Γιώργος Γεωργόπουλος στην «Κ»: Υπάρχει χώρος και για άλλες προσεγγίσεις

Γιώργος Γεωργόπουλος στην «Κ»: Υπάρχει χώρος και για άλλες προσεγγίσεις

Ο μεγάλος κερδισμένος των κινηματογραφικών βραβείων Ιρις μιλάει για την «Πάττυ» και τις δυνατότητες του ελληνικού σινεμά

3' 55" χρόνος ανάγνωσης
Φόρτωση Text-to-Speech...

«Δεν θυμάμαι αν ήταν ακριβώς μια σκέψη· περισσότερο ήταν ένα συναίσθημα χαράς», μας λέει ο Γιώργος Γεωργόπουλος λίγες ώρες μετά τη μεγάλη επιτυχία της ταινίας του «Πολύ κοριτσίστικο όνομα το Πάττυ», η οποία απέσπασε συνολικά επτά βραβεία στα φετινά Ιρις που απονεμήθηκαν την Τρίτη από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου. Ο σκηνοθέτης δεν βρισκόταν στην απονομή, καθώς συμμετείχε σε φεστιβάλ του εξωτερικού. «Σκέφθηκα όλους τους συντελεστές και τα κορίτσια που ήταν εκεί και το πόσο χαρούμενοι πρέπει να ήταν», συμπληρώνει. Η ταινία ξεχώρισε στις βασικές κατηγορίες της διοργάνωσης, κερδίζοντας –μεταξύ άλλων– τα βραβεία καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας και σεναρίου.

Η επιτυχία του «Πολύ κοριτσίστικο όνομα το Πάττυ» ήρθε σε μια ιδιαίτερα δυνατή χρονιά για το ελληνικό σινεμά. «Τη βρήκα εξαιρετική. Υπήρχαν πάρα πολλές ταινίες που μου άρεσαν εμένα προσωπικά. Νομίζω ότι ήταν μια πάρα πολύ καλή χρονιά», τονίζει ο κ. Γεωργόπουλος. «Υπήρχαν τόσο δυνατές υποψήφιες ταινίες μαζί μας», λέει ο σκηνοθέτης, γνωστός από τις ταινίες του «Δεν θέλω να γίνω δυσάρεστος, αλλά πρέπει να μιλήσουμε για κάτι πολύ σοβαρό», «Οι εξόριστοι» και «Tungsten».

Γιώργος Γεωργόπουλος στην «Κ»: Υπάρχει χώρος και για άλλες προσεγγίσεις-1
Ο Γιώργος Γεωργόπουλος, σκηνοθέτης της ταινίας «Πολύ κοριτσίστικο όνομα το Πάττυ», η οποία απέσπασε συνολικά επτά βραβεία.

Στο επίκεντρο του φιλμ βρίσκεται μια ιστορία ενηλικίωσης, με φόντο τον απαιτητικό κόσμο του πρωταθλητισμού. Η Δάφνη, μια νεαρή αθλήτρια του τζούντο από την Ικαρία, αφήνει πίσω το νησί της και μετακομίζει στην Αθήνα, αποφασισμένη να κυνηγήσει το όνειρό της για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ομως, η διαδρομή προς τη νίκη γίνεται μια αναμέτρηση με τις προσδοκίες των άλλων, την ανάγκη για αναγνώριση και την αναζήτηση της δικής της ταυτότητας.

Μέσα από την ιστορία της Δάφνης, ο κ. Γεωργόπουλος εξετάζει τη σχέση ανάμεσα στη φιλοδοξία, την προσωπική ελευθερία, αλλά και το τίμημα της προσπάθειας να φθάσει κανείς στην κορυφή. Παράλληλα, η «Πάττυ» αγγίζει ζητήματα φύλου και σεξουαλικότητας, στο πλαίσιο της πορείας ενηλικίωσης του κινηματογραφικού χαρακτήρα.

«Εχω μια σειρά προτεραιοτήτων: πρώτα να αρέσει σε εμένα, μετά στους συντελεστές (…), έπειτα στο κοινό και όλα τα υπόλοιπα. Δεν κάνω ταινίες για τα γραφεία ή για τα φεστιβάλ».

Η μεγαλύτερη πρόκληση για τον κ. Γεωργόπουλο δεν προέρχεται από τα βραβεία, αλλά είναι κάτι πιο εσωτερικό. «Την πίεση τη βάζω έτσι κι αλλιώς μόνος μου», λέει, καθώς κάθε νέα ταινία είναι για εκείνον ένα νέο στοίχημα. «Και όσο κάνω μια ταινία, έχω μια σειρά προτεραιοτήτων: πρώτα να αρέσει σε εμένα, μετά στους συντελεστές και στους φίλους μου, στη συνέχεια στους ανθρώπους που έχουν παρόμοιες σκέψεις με εμένα, έπειτα στο κοινό και όλα τα υπόλοιπα. Δεν κάνω ταινίες για τα γραφεία ή για τα φεστιβάλ».

