Απορημένη από το επίμονο κατσικίσιο βέλασμα που με ξύπνησε ξημερώματα στις διακοπές στην Τήνο, βγήκα στο μπαλκόνι. Ενα κοπάδι από κατσίκια συνωστίζονταν περιμένοντας τη σειρά τους να σκαρφαλώσουν στην ξερολιθιά και να πηδήσουν στη συνέχεια στον περίβολο της πισίνας του διπλανού ξενοδοχειακού συγκροτήματος για να πιουν νερό.
Τα βελάσματα διαδέχθηκε το ζωηρό ποδοβολητό τους πάνω στο ξύλινο ντεκ που περιέβαλε την πισίνα. Περίπου μισή ώρα κράτησε το πρωτόγνωρο θέαμα. Κατσίκες και κατσικάκια χόρτασαν νερό και σιγά σιγά άρχισαν να απομακρύνονται, σκαρφαλώνοντας την πλαγιά προς την κορυφή του ξερόλοφου. Οπως παρατήρησα τις επόμενες μέρες, μέχρι να ανέβει ψηλά ο ήλιος και να αρχίσει να καίει τις πέτρες, σκορπίζονταν στην πλαγιά για βοσκή. Τις δύσκολες μεσημεριανές ώρες εξαφανίζονταν μέσα σε εσοχές του λόφου. Μικρές σπηλιές από τις οποίες ξεμύτιζαν αργά το απόγευμα, όταν ο ήλιος άρχιζε να πέφτει. Και το σούρουπο επαναλαμβανόταν το τελετουργικό της πισίνας.
Αφού χόρτασαν νερό σιγά σιγά άρχισαν να απομακρύνονται, σκαρφαλώνοντας στην πλαγιά προς την κορυφή του ξερόλοφου. Και το σούρουπο επαναλαμβανόταν το τελετουργικό…
Από τους ντόπιους έμαθα ότι είναι ένα αδέσποτο κοπάδι κατσικιών σε ημιάγρια κατάσταση, που στην αρχική μορφή του σχηματίστηκε από κατσίκια που το έσκασαν από μαντριά του νησιού και με τα χρόνια αυξήθηκε ο πληθυσμός τους. Και πριν φτιαχτεί η πισίνα, πού έβρισκαν νερό; ήταν η απορία μου. Οπως μου απάντησαν, λιγοστό νερό υπάρχει σε κάποια σημεία του λόφου. Απλώς ήταν πιο εύκολο για τις κατσίκες, από τη στιγμή που ανακάλυψαν την πισίνα, να την επισκέπτονται πρωί και βράδυ για να ξεδιψάσουν.
Οι τουρίστες του καταλύματος, ιδιαίτερα τα μικρά παιδιά, έδειξαν να ενθουσιάζονται με το θέαμα. Εδιναν κι έπαιρναν τα βίντεο και οι φωτογραφίες. Την προτελευταία ημέρα των διακοπών, όμως, η εικόνα άλλαξε. Το πρωινό ξύπνημα από τα βελάσματα δεν συνοδεύτηκε από το ποδοβολητό στο ντεκ. Η εισβολή στην πισίνα έπρεπε να σταματήσει. Φράχτης υψώθηκε πάνω στην ξερολιθιά και τα κατσίκια έφερναν γύρω, προσπαθώντας μάταια να βρουν νέο πέρασμα. «Ε, δεν γίνεται, καταστρέφουν τα πάντα, χαλάνε τα φυτά, βρωμίζουν όλο τον χώρο, είναι σαν επιδρομή κάθε πέρασμά τους», ήταν η εξήγηση των υπευθύνων του συγκροτήματος.
Κάμποση ώρα αργότερα, ηττημένα από τον νέο φράχτη, τα κατσίκια άρχισαν να αποτραβιούνται προς την κορυφή του λόφου. Για όσο ακόμη μπορούν να το κάνουν κι αυτό, καθώς νέα συγκροτήματα και νέες πισίνες απειλούν να τα εξορίσουν και από εκεί.
