Αναφέρομαι στα όσα πρωτοφανή, ακόμη και για την Αριστερά, συμβαίνουν στον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ. Ολες οι προηγούμενες κρίσεις που σημειώθηκαν στην Αριστερά είχαν πάντα και ένα πολιτικό υπόβαθρο. Βεβαίως, η Αριστερά ανέκαθεν βασανιζόταν από τις προσωπικές αντιπαλότητες, αποτέλεσμα της ήττας στον Εμφύλιο, όμως από τότε κύλησε πολύ νερό στ’ αυλάκι. Ακόμη και η μεγάλη κρίση του ΚΚΕ που εκδηλώθηκε στο 13ο Συνέδριο αφορούσε την εσωκομματική διαχείριση της πτώσης του υπαρκτού σοσιαλισμού. Εκτοτε το ΚΚΕ περιφρούρησε τη φυσιογνωμία του επάνω στην πολιτική θέση «πολλά κόμματα, δύο οι γραμμές». Κλείστηκε μέσα σε μια ιδεολογική υγειονομική ζώνη που το ίδιο έχτισε. Με αυτόν τον καθαρό τρόπο έλυσε όλα τα προβλήματά του.
Τα όσα διαδραματίζονται σήμερα στον ΣΥΡΙΖΑ δεν φαίνεται να έχουν κανένα ιδεολογικό και πολιτικό υπόβαθρο. Δεν χρειάζεται να είναι κανένας γκουρού της πολιτικής για να αντιληφθεί πως όλα ξεκίνησαν όταν ο Αλ. Τσίπρας αποφάσισε να επανακάμψει στην κεντρική πολιτική σκηνή. Δεν ήθελε τη συντριπτική πλειοψηφία των παλιών συντρόφων του, δεν ήθελε όμως και να τους αφήσει να επιβιώσουν πολιτικά. Μάλιστα, το δεύτερο αποτελεί τον βασικό όρο της δικής του επιτυχίας.
Ελλοχεύει πάντα ο κίνδυνος η απαξίωση του ΣΥΡΙΖΑ να αφήσει το φαιό αποτύπωμά της και σε όλο τον χώρο της ριζοσπαστικής Αριστεράς, στον οποίο ανήκει και η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα.
Ετσι δρομολογήθηκε η διαδικασία της πλήρους απαξίωσης, μέχρις ευτελισμού, του ΣΥΡΙΖΑ και όσων στελεχών του δεν θέλουν να παίξουν το παιχνίδι του πρώην αρχηγού τους. Το πώς συμβαίνει αυτό, το βλέπουμε κάθε μέρα. Παραιτήσεις βουλευτών που θυμίζουν άλματα στο κενό. Κάποιοι ίσως να πιστεύουν πως κάποια στιγμή θα ανοίξει ένα αλεξίπτωτο και κάποιοι άλλοι ευελπιστούν πως αυτή η πτώση τους θα τερματιστεί επάνω σε ένα δίχτυ προστασίας. Ως γνωστόν, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.
Αν ζούσαν οι αριστεροί των ηρωικών εποχών, θα μιλούσαν για μια αντιπαράθεση χωρίς αρχές. Για μια αντιπαράθεση που την αποφάσισε ένα πρόσωπο, ο Αλ. Τσίπρας, και ένα ολόκληρο σύστημα που τον προωθεί και τον προστατεύει, καθώς αυτό εξυπηρετεί την επανεμφάνισή του με νέο πρόσωπο. Βεβαίως, ελλοχεύει πάντα ο κίνδυνος η απαξίωση του ΣΥΡΙΖΑ να αφήσει το φαιό αποτύπωμά της και σε όλο τον χώρο της ριζοσπαστικής Αριστεράς, στον οποίο ανήκει και η ΕΛΑΣ του Τσίπρα.
