Οι πυρκαγιές στην Ισπανία, στη Γαλλία, στον Καναδά και όπου αλλού ξεπερνούν τις δυνάμεις της πολιτείας, απειλούν εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους άμεσα και όλο τον κόσμο έμμεσα. Είναι σύμπτωμα της πραγματικής απειλής, της κλιματικής κρίσης. Παρακολουθώντας τες, κάθε λαός ελπίζει ότι η φύση δεν θα ξεσπάσει στη δική του περιοχή. Και μέσα σε αυτή την ταραχή, κάποιοι επιμένουν ότι για όλα αυτά δεν ευθύνεται η ανθρώπινη δραστηριότητα, άρα δεν χρειάζεται να κάνουμε κάτι για να σωθούμε. Αυτή η επιμονή είναι άραγε αποτέλεσμα της επιδίωξης βραχυπρόθεσμου οικονομικού και πολιτικού οφέλους, προϊόν βλακείας, ή μέρος μακροπρόθεσμου σχεδίου με σαφείς (και ασαφείς) στόχους;
Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι ακριβώς συμβαίνει, τουλάχιστον έως ότου γίνει έρευνα σε βάθος των αποφάσεων της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ. Ομως, και στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο φαίνεται ότι το πρόβλημα επιδεινώνεται από τη «συνέργεια» των παραπάνω τριών παραγόντων. Η «ενεργειακή μετάβαση» σε καθαρά μέσα παραγωγής είναι χρονοβόρα και ακριβή και, παρότι γίνεται ολοένα πιο εύκολη και πιο φθηνή, προκαλεί οικονομικά προβλήματα τα οποία δημαγωγοί εκμεταλλεύονται για να αποκτήσουν μεγαλύτερη πολιτική επιρροή.
Με τα κοινωνικά δίκτυα να ρίχνουν λάδι στη φωτιά, όλα κατατείνουν στο να αποδομηθεί η κοινωνία και οι πολίτες να ελέγχονται μέσω της παραπληροφόρησης.
Το ζήτημα της βλακείας προκύπτει, αφενός, από τις ηγεσίες που αποφεύγουν να λάβουν μέτρα για να μην υποστούν το πολιτικό κόστος, χωρίς να υπολογίζουν το τελικό κόστος για την κοινωνία και, αφετέρου, από ηγέτες όπως ο Τραμπ που επιδιώκουν οικονομικό και πολιτικό κέρδος από το να εξυπηρετούν (με το αζημίωτο) αυτούς που ήλεγχαν και ελέγχουν την αγορά ενέργειας. Το τρίτο ενδεχόμενο είναι δύσκολο να επιβεβαιωθεί, όμως υπάρχουν αρκετά σημάδια για να κάνουμε σοβαρές υποθέσεις. Στις ΗΠΑ, οι μεγιστάνες της ενέργειας (κυρίως του άνθρακα και των πετρελαιοειδών, με τους αδελφούς Κοχ να πρωταγωνιστούν), βρίσκονται πίσω από τη μακρόχρονη προσπάθεια να ελεγχθεί η δικαιοσύνη, κυρίως μέσω της οργάνωσης Federalist Society. Αποτέλεσμα είναι το σημερινό Ανώτατο Δικαστήριο, στο οποίο τρεις από τους εννέα δικαστές διορίστηκαν από τον Τραμπ και το οποίο τον στήριξε όσο βρισκόταν εκτός προεδρίας και συνεχίζει να εγκρίνει τις αποφάσεις του (με σημαντική εξαίρεση τους δασμούς που αυτός επέβαλε, καθώς οι «σπόνσορες» των δικαστών είναι υπέρ του ανεμπόδιστου εμπορίου).
Ετσι, ίσως δεν είναι τυχαίο ότι αυτοί που μέσω του Προγράμματος 2025 κινούν τα νήματα είναι κατά των αμβλώσεων, αλλά και κατά προσβάσιμων υπηρεσιών υγείας, είναι αντίθετοι με ό,τι έχει στόχο την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης και εχθροί της επιστήμης και της αξιόπιστης πληροφόρησης. Και με τα κοινωνικά δίκτυα να ρίχνουν λάδι στη φωτιά, όλα κατατείνουν στο να αποδομηθεί η κοινωνία και οι πολίτες να ελέγχονται μέσω της παραπληροφόρησης μπροστά σε κινδύνους που δεν καταλαβαίνουν. Εξοστρακίζοντας τη λογική από την καθημερινότητα και την πολιτική, ενισχύεται η απόγνωση και, συνεπώς, η εξάρτηση των πολιτών από δυνάμεις τις οποίες δεν κατανοούν.
