Οδεύουμε προς την κορύφωση της κρίσεως. Θα έλεγε κανείς πως «επιτέλους». Ενα πεντάμηνο καθημερινής εντάσεως και αβεβαιότητος εξάντλησε τις αντοχές των πάντων. Επί της ουσίας επρόκειτο για μια όλως ιδιόμορφη διαπραγματευτική διαδικασία· απολύτως εξωστρεφή, με το ενδιαφέρον όλων των αρμοδίων υπουργών να είναι στραμμένο προς την κοινή γνώμη.
Ο Ελληνας υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης αποδιοργάνωσε πλήρως το σύστημα. Δίχως αμφιβολία, αυτή ήταν η πρόθεσή του. Αντιμετώπισε το Eurogroup σαν εργαστήριο όπου υπέβαλε σε πειραματική δοκιμασία το θεωρητικό αντικείμενο της ακαδημαϊκής δραστηριότητός του. Ηταν απλούστατα ακατάληπτος, προκάλεσε οξύτατες αντιδράσεις και έμεινε απτόητος.
Τις επιπτώσεις της επιλογής αυτής στην ελληνική οικονομία έχουν περιγράψει άλλοι σαφώς αρμοδιότεροι από τον συντάκτη αυτής της στήλης. Αλλά η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα επέτυχε την παραπομπή ενός θέματος, που είχε αρχικώς αντιμετωπισθεί ως αποκλειστικά και μόνον «τεχνικό», στο ανώτατο πολιτικό επίπεδο ― στο αυριανό συμβούλιο των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων της Ευρωζώνης.
Εκ του αποτελέσματος θα κριθεί εάν η συγκεκριμένη επιλογή και η αναστάτωση που έχει προκαλέσει άξιζαν πράγματι τον κόπο. Κατά συνθήκη όμως, δεκαεννέα Ευρωπαίοι ηγέτες δεν συναντώνται απλώς για να διαφωνήσουν. Ούτε για να συντρίψουν τον ατακτούντα συνάδελφό τους. Ο χρόνος που άρχισε να τρέχει από το βράδυ της Παρασκευής έως το βράδυ της Δευτέρας υπεραρκεί για να επιτευχθεί η αναγκαία σύγκλιση.
Δεν θα επιχειρήσουμε ένα ψυχογράφημα του ΣΥΡΙΖΑ. Πρόκειται για πολιτικό σχηματισμό στην κυριολεξία sui generis. Ούτε θα επιχειρήσουμε να «νουθετήσουμε» τον κ. Τσίπρα. Ούτως ή άλλως δεν πρόκειται να εισακουσθούμε. Θα ενεργήσει κατά την κρίση του. Βέβαιο, όμως, είναι ότι η ευθύνη για ένα άλμα στο άγνωστο και στο κενό είναι πολύ μεγάλη να την αντέξει οποιοσδήποτε. Αλλης διαμορφώσεως είναι τα άτομα που επιχειρούν ακραία απονενοημένα διαβήματα.
Τα μέλη της κυβερνήσεως του κ. Τσίπρα εκτινάχθηκαν από το πουθενά στο επίκεντρο του ευρωπαϊκού και διεθνούς ενδιαφέροντος. Εκτός της Ευρωζώνης και της Ε.Ε. είναι εκτεθειμένα στις τροπές της διαθέσεως του πλήθους, που είναι αιφνίδιες και αμείλικτες. Πέραν τούτου ουδείς έχει δικαίωμα να θεωρεί εκ προοιμίου ότι και η σημερινή κυβέρνηση δεν εμφορείται από αίσθημα πατριωτικής ευθύνης. Σύντομα θα διαπιστώσουμε τι πράγματι συμβαίνει.
Εάν όμως τελικώς συνομολογηθεί μια συμφωνία, που ασφαλώς θα απέχει σημαντικά των προεκλογικών δεσμεύσεων του ΣΥΡΙΖΑ, τότε η κυβέρνηση προς εξευμενισμό των ψηφοφόρων της θα εξαπολύσει δρεπανηφόρα προς όσους θεωρούνται πως συγκροτούν το διεφθαρμένο κατεστημένο της χώρας.
Αλλά εξελίξεις ενδέχεται να πάρουν ανορθολογική τροπή και βαθυστόχαστες αναλύσεις να διαψευσθούν. Στα χρόνια της πολωνικής κρίσεως, διάσημος κρεμλινολόγος δημοσιογράφος -πρέπει να ήταν ο Victor Zorza του Guardian ή κάποιος ιδίου διαμετρήματος του Observer, η μνήμη εξασθενεί- δημοσίευσε άρθρο όπου ανέφερε με πάσα λεπτομέρεια πότε και πώς θα εισέβαλλαν τα σοβιετικά άρματα μάχης στην Πολωνία.
Επρόκειτο για μια εξαίρετη και άκρως τεκμηριωμένη ανάλυση. Μόνον που η σοβιετική εισβολή δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Φρόνιμο να μην προτρέχουμε των εξελίξεων, αλλά ούτε να πανικοβαλόμεθα εκ των προτέρων. Καιρός παντί πράγματι.
