Τελευταία φορά πήγα σε γήπεδο στην προηγούμενη ζωή μου. Παρ’ όλ’ αυτά, ερασιτέχνης θεατής του αθλήματος, μου αρέσει να παρακολουθώ αγώνες στην τηλεόραση. Και πιστεύω ότι ένα μεγάλο ποσοστό της δημοφιλίας του οφείλεται στο γεγονός ότι αποδίδει στη μικρή οθόνη. Η ευρυχωρία του γηπέδου και οι μεγάλες αποστάσεις σού επιτρέπουν να εκτιμήσεις και να απολαύσεις τις κινήσεις, σε αντίθεση με το μπάσκετ όπου μετρούν περισσότερο οι λεπτομέρειες. Πρόκειται για σκέψεις ενός ερασιτέχνη που όμως πολλές φορές αισθάνεται ότι καταλαβαίνει περισσότερα απ’ αυτά που του μεταδίδουν οι εκφωνητές, οι οποίοι συνήθως επαναλαμβάνουν αυτά που βλέπει ο ίδιος με τα μάτια του. Αυτό που μου αρέσει περισσότερο στο ποδόσφαιρο είναι η ακρίβεια και η αυστηρότητα των κανόνων. Είναι μια σοβαρή υπόθεση που απαιτεί πειθαρχία και γι’ αυτό κάθε παρεκτροπή τραυματίζει το ίδιο το άθλημα. Είναι δυνατόν να βάζεις στο ίδιο επίπεδο τη Σακίρα με τον Μέσι; Ατυχος ο μεγάλος Αργεντινός. Στο Κατάρ τού φόρεσαν κελεμπία και τώρα του φόρτωσαν τη Σακίρα, λες και δεν έφτανε ο ίδιος για να κρατήσει το ενδιαφέρον του πλήθους. Αυτό σκεφτόμουν πριν από τον τελικό, όταν όμως εμφανίστηκε η Σακίρα, αναρωτήθηκα μήπως εντέλει είχαν δίκιο οι διοργανωτές. Το κουρασμένο είδωλο του ποδοσφαίρου δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες των θαυμαστών του. Μπορεί οι φίλαθλοι να φώναζαν πως οι Μαλβίνες ανήκουν στην Αργεντινή, όμως ο αγώνας ανήκε στην Ισπανία από την αρχή κι αν δεν υπήρχε ο τερματοφύλακας των Λατινοαμερικανών, το αποτέλεσμα θα ήταν συντριπτικό. Η Σακίρα γέμισε το σόου του ημιχρόνου, τον Μέσι όμως τον έψαχνες κάπου στο βάθος και συνήθως τον έβλεπες να περπατάει σαν να παρακολουθεί τις φάσεις. Ευτυχώς η Ισπανία έσωσε την τιμή του αθλήματος.
Βέβαια, μετά το υπερθέαμα που πρόσφεραν η Αγγλία και η Γαλλία την παραμονή, ήξερες ότι ο μεγάλος αγώνας της επομένης θα υστερούσε. Δεν ήταν μόνον τα δέκα γκολ, λες και ο αγώνας κρίθηκε στα πέναλτι. Ηταν και η επίδειξη δεξιοτεχνίας και στρατηγικής από δύο ομάδες που, προσωπικά τουλάχιστον, ήλπιζα ότι θα τις έβλεπα στον τελικό. Σήκωσαν το άθλημα τόσο ψηλά που στο τέλος δεν έχει σημασία ποιος ήταν ο νικητής και ποιος ο ηττημένος. Η Αγγλία δεν ήταν ίδια ομάδα με αυτήν που αποκλείστηκε από την Αργεντινή. Η Γαλλία αποκλείσθηκε τουλάχιστον από την παγκόσμια πρωταθλήτρια, και οι τρεις μαζί μάς θύμισαν επιτέλους ότι το ποδόσφαιρο είναι ευρωπαϊκό άθλημα. Και ας ελπίσουμε ότι, παρά τις προσπάθειες του αντιπαθεστάτου Ινφαντίνο, θα παραμείνει όπως το συνέλαβαν οι Ευρωπαίοι, χωρίς διαλείμματα ενυδάτωσης ακόμη και σε γήπεδα σκεπασμένα με κλιματισμό. Οσο για εκείνους που διαμαρτύρονται για την αμερικανοποίηση του θεάματος, ας σκεφτούν μόνον ότι ο πρόεδρος Τραμπ ούτε ζήτησε να παίξει και να τον αφήσουν να βάλει γκολ έπειτα από πάσα του Μέσι, ούτε να τραγουδήσει μαζί με τη Σακίρα. Κάτι είναι κι αυτό.
