Αυτό, σίγουρα, δεν γίνεται πρώτη φορά. Δεν είναι η πρώτη φορά που μια κυβέρνηση προσπαθεί να περιβάλει την οικονομική της πολιτική με ιδεολογικό περιεχόμενο, να δείξει ότι δίνει σκληρή μάχη με τις δυνάμεις «του κακού», να μοιράζει συμβουλές και παραινέσεις προς παραπλανημένους, να προσπαθεί να δικαιωθεί για λάθη ή παραλείψεις της, με την επίκληση του μεγάλου και δίκαιου αγώνα…
Αυτό προσπαθεί να κάνει και η κυβέρνηση του Τουρκίας που δεν έχει να παλέψει με τρόικα ή πιστωτές αλλά με το σκληρό -υποτίθεται- «λόμπι δολαρίου»! Κάθε κυβέρνηση με έντονο ιδεολογικό προσανατολισμό «πολεμά» τους δικούς της… εχθρούς. Αν δεν υπάρχουν, πρέπει να τους δημιουργήσει.
Η κυβέρνηση της Τουρκίας έχει ανακηρύξει ως εχθρό την άνοδο του δολαρίου. Ο πρόεδρος Ερντογάν σε δηλώσεις του βάλλει κατά του λόμπι δολαρίου και των (υψηλών) επιτοκίων. Και επειδή ο πραγματικός κίνδυνος προέρχεται από τους απλούς ανθρώπους που προτιμούν το δολάριο κι όχι την τουρκική λίρα, τους προειδοποιεί ότι αν επενδύουν στο δολάριο, μπορεί τελικά και να ζημιωθούν. Βέβαια οι μεγάλες επενδύσεις αλλά και οι αγορές μικρών ακινήτων συνεχίζουν να γίνονται σε τιμές δολαρίου, γεγονός που σημαίνει ότι οι συναλλασσόμενοι προτιμούν την ασφάλεια του διεθνούς νομίσματος παρά το υπερήφανο τοπικό, η ισοτιμία του οποίου πέφτει…
Αλλωστε και στο παρελθόν η κυβέρνηση της Τουρκίας είχε στραφεί εναντίον της κεντρικής τράπεζας της χώρας που είχε υψώσει τα επιτόκια προκειμένου να υπερασπιστεί το νόμισμα και τα συναλλαγματικά διαθέσιμα της χώρας. Η ισλαμική κυβέρνηση που θεωρεί ανίερα, «αμαρτωλά» τα υψηλά επιτόκια, προσπαθεί να επιβάλει την πτώση προκειμένου να διατηρηθεί η ανάπτυξη. Η άνοδος όμως του δολαρίου διεθνώς, και έναντι του ευρώ, προκαλεί τη φυγή κεφαλαίων από την Τουρκία, κάτι που προφανώς είναι δυσάρεστη εξέλιξη. Πλήττονται ακόμα και οι πιστοί μουσουλμάνοι που θέλουν να εκτελέσουν το θρησκευτικό καθήκον της επίσκεψης στη Μέκκα. Ο οργανισμός που ορίζει το κόστος της επίσκεψης στα ιερά εδάφη της Σαουδικής Αραβίας και μοιράζει τις σχετικές άδειες ανάλογα με τον πληθυσμό κάθε χώρας υπολογίζει το κόστος της επίσκεψης σε δολάρια. Εφέτος οι Τούρκοι επισκέπτες θα πληρώσουν 9.360 λίρες ενώ πέρυσι το τίμημα ήταν 7.700 λίρες.
Οταν η οικονομική πολιτική αποκτά συμβολικό περιεχόμενο, αποκτούν μεγάλη σημασία η ονομασία και οι διαδικασίες. Αλλωστε και η ελληνική κυβέρνηση ξοδεύει πολύ χρόνο και φαιά ουσία προκειμένου να μετονομάσει ορισμένες διαδικασίες, χωρίς να αποφύγει την ουσία που είναι η τελευταία αξιολόγηση που προβλέπεται για να κλείσει το ισχύον πρόγραμμα. Πρέπει να κλείσει ώστε να εκταμιευτεί η ανάλογη δόση…
Βέβαια, στην πράξη, δεν είναι κακό η τρόικα να ονομαστεί Brussels Group και οι ελεγκτές να μένουν σε κεντρικό ξενοδοχείο όπου δέχονται ενημερωτικές επισκέψεις ομολόγων τους από τα υπουργεία. Το πρόβλημα θα είναι μεγάλο αν δεν ολοκληρωθεί η αξιολόγηση και το ελληνικό Δημόσιο αδυνατεί να καλύψει πιεστικές ανάγκες…
Ας σημειωθεί ότι και ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν δεν είχε διστάσει να αποκαλέσει τον διοικητή της κεντρικής τράπεζας της χώρας «προδότη» επειδή δεν μείωνε τα επιτόκια, αλλά στη συνέχεια συμφώνησε μαζί του, στην ανάγκη «διατήρησης του κλίματος εμπιστοσύνης και σταθερότητας». Πολύ πιθανό την ερχόμενη εβδομάδα να ανεβούν πάλι οι τόνοι.
Οχι μόνον στην Τουρκία, ούτε μόνον εναντίον του δολαρίου…
