Ντάλα καλοκαίρι, υπάρχει πολιτική άπνοια, αλλά κάποιοι βουλευτές και κάποια στελέχη δίνουν δουλειά στους καθημερινούς σχολιαστές με τα όσα λένε. Αλίμονο αν δεν είχαμε και αυτούς. Πετύχαμε δύο στα δύο με Κουφονικολάκου και Βλάχο. Bingo, όπως λέγαμε σε άλλες εποχές. Φυσικά, δεν είναι όμοιες οι δύο περιπτώσεις. Η σύλληψη του Ισραηλινού πρωθυπουργού από κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, κατά δήλωσιν Κουφονικολάκου, ουδένα προβληματισμό προκαλεί, παρά μόνον τη θυμηδία. Θα προκαλούσε όντως προβληματισμούς αν, οσονούπω, η ΕΛΑΣ αναλάμβανε την εξουσία, πλην όμως τέτοιο ενδεχόμενο δεν φαίνεται στον ορίζοντα, οπότε ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου μπορεί να αισθάνεται ασφαλής. Απλώς να γνωρίζουν εκεί στην ΕΛΑΣ πως όταν ένα κόμμα προκαλεί το γέλιο και τα ειρωνικά σχόλια με αυτά που λέει, βρίσκεται στα πρόθυρα της γραφικότητας. Καιροσκόπο ας σε πουν, το ίδιο τοξικό και διχαστικό. Γραφικό, όμως, ποτέ! Απαγορεύεται!
Η περίπτωση του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Γιώργου Βλάχου είναι πιο σοβαρή διότι ακριβώς είναι βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας. Τι είπε; «Δεν αποκλείω συγκυβέρνηση με Σαμαρά χωρίς τον Μητσοτάκη πρωθυπουργό. Ολοι να βάλουν νερό στο κρασί τους». Αυτή τη δήλωση θα μπορούσε να την κάνει συνεργάτης του Αντώνη Σαμαρά και ουδείς να του προσάψει κάτι, καθώς ο Αντώνης τα παίρνει όλα και δεν δίνει τίποτα. Με τα λόγια του Βλάχου, δεν βάζει ούτε σταγόνα νερό στο κρασί του. Βουλευτής όμως της Νέας Δημοκρατίας μπορεί να κάνει τέτοια δήλωση; Είναι δυνατόν να υιοθετεί τον στρατηγικό στόχο αντιπάλου εις βάρος του δικού του πρωθυπουργού;
…Αν παντρέψουμε τις δύο προτάσεις, της Θεώνης Κουφονικολάκου και του Γιώργου Βλάχου, θα καταλήξουμε αβίαστα στη… σύλληψη του Μητσοτάκη. Ευτυχώς που δρόσισε λιγάκι!
Πέραν όλων των προαναφερθέντων, υπάρχουν και δύο πρακτικά προβλήματα. Με τι διαδικασίες θα απομακρυνθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αν και θα είναι ο νικητής των εκλογών; Με εσωκομματικό πραξικόπημα; Διότι στη Νέα Δημοκρατία ισχύει ο κανόνας όποιος χάνει, φεύγει. Ποτέ δεν έδιωξαν τον νικητή των εκλογών. Και πώς θα επιλεγεί ο νέος αρχηγός του κόμματος; Θα στηθούν εσωκομματικές κάλπες σε όλη την Ελλάδα εν μέσω της προεκλογικής περιόδου των δεύτερων εκλογών; Θα τον ορίσει κάποιο κονκλάβιο βαρώνων, που θα επαναφέρουν και τη «χαμένη ψυχή της παράταξης»; Μήπως ο Γ. Βλάχος, επ’ αυτού, χρειάζεται τη βοήθεια του κοινού; Αφήνω κατά μέρος την ηθική διάσταση της πρότασής του. Να απομακρύνεται ο νικητής των εκλογών και να επιβραβεύονται συμπεριφορές καταδικασμένες στο παρελθόν. Η επιδοκιμασία της υποτροπής είναι, αξιακά, αήθης.
Δεν γνωρίζω τα κίνητρα του Γ. Βλάχου, αλλά στην καλύτερη περίπτωση υποθέτω πως είναι άδολα και αγνά. Ενδιαφέρεται πρωτίστως για το καλό του τόπου και της παράταξής του. Ομως ο τρόπος σκέψης του, με κάθε βεβαιότητα, οδηγεί προς την αντίθετη κατεύθυνση. Την πολιτική αβεβαιότητα και τη συρρίκνωση της Νέας Δημοκρατίας. Αν τώρα παντρέψουμε τις δύο προτάσεις, της Θεώνης και του Γιώργου, θα καταλήξουμε αβίαστα στη… σύλληψη του Μητσοτάκη. Ευτυχώς που δρόσισε λιγάκι!
