Η Ευρωβουλή θα αποδειχθεί ένα πολύ ισχυρό τεστ αληθείας για τα 21 νέα πρόσωπα που επελέγησαν από το εκλογικό σώμα προκειμένου να εκπροσωπήσουν τη χώρα σε μία από τις κρισιμότερες φάσεις όχι μόνο της νεοελληνικής, αλλά και της ιστορίας που εγγράφει το αρχιτεκτόνημα της Ε.Ε. Θα αποδειχθούν κι αυτοί οπαδοί της αρχής «επάγγελμα ευρωβουλευτής», όπως τόσοι και τόσοι προκάτοχοί τους που σαν διάττοντες αστέρες τοποθετήθηκαν από τους αρχηγούς των κομμάτων, ευνοήθηκαν από τη συγκυρία, πέρασαν, πλούτισαν και απήλθαν ή θα αποδειχθεί ότι η κρίση του ελληνικού λαού για μια μεγάλη ανανέωση είχε βάση και προοπτική θετική για τη χώρα; Βεβαίως από τις Βρυξέλλες υπήρξαν και πρόσωπα που έγραψαν ιστορία με το ήθος, την επάρκεια και την εντιμότητά τους για να θυμηθούμε και τον επιστήμονα Μπ. Αγγουράκη από το ΚΚΕ, που έφυγε αιφνίδια από τη ζωή πριν από 20 μέρες.
Ομως είναι η πρώτη φορά που στη νέα εθνική ομάδα του Ευρωκοινοβουλίου σχεδόν όλοι (πλην Δ. Παπαδημούλη) είναι νεο… εισερχόμενοι. Αυτή η ανανέωση, ανεξάρτητα από τα εκλογικά κίνητρα του κάθε ατομικού ψηφοφόρου (διότι άλλα κριτήρια επικράτησαν για τον κ. Ζαγοράκη της Ν.Δ. και άλλα για τον κ. Χρυσόγονο του ΣΥΡΙΖΑ) είναι φορτίο όχι μόνο για τα πρόσωπα. Και για τα ίδια τα κόμματα συνιστά εντολή. Εντολή η οποία από τη μία πλευρά φωτογραφίζει το πεπερασμένο των ορίων που έχουν οι κληρονομιές των βαριών ονομάτων εντός των κομμάτων (περίπτωση μη εκλογής Π. Καψή και υποχώρηση της δυναμικής του κ. Κεφαλογιάννη παρ’ όλη την προβολή στα ΜΜΕ). Ταυτοχρόνως αναδεικνύει την υποχώρηση του κόμματος ως θεσμού έναντι των ΜΜΕ και της επικράτησης της μιας ή της άλλης τηλεπερσόνας. Εδώ για τη Ν.Δ. είναι ενδεικτικές οι περιπτώσεις της επιφορτισμένης επί χρόνια με το κυβερνητικό ρεπορτάζ στο Μega, κ. Μ. Σπυράκη και της εκλογής του κ. Κύρτσου, αλλά και η σχετικά καλή σειρά που έχει ο δημοσιογράφος Κούλογλου στον ΣΥΡΙΖΑ, αφήνοντας πίσω του τον μοναδικό ευρωβουλευτή που είχε το κόμμα, Ν. Χουντή, καθώς και άλλες άξιες παρουσίες. Η ανανέωση των προσώπων αναδεικνύει και μια προσπάθεια απεγκλωβισμού από παραδοσιακά πολιτικά πρόσωπα και μεταβίβασης μιας ευθύνης σε πρόσωπα-σύμβολα, όπως είναι ο Γλέζος, και η νεότερη Κούνεβα. Mάλιστα η τελευταία ίσως ήταν η μόνη που εξελέγη και μάλιστα στην 4η θέση χωρίς να διαθέτει τον παραμικρό μηχανισμό σταυροδοσίας, όπως παραδοσιακά είχαν άλλοι βουλευτές.
Αραγε, τα νέα πρόσωπα θα επιβεβαιώσουν τις προσδοκίες ή θα τις διαψεύσουν; Θα αξιοποιήσουν την παρουσία τους στις Βρυξέλλες για παραγωγή έργου ή μόνο για την υπογραφή στην κατάσταση παρόντων προκειμένου να συσσωρεύουν τα 298 ευρώ ημερήσιας αποζημίωσης (πέραν του μηνιαίου μισθού); Θα ασκήσουν τα καθήκοντά τους με διαφάνεια, αξιοποιώντας και το τελευταίο σεντ από το ποσό (4.000 ευρώ) που τους χορηγείται για τα λειτουργικά έξοδα των γραφείων στον τόπο εκλογής ή -στον βαθμό που δεν απαιτούνται τιμολόγια- θα κλείνουν άλλες υποχρεώσεις προς ημετέρους;
