Πριν από μερικούς μήνες έγραψα στη στήλη αυτή ένα κείμενο με τίτλο: «Οι αλήθειες που πονάνε» (11/12/2025), από όπου αντιγράφω την εισαγωγή:
«”To forgive and forget means to throw away dearly bought experience.”
Η συγχώρεση μαζί με τη λήθη ισοδυναμεί με την απεμπόληση μιας εμπειρίας που αποκτήθηκε με μεγάλο κόστος. – Το απόφθεγμα αποδίδεται στον Arthur Schopenhauer.
Αυτά σαν εισαγωγή. Πάμε όμως στο θέμα. Πριν από μερικές βδομάδες σε πρωινή εκπομπή του ΣΚΑΪ κλήθηκα να σχολιάσω την απουσία της αριστερής αντιπολίτευσης από την κηδεία του Διονύση Σαββόπουλου. Είπα εν τη ρύμη του λόγου: Οι άδειες καρέκλες στην κηδεία του Σαββόπουλου πρέπει να προβληματίσουν κάθε σκεπτόμενο Ελληνα. Δηλαδή, πλέον το να είσαι αριστερός έχει καταλήξει να σημαίνει –εγώ θα πω– να μην είσαι Ελληνας.
Και έγινε ο κακός χαμός! Το κλίμα επιδεινώθηκε γιατί η “Ομάδα Αλήθειας” κοινοποίησε το απόσπασμα και βγήκαν όλοι να με κατασπαράξουν. Οι κατάρες και οι καρκίνοι που μου “εύχονται” όπου μπορούν οι αριστεροί δεν περιγράφονται. Θα τους απογοητεύσω. Δεν πρόκειται να απολογηθώ, αλλά να επιμείνω. […]».
Ε, λοιπόν, σήμερα θα πιάσω ξανά το ίδιο θέμα και δεν έχω καμία πρόθεση να είμαι επιεικής. Το γιατί θα το καταλάβετε αμέσως. Κάποιος νάρκισσος που κόντεψε να ρίξει τη χώρα στα βράχια, που δηλώνει μαρξιστής, είχε το θράσος και την αμετροέπεια να ισχυριστεί ότι «δεν υποστήριξα ποτέ την ΕΟΚΑ – ήταν μια εθνικιστική, σεχταριστική ομάδα». Είναι ολοφάνερο ότι το υπερμέγεθες εγώ του, στερήθηκε τη δημοσιότητα που το τρέφει και φρόντισε για άλλη μια φορά να προκαλέσει τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του.
Οι δηλώσεις αυτές προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις και επικρίσεις στην Κύπρο και την Ελλάδα, με πολιτικούς αναλυτές και νομικούς να τον κατηγορούν για ιστορική άγνοια και «απολογητική στάση» έναντι των τουρκικών αφηγημάτων. Επικριτές του, όπως ο δρ Διεθνών Σχέσεων Γιάννος Χαραλαμπίδης, απάντησαν δημόσια ότι η ΕΟΚΑ δεν ήταν «σεχταριστική συμμορία», αλλά ένα νόμιμο εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα που μαχόταν για το δημοκρατικό δικαίωμα της αυτοδιάθεσης των λαών, όπως αυτό κατοχυρώνεται από τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Κατηγορήθηκε επίσης ότι με τη δήλωσή του αυτή προσπάθησε να «εξευμενίσει» το τουρκικό ακροατήριο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, υποβαθμίζοντας τον αγώνα των Κυπρίων κατά της βρετανικής αποικιοκρατίας.
Η ΕΟΚΑ έδρασε την περίοδο 1955 – 1959. Ο νάρκισσος γεννήθηκε το 1961. Τι μπορεί να γνωρίζει ένας τύπος που νομίζει ότι τα ξέρει όλα; Τίποτα. Δεν έζησε τον παλμό ενός ολόκληρου λαού, που τα παιδιά του πηγαίναν στην κρεμάλα ψάλλοντας τον Εθνικό Υμνο της Ελλάδας. Ακόμα και σήμερα η Κύπρος έχει για Εθνικό Υμνο τον ελληνικό. Το φυτώριο της ΕΟΚΑ ήταν η ΟΧΕΝ (Ορθόδοξη Χριστιανική Οργάνωση Νέων) του Παπα-Σταύρου, που εξορίστηκε μαζί με τον Μακάριο στις Σεϋχέλλες. Ηταν όλοι και όλες νέοι με ιδανικά.
Δεν μπορεί ποτέ να κατάλαβε τον ηρωισμό του Γρηγόρη Αυξεντίου, ο οποίος αντιλαμβανόμενος ότι η μάχη είχε κριθεί (από προδοσία) διέταξε τους συντρόφους να παραδοθούν για να μην πεθάνουν και πολέμησε μέχρι που οι Αγγλοι τον έκαψαν ζωντανό. Τι να καταλάβει αυτός;
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Γεώργιος Γρίβας – Διγενής στις δόξες του, είπε το μοναδικό: «Στην Κύπρο πολεμώ τους Αγγλους, τους Τούρκους και τους Κομμουνιστές, και οι τελευταίοι είναι οι χειρότεροι».