Η διαφορετική ματιά της ταινίας, που ξεφεύγει από τα όρια μιας κλασικής αθλητικής ιστορίας, ήταν ένα από τα στοιχεία που την ξεχώρισαν.

«Πάντα ένιωθα πως υπάρχει χώρος για διαφορετικές κινηματογραφικές προσεγγίσεις, δεν είχα ποτέ καμία αμφιβολία. Τα βραβεία είναι μια επιβεβαίωση, μια επιβράβευση, αλλά έτσι κι αλλιώς το ελληνικό σινεμά προσπαθεί να κάνει διαφορετικού τύπου ταινίες και αυτό με συναρπάζει πάρα πολύ». Η μεγαλύτερη ποικιλία στο ελληνικό σινεμά από διαφορετικά είδη και κατηγορίες παραμένει ζητούμενο. «Ελπίζω σιγά σιγά να γίνονται και περισσότερες κωμωδίες. Είναι σημαντικό να συνδυάζονται πράγματα πέρα από την τυπική φεστιβαλική ταινία».

Ο ίδιος, πάντως, έχει ήδη στραμμένο το βλέμμα στις επόμενες ιστορίες που θέλει να αφηγηθεί. Πιο κοντά βρίσκεται η συνεργασία του με τον Αργύρη Παπαδημητρόπουλο στο «Oh, How Fun!», μια ταινία που έγραψαν μαζί και σκηνοθετεί ο Παπαδημητρόπουλος. Η σάτιρα εκτυλίσσεται στην Αντίπαρο και η ιστορία ακολουθεί μια εύπορη βρετανική οικογένεια και τους καλεσμένους της σε μια πολυτελή βίλα, όπου μια φάρσα έρχεται να ανατρέψει τις ισορροπίες. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Σαρλότ Γκενσμπούρ, Εντγκαρ Ραμίρεζ και Αναμπελ Γουόλις. «Είμαι πολύ ενθουσιασμένος. Είναι μια σκοτεινή κωμωδία, μια ιδέα που μου άρεσε πολύ, όπως και ο τρόπος που βλέπει τα πράγματα ο Αργύρης. Θα είναι μια υπέροχη ταινία». Στα υπόλοιπα βραβεία Ιρις ξεχώρισαν και άλλες ταινίες που είδαμε στις αίθουσες μέσα στη χρονιά. Το «Μπιτσκόμπερ» του Αριστοτέλη Μαραγκού κέρδισε δύο βραβεία στις κατηγορίες α΄ ανδρικού ρόλου και φωτογραφίας. Το βραβείο α΄ ανδρικού ρόλου απονεμήθηκε στον πρωταγωνιστή της ταινίας Χρήστο Πασσαλή, ενώ της φωτογραφίας στον Γιώργο Καρβέλα. Δύο βραβεία απέσπασε και η ταινία των Χρυσιάννας Παπαδάκη και Στέργιου Ντινόπουλου, «Αρκουδότρυπα». Η πρωταγωνίστρια της ταινίας Χαρά Κυριαζή κέρδισε στην κατηγορία α΄ γυναικείου ρόλου, ενώ οι Παπαδάκη και Ντινόπουλος παρέλαβαν το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη.

Το βραβείο β΄ γυναικείου ρόλου μοιράστηκε στη Γιούλη Μπούνταλη για την ερμηνεία της στην ταινία «Πολύ κοριτσίστικο όνομα το Πάττυ» και στην Μπέττυ Αρβανίτη για τη «Σπασμένη φλέβα» του Γιάννη Οικονομίδη. Ομοίως, στην κατηγορία β΄ ανδρικού ρόλου νικητές στέφθηκαν ο Χρήστος Βαλαβανίδης για την ταινία «Δεξιώσεις» του Φίλιππου Τσίτου και ο Αντώνης Τσιοτσιόπουλος για τις «Μικρές ανάσες» της Αμέρισσας Μπάστα. Τα «Κάλαντα των Χριστουγέννων» του Χρήστου Κανάκη κυριάρχησαν στις τεχνικές κατηγορίες, καθώς κέρδισαν τα βραβεία σκηνογραφίας, ενδυματολογίας και το βραβείο σχεδιασμού μακιγιάζ, κομμώσεων και ειδικών εφέ.

comment-below Λάβετε μέρος στη συζήτηση 0 Εγγραφείτε για να διαβάσετε τα σχόλια ή
βρείτε τη συνδρομή που σας ταιριάζει για να σχολιάσετε.
Για να σχολιάσετε, επιλέξτε τη συνδρομή που σας ταιριάζει. Παρακαλούμε σχολιάστε με σεβασμό προς την δημοσιογραφική ομάδα και την κοινότητα της «Κ».
Σχολιάζοντας συμφωνείτε με τους όρους χρήσης.
Εγγραφή Συνδρομή

Editor’s Pick

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΟΙ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΕΣ

MHT