ Τραµπ; ∆εν νοµίζω. Αλλά φοβίζει το γεγονός ότι κάποιοι τον παίρνουν στα σοβαρά. Μάλλον η Χίλαρι Κλίντον θα είναι η πρώτη γυναίκα πρόεδρος των ΗΠΑ, αν και προσωπικά θα ήθελα τον Μπέρνι Σάντερς!
