Μεγάλη πληγή η Μικρασιατική Καταστροφή του ’22 κι εφέτος, 90 χρόνια μετά, ξανανοίγει και ματώνει και πονά όσους έχουν ρίζα από τα Αγια Χώματα. Ηρθαν πάλι καιροί δύσκολοι στην Ελλάδα, κι οι δεύτερες, τρίτες, τέταρτες γενιές των προσφύγων που ήρθαν τότε στην Ελλάδα κι αγκαλιάστηκαν με τους Αθηναίους, τους Πειραιώτες, τους Θεσσαλονικείς, τους Κρήτες, τους νησιώτες που τους καλοδέχθηκαν, τώρα μαζί θα δουλέψουν για να προκόψει ξανά ο τόπος αυτός. Παράξενα ηχούν αυτά τα λόγια όταν πρόκειται να μιλήσουμε για μια παράσταση κι ένα CD, αφιερωμένο στη «Σμύρνη του Ερωτα» σε τραγούδια και μουσικές που ήρθαν με τα πλοία της προσφυγιάς και πότισαν χώμα εύφορο, πρόδρομοι της ρεμπέτικης σχολής. Κι όμως, αυτά τα τραγούδια που έχουν σχέση με τη Σμύρνη, είτε γράφτηκαν εκεί είτε προέρχονται από Σμυρνιούς δημιουργούς στον ελλαδικό χώρο, μπορούν ν’ απαλύνουν τον πόνο της πληγής – και για την Καταστροφή του ’22 και για την κρίση που ήρθε, τυφώνας που τα σάρωσε όλα. Οχι όμως και το τραγούδι που γεννήθηκε από καημό, από νοσταλγία, από πάθος, από έρωτα για το χαμένο όνειρο… Αυτό πάντα είναι το καλύτερο γιατρικό, γιατί και τη μνήμη κρατά ολοζώντανη και δρόμους συντροφικούς ανοίγει για τους καημούς να καταλαγιάσουν… Προσωπική η προσέγγιση της στήλης, τέτοια θέλει ο φίλος Μάκης Μάτσας και έστειλε το CD για τη «Σμύρνη του Ερωτα» με τραγούδια όπως «Πού να βρω γυναίκα να σου μοιάζει», «O Αντώνης o Βαρκάρης ο σερέτης», η «Ομορφη Σμυρνιά», η «Μικροπαντρεμένη», η «Μισιρλού» ή εκείνο «Το Γελεκάκι που φορείς». Αυτά τα αθάνατα τραγούδια, τα ριζωμένα στη Σμύρνη, θα τα ακούσουμε από την Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας (Βόλου) και τον Γιάννη Κότσιρα, από το CD της ΜΙΝΟΣ – EMI και από την παράσταση στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στις 19 και 20 Μαρτίου. Με τον Ανδρέα Κατσιγιάννη στην καλλιτεχνική διεύθυνση ορχήστρας και μια πλειάδα νέων μουσικών, και μεγαλύτερων, που θα δώσουν μια σύγχρονη ερμηνευτική προσέγγιση, αλλά με απόλυτο σεβασμό στην αυθεντική μουσική γραφή. Βαθύς ερωτισμός και νοσταλγία αλλά και πείραγμα και κέφι, μια μουσική παράσταση που θα φέρει το κλίμα της Σμύρνης και πάλι κοντά μας. Με κλεισμένες τις εξόδους επιστροφής μένει το αναβάπτισμα στη μουσική της «Σμύρνης του Ερωτα» – και του καημού, θα ταίριαζε ίσως… H Ενωση Σμυρναίων έκλεισε ήδη, εν σώματι, Δ.Σ. και μέλη της Ενωσης, τα εισιτήρια και με το CD στο σπίτι να παίζει, ξεχνιέται η πληγή και μένει το νανούρισμα της μάνας πατρίδας που τραγουδά για τα παιδιά της…
Αυτά ως μια πρώτη γραφή, θα ξαναμιλήσουμε για την παράσταση και τη μουσική με τον Γιάννη Κότσιρα, την Ασπασία Στρατηγού, τον Θοδωρή Μέρμηγκα.
ΤΗΛΕΦΟΣ
