Η viral φωτογραφία του γαλλικού πρακτορείου (ΑFΡ) που δείχνει δύο λουόμενους καθισμένους σε πτυσσόμενες καρέκλες να παρακολουθούν κάτω από μια ομπρέλα το «υπερθέαμα» των πυρκαγιών στη νοτιοδυτική Γαλλία είναι ενδεικτική του Zeitgeist («πνεύμα της εποχής»). Εμβρόντητη η ανθρωπότητα βλέπει την κλιματική αλλαγή να συμβαίνει τώρα, εδώ, παντού και δεν κάνει τίποτα.
Παρά τον ασφυκτικό καπνό και τη στάχτη που βρέχει ο ουρανός, οι τουρίστες στις πυρόπληκτες περιοχές της Ισπανίας και της Γαλλίας συνεχίζουν τις διακοπές τους γιατί δεν θέλουν να χάσουν τα χρήματα που δαπάνησαν για τα ταξιδιωτικά πακέτα, διαβάζουμε στα σχετικά ρεπορτάζ. Ενας φίλος πόσταρε χθες στο Instagram φωτογραφία από τη φωτιά στην Πάρο, όπως φαίνεται από τη Σέριφο. Η θέα στη δυστοπία τείνει να γίνει η νέα κανονικότητα στο μεσογειακό καλοκαίρι. Κι όχι μόνο στην Ευρώπη.
Πριν από λίγες εβδομάδες ο ουρανός άλλαξε χρώμα στην ανατολική ακτή των ΗΠΑ. Ηταν από τις φωτιές στον Καναδά. Τα πουλιά συμπεριφέρονταν περίεργα. Για πολλά 24ωρα η ποιότητα του αέρα αποτιμάτο ως επικίνδυνη. Οι ειδοποιήσεις στο κινητό καλούσαν τις ευπαθείς ομάδες να μείνουν σε κλειστούς χώρους. Ετσι θα είναι εφεξής το καλοκαίρι στον πλανήτη: τους συχνότερους καύσωνες θα διαδέχονται γιγάντιες φωτιές και μετά ορμητικές καταιγίδες, μια αλληλουχία από ακραία φαινόμενα που θα μοιάζουν με επιστημονική φαντασία αλλά θα ξεχνιούνται με το πρώτο μελτέμι ή πρωτοβρόχι. Επειδή φέτος στην Ελλάδα μάς ξέχασε –έως τώρα– κάπως η ζέστη, είναι λες και το ζήτημα δεν μας αφορά, σαν να συμβαίνει κάπου μακριά: στη Δυτική Ευρώπη.
Πάνω από δέκα χιλιάδες άνθρωποι πέθαναν φέτος από τη ζέστη στη δική μας ήπειρο και η συζήτηση επικεντρώνεται κυρίως στις αλλαγές που πρέπει να γίνουν σε επίπεδο αρχιτεκτονικής, δημόσιας υγείας, διακοπών και τρόπου ζωής. Πάλι όμως λείπει από τον δημόσιο διάλογο το ζήτημα των στόχων της Συμφωνίας του Παρισιού για τη συγκράτηση της αύξησης της θερμοκρασίας στους δύο βαθμούς σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα. Ισως επειδή οι ρύποι είναι κάπως αφηρημένη έννοια, άυλη και μακρινή.
Εχει προηγηθεί άλλωστε μια συστηματική εκστρατεία αμφισβήτησης: η πράσινη μετάβαση είναι πολυτέλεια, αφορά τις ακριβές ευαισθησίες των χορτασμένων και η Ε.Ε. κατεβάζει ταχύτητα – άσε που κατά τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ η κλιματική αλλαγή είναι απάτη. Μια οφθαλμαπάτη που τη βλέπουμε πλέον διά γυμνού οφθαλμού.
