Μετά την αποχώρησή του από το Μέγαρο Μαξίμου, το 2009, ξεκίνησε μια πολυετής περίοδος σιωπής, που του επέτρεψε να ξεκουράζεται και να απολαμβάνει την ελληνική φύση, παράλληλα με τουριστικά ενδιαφέροντα ταξίδια στο εξωτερικό. Από τη στιγμή που αποφάσισε να εγκαταλείψει και τα «ορεινά» της Βουλής, το 2023, πρόεδρος πια της Συνεταιριστικής Ενωσης Καπνοπαραγωγών Ελλάδας, έχει ακόμη μεγαλύτερες δυνατότητες απόστασης από τη σκόνη της αστικής καθημερινότητας.
Η εγκάρδια σχέση του με τον «γνήσιο πατριώτη» –όπως τον έχει χαρακτηρίσει– Αντώνη Σαμαρά, η υπενθύμιση «κοινών αγώνων και αγωνιών» ειδικά για τα εθνικά, δημιούργησαν την εντύπωση ότι στηρίζει το νέο πολιτικό εγχείρημα του Μεσσήνιου. Ακόμη κι αν αυτό συνέβη στο παρασκήνιο, στο προσκήνιο δεν εκδηλώθηκε ποτέ, ενώ φαίνεται ότι το καλοκαίρι είναι περίοδος περαιτέρω απομάκρυνσης του Κ. Καραμανλή από τη φασαρία της δημόσιας ζωής.
Εμπειροι παρατηρητές και ερμηνευτές των κινήσεών του προβλέπουν ότι μέχρι τον Σεπτέμβριο θα είναι άφαντος και δεν θα παραστεί στην ομιλία του Κ. Μητσοτάκη στο Βελλίδειο, στη ΔΕΘ, παρά τις επίμονες προσπάθειες που θα γίνουν από το Μέγαρο Μαξίμου. Προβλέπουν, επίσης, ότι θα αποφύγει οτιδήποτε δείχνει συμπόρευση με τον Αντ. Σαμαρά, ανεξάρτητα από το τι θα κάνουν διάφοροι αυτοπροσδιοριζόμενοι καραμανλικοί – με την ανοχή του ή ερήμην του.
Ο Κώστας Καραμανλής έχει ταλέντο στην αυτοπροστασία. Ετσι, κατάφερε να μη λογοδοτήσει ποτέ για τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό της περιόδου 2004-2009, που χαρακτηρίστηκε από έκρηξη δημοσίων δαπανών, διόγκωση του κράτους, αναξιοπιστία των στοιχείων που παρουσιάζονταν στις Βρυξέλλες, αμεριμνησία απέναντι στη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση.
Οχι μόνο δεν υποχρεώθηκε να μιλήσει για όλα αυτά, αλλά εξασφάλισε, χωρίς πολύ κόπο αλλά με τρόπο, την υστεροφημία του. Θαυμαστές του πιστεύουν ότι έγινε απόπειρα δολοφονίας εναντίον του το 2008, με το «σχέδιο Πυθία», λόγω της ενεργειακής συνεργασίας του με τη Μόσχα – κάτι που δεν αποδείχθηκε ποτέ, αλλά δημιούργησε μια πολιτική μυθολογία που τον συνοδεύει ακόμη.
Τυχερός άνθρωπος ο Κ. Καραμανλής. Εφτασε ψηλά, συνδυάζοντας πολιτικά χαρίσματα με το βαρύ επώνυμο, και δεν έπεσε με κρότο όπως τόσοι άλλοι γόνοι, παρά το γύρισμα των καιρών επί των ημερών του στην εξουσία. Τον Σεπτέμβριο θα κλείσει τα 70 χρόνια και έχει ήδη να διηγηθεί πολλές αξιομνημόνευτες ιστορίες – οι περισσότερες με ευτυχισμένο τέλος, τουλάχιστον για τον ίδιο προσωπικά.
