Ωραίες είναι οι ριζικές λύσεις. Από την εποχή του γόρδιου δεσμού που λύθηκε με ρηξικέλευθο τρόπο, παραμένουμε θαυμαστές των πρωτότυπων, «καθαρών λύσεων». Αν βέβαια είναι λύσεις και δεν δημιουργούν περισσότερα προβλήματα απ’ όσα αντιμετωπίζουν…
Φαίνεται ότι το υπουργείο Οικονομικών αποφάσισε να αντιμετωπίσει ριζικά (!) το πρόβλημα της φοροδιαφυγής που γίνεται μέσω συναλλαγών με εταιρείες οι οποίες βρίσκονται σε χώρες με ευνοϊκό φορολογικό καθεστώς. Και σκέπτεται να επιβάλλει φόρο 26% για κάθε συναλλαγή ελληνικών εταιρειών με τις χώρες αυτές. Και αν οι εταιρείες αποδείξουν ότι οι συναλλαγές τους είναι κανονικές, πραγματικές, και δεν γίνονται για μεταφορά κερδών ή φοροδιαφυγή, ο νέος φόρος θα επιστρέφεται σε διάστημα ενός έτους…
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι κάποιες εταιρείες αποφεύγουν να πληρώσουν τον υψηλό φόρο στην Ελλάδα, πληρώνοντας τον πολύ χαμηλότερο σε χώρες όπως η Βουλγαρία, η Κύπρος, η Ιρλανδία. Είναι επίσης αναμφισβήτητο ότι ένα σοβαρό κράτος θα έκανε ό,τι χρειάζεται προκειμένου η νομότυπη αυτή φοροδιαφυγή να σταματήσει. Αλλωστε ήδη ίσχυε διάταξη που αφορά εικονικές συναλλαγές. Ορίζεται συγκεκριμένα ότι δεν θεωρούνται δαπάνες, και συνεπώς δεν εκπίπτουν από τα έσοδα, το σύνολο των δαπανών που καταβάλλονται προς φυσικό ή νομικό πρόσωπο που είναι φορολογικός κάτοικος σε κράτος μη συνεργάσιμο ή που υπόκειται σε προνομιακό φορολογικό καθεστώς, εκτός εάν ο φορολογούμενος αποδείξει ότι οι δαπάνες αυτές αφορούν πραγματικές και συνήθεις συναλλαγές και δεν έχουν ως αποτέλεσμα τη μεταφορά κερδών ή εισοδημάτων ή κεφαλαίων με σκοπό τη φοροαποφυγή ή τη φοροδιαφυγή.
Ουσιαστικά υπήρχε ήδη πρόνοια ώστε να μη διευκολύνεται η φοροδιαφυγή μέσω των χωρών αυτών, καθώς οι υποτιθέμενες δαπάνες δεν εκπίπτουν και άρα τα ποσά αυτά φορολογούνται σαν να είναι κέρδη…
Το νέο που φέρνει η διάταξη που προωθείται είναι ότι απαγορεύει στην πράξη κάθε συναλλαγή με τις χώρες αυτές, γιατί ακούγεται σαν ανέκδοτο η υπόσχεση ότι θα επιστραφούν τα ποσά σε διάστημα ενός χρόνου. Επιπλέον, το πρόβλημα γίνεται ουσιαστικό επειδή διεθνείς εταιρείες έχουν νόμιμα θυγατρικές τους στις χώρες αυτές και μόνο μέσω αυτών κάνουν πωλήσεις…
Επίσης με χώρες όπως η Κύπρος, η Βουλγαρία, η Ιρλανδία αλλά και άλλες, με χαμηλή φορολογία, η Ελλάδα έχει υπογράψει συμβάσεις αποφυγής διπλής φορολογίας για να διευκολύνεται το εμπόριο και να μην πληρώνονται δύο φορές φόροι στην ίδια αξία!
Το θέμα της μεταφοράς κεφαλαίων και κερδών προς χώρες χαμηλής φορολογίας είναι ένα διεθνές θέμα που απασχολεί πολλές κυβερνήσεις. Καμία όμως δεν επιχείρησε να το λύσει αυθαίρετα. Ούτε προσπάθησε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα, παραβιάζοντας το καθεστώς της Ευρωπαϊκής Ενωσης ή άλλες διακρατικές συμβάσεις που έχει συνάψει.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι γιατί οι ελληνικές φορολογικές υπηρεσίες πιστεύουν ότι μπορούν να αυθαιρετούν. Γιατί νομίζουν ότι αντιμετωπίζουν ένα διεθνές πρόβλημα, απομονώνοντας την ελληνική αγορά από άλλες. Γιατί αδιαφορούν για τις αρνητικές επιπτώσεις στην ελληνική οικονομία από την εφαρμογή αυτού του μέτρου; Η απάντηση είναι εύκολη. Επειδή νομίζουν ότι είναι στο κέντρο του κόσμου. Πιστεύουν ότι οι ίδιοι είναι ό,τι καλύτερο έχει να παρουσιάσει αυτός ο περιούσιος λαός. Επειδή βαθιά μέσα τους, σ’ ένα μείγμα αλαζονείας και έπαρσης, πιστεύουν ότι είναι οι εκλεκτοί του Θεού.
