Πριν από περίπου ένα χρόνο οι New York Times έφεραν στην επιφάνεια ένα γεγονός που εν συνεχεία κρατήθηκε, όπως ήταν αναμενόμενο, στην αφάνεια. Οι Χούθι είχαν κατορθώσει να εντοπίσουν κάποιο από τα F-35 τα οποία συμμετείχαν σε επιχειρήσεις στην ευρύτερη περιοχή. Ακολούθησαν διάφορες εκτιμήσεις, μεταξύ άλλων ότι οι Χούθι διέθεταν κάποια κινεζική τεχνολογία που ενδεχομένως αποκαλύπτει τον «αόρατο», από τα λιγότερο σύγχρονα ραντάρ, μανδύα των F-35. Αλλωστε, εδώ και χρόνια εκτιμάται ότι τα κινεζικά αερόπλοια που θα επιχειρούν από τη στρατόσφαιρα θα εντοπίζουν ό,τι κινείται σε χαμηλότερο ύψος καθιστώντας το ευάλωτο. Πιο πρόσφατα, πριν από περίπου τρεις μήνες, μια άλλη εφημερίδα διεθνούς εμβελείας, οι Financial Times, αποκάλυπταν ότι στην τροχιά γύρω από τη Γη κινεζικοί και αμερικανικοί δορυφόροι προσομοίωναν κάτι που θα μπορούσε να περιγραφεί ως «εμπλοκή» στο Διάστημα.
Ολες αυτές οι πληροφορίες, είτε αποτελούν προϊόν αμιγώς δημοσιογραφικής δουλειάς είτε διαρροές από αξιωματούχους οι οποίοι επιθυμούν να κρούσουν τον κώδωνα του κινδύνου στις ΗΠΑ, αλλά και στην καθ’ ημάς αενάως κοιμωμένη Ευρώπη, αναδεικνύουν το προφανές: πιθανή αντιπαράθεση των μεγάλων δυνάμεων της εποχής μας, προτού αγγίξει το έδαφος της Γης, θα εξελιχθεί στην τροχιά του πλανήτη, στο νέο σύνορο.
Ολα αυτά έχουν, βεβαίως, την ιδιαίτερη σημασία τους στη συζήτηση που εκ των πραγμάτων απασχολεί τις αποκαλούμενες μεσαίες «δυνάμεις» (το μέγεθος μιας χώρας δεν συνεπάγεται και την αξία της στο διεθνές σύστημα) και μικρότερες όπως η Ελλάδα. Αποκαλύπτει, κατ’ αρχάς, ότι ο αγώνας για επικράτηση γίνεται αλλού, όχι στο πεδίο των πλατφορμών πέμπτης γενιάς στον αέρα ή στη θάλασσα. Φυσικά για την Ευρώπη αυτός ο αιματηρός πόλεμος που διεξάγεται στην Ουκρανία τα τελευταία 4,5 χρόνια είναι από κάθε άποψη πολύ πιο σχετικός με κάθε πτυχή της ασφάλειάς της, αλλά η μεγάλη εικόνα βοηθάει και να γίνουν κατανοητές οι προτεραιότητες των συμμάχων μας στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε.
Χώρες όπως η Τουρκία, με ΑΕΠ άνω του 1,5 τρισ. δολαρίων, γίνονται αντιληπτές ως «ενισχυτές» του δυτικού αποτυπώματος, σε έναν κόσμο όπου οι διαχωριστικές γραμμές αρχίζουν ξανά και βαθαίνουν. Και όταν οι γραμμές αρχίζουν να γίνονται ορατές, δεν αργούν οι στιγμές που θα γίνουν ξανά ρήγματα. Γι’ αυτό και χώρες όπως η Ελλάδα, με νωπές ακόμη τις πληγές από την οικονομική κρίση και το (συνεχιζόμενο) brain drain, μάλλον πρέπει να ασχοληθούν σοβαρά με την οικονομική ανάταξη και την εμβάθυνση της ανθεκτικότητας της χώρας, αντί να οιμώζουν ότι η μία ή η άλλη χώρα μπορεί να επιστρέψει στο F-35. Αλλωστε, το παιχνίδι δεν θα εξελιχθεί σε αυτό το πεδίο.
