Στην καρδιά της τουριστικής περιόδου, την περασμένη Κυριακή, χιλιάδες κάτοικοι της Μαγιόρκας, δημοφιλούς τουριστικού προορισμού της Ισπανίας, βγήκαν στους δρόμους της Πάλμα για να διαδηλώσουν κατά του υπερτουρισμού. Οι Βαλεαρίδες Νήσοι σπάνε το ένα μετά το άλλο τα ρεκόρ στις αφίξεις επισκεπτών.
«Λιγότερος τουρισμός, περισσότερη ζωή» ονομάζεται η πλατφόρμα που οργάνωσε την κινητοποίηση – για τρίτη συνεχή χρονιά, με τη συμμετοχή διαδηλωτών να αυξάνεται χρόνο με τον χρόνο. «Η Μαγιόρκα στα όριά της» ήταν το κεντρικό σύνθημα των διαμαρτυρομένων.
Τα αιτήματα των διαδηλωτών ακούγονται όλο και πιο κοινά για τις περιοχές ανά τον πλανήτη που υφίστανται τις επιπτώσεις του υπερτουρισμού: το κόστος στέγασης εκτοξεύεται εξαιτίας της διαρκώς αυξανόμενης μετατροπής κατοικιών σε βραχυχρόνιες μισθώσεις. Πολλοί ντόπιοι δηλώνουν ότι αδυνατούν πλέον, λόγω κόστους, να ζήσουν στο μέρος όπου γεννήθηκαν. Οι διαμαρτυρίες επικεντρώνονται, επίσης, στην καταπόνηση των υποδομών –ύδρευση, αποχέτευση, δρόμοι, δομές υγείας– που για άλλα μεγέθη σχεδιάστηκαν και φτιάχτηκαν και άλλους, πολύ μεγαλύτερους πληθυσμούς καλούνται να εξυπηρετήσουν.
Στις αρχές του καλοκαιριού έκανε τον γύρο του Διαδικτύου μια απερίγραπτη εικόνα: το Ποζιτάνο, ένα από τα πιο γραφικά χωριά της Ακτής Αμάλφι στην Ιταλία, γεμάτο κόσμο. Στίφη επισκεπτών να πλημμυρίζουν τα σοκάκια και να στέκονται σαστισμένοι, χωρίς να μπορούν να πάνε πουθενά εξαιτίας της πολυκοσμίας.
Η πίεση του υπερτουρισμού στην ακραία μορφή της. Εικόνες οικείες και στα μέρη μας. Στην Οία της Σαντορίνης ατελείωτες οι ουρές τουριστών, που περιμένουν τη σειρά τους για να βγάλουν μια φωτογραφία. Στην Αθήνα, το κέντρο της πόλης δείχνει να εγκαταλείπεται από τους κατοίκους της πόλης, που δυσανασχετούν για τη διαρκή πολυκοσμία, για την εγκατάλειψη κάθε εμπορικής δραστηριότητας και τη μετατροπή των καταστημάτων σε χώρους εστίασης προσαρμοσμένους στο διεθνοποιημένο μοντέλο εξυπηρέτησης τουριστών, για τις υψηλές τιμές ακόμη και για έναν καφέ.
Ο υπερτουρισμός εξελίσσεται σε κοινό πρόβλημα σε όλη τη νότια Ευρώπη – και όχι μόνο. Οι ακραίες αντιδράσεις, όπως αυτές στη Μαγιόρκα, είναι η κραυγή αγωνίας για ένα μοντέλο που όχι απλά δεν είναι βιώσιμο, αλλά είναι καταστροφικό. Η απάντηση δεν είναι «όχι στον τουρισμό» γενικώς. Απαιτείται, όμως, να βρεθεί η απαραίτητη ισορροπία που θα προστατεύσει τους μόνιμους κατοίκους κάθε περιοχής από τη βίαιη υποβάθμιση της καθημερινότητάς τους και θα διαφυλάξει το ίδιο το τουριστικό προϊόν, που η ανεξέλεγκτη αύξηση επισκεπτών καταστρέφει.
