Οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι κάθε καλοκαίρι, με κάθε πυρκαγιά, όλο και κάτι μαθαίνουμε. Αν συνεχίσουμε έτσι και έχουμε καταφέρει να σώσουμε κάτι από το περιβάλλον, σε μερικά χρόνια θα προσεγγίσουμε τη σοφία των αρχαίων ημών προγόνων, που είχαν μάθει να διδάσκονται από τα παθήματά τους. Στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης, τις δασικές πυρκαγιές τις αποδίδαμε κατ’ αποκλειστικότητα σε αδίστακτους οικοπεδοφάγους. Ηταν η εποχή του καλπάζοντος σοσιαλισμού. Ολα τα κακά οφείλονταν στην ανάγκη για οικονομικό όφελος, την οποία θα καταργούσε ο σοσιαλισμός. Ωσπου ο σοσιαλισμός ανέλαβε τη φροντίδα της χώρας, όμως οι πυρκαγιές, απτόητες, συνέχιζαν το έργο τους. Εννοείται ότι ο δαιμόνιος νους μας δεν έμεινε με σταυρωμένα τα χέρια. Τη θέση των οικοπεδοφάγων την είχαν πάρει τώρα πράκτορες σκοτεινών δυνάμεων, που ήθελαν να αποσταθεροποιήσουν τη δημοκρατία μας. Δεν τα κατάφεραν, παρ’ όλ’ αυτά κάθε καλοκαίρι μάς επισκέπτονταν οι πυρκαγιές. Ωσπου ο νους μας κατέληξε να ανακαλύψει την πανάκεια της παράνοιάς μας. Ευθύνονται η κλιματική κρίση, η υπερθέρμανση του πλανήτη και η μεσογειακή πεύκη. Δεν συγκαταλέγομαι σε όσους αρνούνται την ύπαρξη της κλιματικής κρίσης. Υπάρχει, και δεν χρειάζονται μόνον επιστημονικά εργαλεία για να την εντοπίσεις. Την αισθάνεσαι στην αλλαγή της ποιότητας της ζωής σου. Με την κλιματική αλλαγή μπορείς να αιτιολογήσεις τις μεγα-πυρκαγιές, όμως δεν φτάνει να δικαιολογήσεις το μέγεθος της καταστροφής. Από τη στιγμή που την εντοπίζεις θα πρέπει να προσαρμόσεις τα όπλα σου στις απαιτήσεις της. Δεν μπορείς να την καταργήσεις. Εσύ οφείλεις να αλλάξεις.
Οφείλουμε στις παραμέτρους να προσθέσουμε την ανθρώπινη βλακεία. Είτε του ηλίθιου που αγνοεί τα μποφόρ για να κάνει μπάρμπεκιου, είτε του άλλου που πετάει τη γόπα του τσιγάρου του, είτε τη συλλογική βλακεία που διέλυσε τον κρατικό μηχανισμό στο Μάτι. Θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί η εκατόμβη των νεκρών αν κάποιοι δεν εγκλώβιζαν τόσους ανθρώπους στις φλόγες. Το Μάτι το αναφέρω επειδή εκεί, για πρώτη φορά, η συμμετοχή της ανθρώπινης βλακείας στην καταστροφή αναδείχθηκε σε όλο της το μεγαλείο. Χθες μάθαμε ότι ο λεγόμενος υπερτουρισμός στην Πάρο οδηγεί στη δημιουργία υπερχωματερών, μία από τις οποίες προκάλεσε τη μεγάλη πυρκαγιά. Ασε τα ερωτικά συμπλέγματα των καλωδίων με τα πεύκα που οδηγούν σε φλογερά πάθη. Ασε και το περίσσευμα ευφυΐας που επέτρεψε στους κατοίκους του Αγίου Βασιλείου στη Βοιωτία να κρίνουν ότι δεν χρειάζεται να υπακούσουν στην προτροπή του «112», με αποτέλεσμα να χρειασθεί να διαφύγουν μέσω θαλάσσης. Η βλακεία είναι πολυμήχανη. Και δυστυχώς, δεν έχει βρεθεί μονάδα μετρήσεώς της.
