Πριν προλάβει ακόμη να φύγει από τη Λευκωσία ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες, η Αγκυρα φρόντισε να κάνει σαφείς τις προθέσεις της σε ό,τι αφορά το Κυπριακό. Τόσο το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών όσο, κυρίως, ο ίδιος ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είπαν ότι το Κυπριακό πρόβλημα «είναι ζήτημα αποδοχής της κυριαρχικής ισότητας και του ισότιμου διεθνούς καθεστώτος του τουρκοκυπριακού λαού». Με δύο λόγια, δηλαδή, ζητούν «λύση» δύο κρατών, η οποία 52 χρόνια μετά θα οριστικοποιήσει τις συνέπειες και τα «τετελεσμένα» της τουρκικής εισβολής στο νησί.
Ουδείς βέβαια μπορούσε να είναι εξαρχής αισιόδοξος για την κινητικότητα, όπως συνηθίζουμε να αποκαλούμε την ενασχόληση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών με το Κυπριακό, που αναπτύχθηκε γύρω από το πρόβλημα. Οχι μόνο λόγω των όσων έχουν γίνει γνωστά σχετικά με το σχέδιο που κόμισε στη Λευκωσία ο Γκουτέρες –και πολύ απέχουν από όσα προβλέπουν τα γνωστά ψηφίσματα του ΟΗΕ– όσο κυρίως λόγω της τουρκικής αδιαλλαξίας.
Οσα έχουν μεσολαβήσει μετά την απόρριψη του σχεδίου Ανάν έως την αποτυχία των συνομιλιών στο Κραν Μοντανά δεν έχουν μεταβάλει σε τίποτα τις θέσεις των δύο πλευρών. Βασική επιδίωξη της Αγκυρας ήταν και παραμένει να «νεκρώσει» το ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας που αναγνωρίζει την κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας ως τη μοναδική νόμιμη εκπρόσωπο του νησιού. Επιδίωξη που δεν μπορεί να γίνει φυσικά αποδεκτή από την ελληνοκυπριακή πλευρά. Επιπλέον, οι νέες και συνεχώς μεταβαλλόμενες συνθήκες που διαμορφώνονται στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου περιπλέκουν έτι περαιτέρω την κατάσταση. Η Κυπριακή Δημοκρατία, για παράδειγμα, έχει αναπτύξει ιδιαίτερες σχέσεις με το Ισραήλ και έχει προχωρήσει σε συμφωνίες με την Αίγυπτο και τον Λίβανο για την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών. Ποια θα είναι η τύχη τους σε περίπτωση κάποιας λύσης; Τι θα δεχόταν η Αγκυρα από όλα αυτά;
Η καλλιέργεια προσδοκιών επομένως για κάποια θετική κατάληξη της κινητικότητας μοιάζει μάλλον να κινείται στο πεδίο της φαντασίας. Η ελληνοκυπριακή και η ελληνική πλευρά, ωστόσο, δεν θα πρέπει να υπονομεύσουν την πρωτοβουλία του γενικού γραμματέα. Θα πρέπει να συμμετάσχουν στις διαπραγματεύσεις με σαφείς θέσεις και σχέδιο. Και έχοντας κυρίως στο μυαλό τους ότι ο σημερινός ένοικος του Λευκού Οίκου αν αποφασίσει να ασχοληθεί και με το Κυπριακό, το τελευταίο που θα δείξει είναι ο σεβασμός στα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας και στις ιστορικές ευαισθησίες της Λευκωσίας.
