Ολοι ευχόμαστε να βρεθεί μια λύση στη διελκυνστίδα Ελλάδος-Ευρώπης αυτές τις κρίσιμες ώρες (βράδυ Παρασκευής). Και ευτυχώς, υπάρχουν ελπίδες ότι δεν θα χρειασθεί ένα Κούγκι, όπως απείλησε ο κ. Καμμένος. Λαμβάνοντας, όμως, αφορμή από τη φράση αυτή, ας κάνουμε μερικές σκέψεις. Φυσικά ουδείς Ελληνας εξουσιοδότησε τον πρόεδρο των ΑΝΕΛ να τον… ανατινάξει, μαζί με μερικούς «μισητούς» του εχθρούς στην Ευρώπη. Αλλωστε, η ιστορία του σουλιώτικου πύργου, άλλα καταγράφει, τα οποία μάλλον αγνοεί ο επίδοξος δυναμιτιστής. Ο Φώτος Τζαβέλας, καταδιωκόμενος από τον Αλή Πασά, κατέφυγε το 1803 στο Κούγκι, με 600 Σουλιώτες. Αφού αντιστάθηκε σθεναρά αρκετές μέρες, ελλείψει τροφής και νερού, αναγκάσθηκε να διαπραγματευθεί με τους Τούρκους. Αυτοί, που είχαν υποστεί μεγάλες απώλειες, δέχθηκαν να αποχωρήσουν ειρηνικά και αναίμακτα οι Σουλιώτες από τον πύργο. Στο Κούγκι έμεινε ο καλόγερος Σαμουήλ και δυο-τρεις ηλικιωμένοι ή τραυματίες σύντροφοί του. Μόλις οι Τούρκοι άρχισαν να μπαίνουν στον πύργο, ο Σαμουήλ «έβαλε φωτιά στα τόπια», με αποτέλεσμα να σκοτωθεί ο ίδιος, με τους συντρόφους του και μερικοί Τούρκοι. Δηλαδή, και για να μιλήσουμε με το πνεύμα του κ. Καμμένου, οι Σουλιώτες και οι Τούρκοι έκαναν μια συμφωνία-«γέφυρα», ακριβώς για να αποφύγουν την αλληλοεξόντωση. Αν ο κ. Καμμένος επιμένει στο «Κούγκι», προφανώς, δεν θα τον ακολουθήσουν οι συνέλληνες, ούτε καν ο κ. Τσίπρας, ο οποίος τείνει προς το αυτοσωτήριο και διαλλακτικό πνεύμα του… Φώτου Τζαβέλα.
Αν, όμως, οι εξελίξεις, παρ’ ελπίδα μας διαψεύσουν, τι θα σημαίνει το «καμμένειο» Κούγκι; Μερικοί ομοϊδεάτες του προέδρου των ΑΝΕΛ αναζητούν διέξοδο σ’ ένα δημοψήφισμα, εφ’ όλης της «ευρωπαϊκής ύλης» της χώρας. Πού θα εδράζεται, όμως, ένα τέτοιο δημοψήφισμα; Κατά πρώτο λόγο, το 65%-75% των Ελλήνων εξακολουθεί να τάσσεται –και εν μέσω της κρίσης– υπέρ της παραμονής της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ενωση και στο ευρώ. Με το δημοψήφισμα, η σταθερή αυτή θέση του θα αμφισβητηθεί από τους σήμερα κυβερνώντες, προφανώς με την επίκληση της νωπής λαϊκής εντολής, αλλά και της ευρύτερης λαϊκής υποστήριξης των τελευταίων ημερών, με αίτημα έναν «έντιμο συμβιβασμό», ο οποίος τελικά θα έχει αποτύχει. Ομως, η εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ βασίστηκε στη διακηρυγμένη πεποίθησή του και στη ρητή του διαβεβαίωση, πως οι Ευρωπαίοι θα υποχωρούσαν στις αξιώσεις του και επ’ ουδενί «θα τραβούσαν στα άκρα». Συνεπώς, ένα «Κούγκι» με τους Ευρωπαίους, ανατρέπει και ακυρώνει ολοσχερώς τη βασική διαβεβαίωση του ΣΥΡΙΖΑ, πως με την πολιτική του δεν θα διακυβευόταν η ευρωπαϊκή θέση της χώρας. Συνακόλουθα, δε, τίθεται ευθέως θέμα εξαπάτησης των Ελλήνων ψηφοφόρων και ζήτημα διαμόρφωσης μιας στρεβλής λαϊκής κυριαρχίας, την οποία, όπως και τη «νωπή εκλογική εντολή», εξακολουθούν να πιπιλίζουν σαν καραμέλα ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ.
Κατόπιν αυτών είναι προφανέστατο ότι ένα δημοψήφισμα, με το οποίο, εν τη ουσία, οι δύο συγκυβερνώντες θα ζητούν εν λευκώ εντολή για την περαιτέρω διαχείριση της αποτυχίας, θα είναι ό,τι το πιο επικίνδυνο έχει συμβεί στη χώρα, κατά την τελευταία 60ετία, αφότου ο Κωνσταντίνος Καραμανλής δρομολόγησε και εδραίωσε το ευρωπαϊκό μέλλον της χώρας… Είπαμε, όμως, πως όλα αυτά αποτελούν εφιαλτικές εικασίες και ότι σήμερα-αύριο ο Θεός θα βάλει το χέρι του.