Είμαι τόσο φορτισμένος που θα μπορούσα να γράψω πολλά για την προσβολή που μας έκανε αυτός ο άσχετος προκειμένου να εξευμενίσει το τουρκικό ακροατήριό του. Η προσβολή είναι και προσωπική, γιατί και εγώ έκανα το καθήκον μου και είμαι περήφανος για τους 20 μήνες που πέρασα στα κρατητήρια των Αγγλων σε ηλικία 16 χρονών.
Πάμε τώρα σε ένα άλλο πρόσφατο θέμα. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπερψήφισε στις 17 Ιουνίου 2026 την ετήσια έκθεση προόδου για την Τουρκία (με 381 ψήφους υπέρ, 107 κατά και 171 αποχές), η οποία αποτελεί ένα ισχυρό ψήφισμα-καταπέλτη υπέρ των ελληνικών και κυπριακών συμφερόντων.
Τα κύρια σημεία υπέρ της Ελλάδας
Το κείμενο, που συνέταξε ο εισηγητής Νάτσο Σάντσεθ Αμόρ, περιλαμβάνει εξαιρετικά κρίσιμες αναφορές:
– Δικαίωμα στα 12 ναυτικά μίλια: Αναγνωρίζεται ρητά και απερίφραστα το νόμιμο και κυρίαρχο δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα έως τα 12 ν.μ.
– Καταδίκη του Casus Belli: Αποδοκιμάζεται πλήρως η διατήρηση της απειλής πολέμου από την πλευρά της Αγκυρας σε περίπτωση που η Αθήνα ασκήσει το παραπάνω δικαίωμα.
– Απόρριψη της «Γαλάζιας Πατρίδας»: Καταδικάζεται ρητά το αναθεωρητικό τουρκικό αφήγημα και η ναυτική θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας».
– Παραβιάσεις κυριαρχίας: Εκφράζεται έντονη λύπη για τη συνεχιζόμενη παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων κρατών-μελών της Ε.Ε., όπως η Ελλάδα και η Κύπρος.
– Στήριξη στον διάλογο: Το Ευρωκοινοβούλιο στηρίζει τον ελληνοτουρκικό διάλογο για την αποκλιμάκωση στην Ανατολική Μεσόγειο, αναφέροντας ως θετικό βήμα τη Σύνοδο Κορυφής Μητσοτάκη – Ερντογάν.
Αλλες σημαντικές διαπιστώσεις
– «Πάγωμα» ενταξιακής πορείας: Επιβεβαιώνεται ότι οι διαπραγματεύσεις παραμένουν πλήρως σταματημένες.
– Αυταρχικό μοντέλο: Γίνεται λόγος για «δημοκρατική οπισθοδρόμηση» και στροφή της Τουρκίας προς ένα ολοκληρωτικό αυταρχικό καθεστώς.
– Πρόταση για κυρώσεις: Ζητείται από την Ε.Ε. να εξετάσει την επιβολή κυρώσεων κατά του Τούρκου υπουργού Δικαιοσύνης, Ακίν Γκιουρλέκ.
Η αντίδραση της Τουρκίας
Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών απέρριψε αμέσως το ψήφισμα. Το χαρακτήρισε «ανυπόστατο», προϊόν «παραπληροφόρησης» και υποστήριξε ότι εξυπηρετεί μια «σκόπιμη πολιτική ατζέντα» που υπονομεύει τις σχέσεις της με την Ε.Ε.
Το ενδιαφέρον για το θέμα αυτό είναι πώς ψήφισαν οι Ελληνες ευρωβουλευτές.
Αναλυτικά:
Υπερψήφισαν
Νέα Δημοκρατία (Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα)
ΠΑΣΟΚ (Σοσιαλιστές και Δημοκράτες)
Καταψήφισαν
Νίκη
Πλεύση Ελευθερίας
Πατριώτες (η ευρωομάδα στην οποία συμμετέχει η Αφροδίτη Λατινοπούλου)
Απείχαν
ΣΥΡΙΖΑ (οι ευρωβουλευτές κ. Σαλβανίδης και κα Κουντουρά)
ΚΚΕ (οι ευρωβουλευτές κ.κ. Αλαβάνος, Νικολάου και Παπαδάκης)
Ελληνική Λύση (ο ευρωβουλευτής κ. Φράγκος)
Αξίζει να θυμάστε αυτή την ψηφοφορία, όταν θα κληθείτε να ψηφίσετε στις επόμενες εκλογές, όποτε γίνουν αυτές.
Αλλά τα συμπτώματα δεν σταματούν εδώ. Ο δημοσιογράφος Στέλιος Κούλογλου, πρώην ευρωβουλευτής που είχε εκλεγεί με τον Σύριζα, δήλωσε ότι δεν τον ενοχλεί που οι αριστεροί «Δημοσιογράφοι χωρίς σύνορα» αποκαλούν τα κατεχόμενα «Βόρεια Κύπρο». Γιατί να τον ενοχλεί; Εξάλλου σε όλο τον πλανήτη οι μόνοι που αποκαλούν Βόρεια Κύπρο τα κατεχόμενα είναι οι Τούρκοι και ο Σύριζα.
Να μην ξεχάσω την πλέον απίθανη δήλωση που έγινε μέσα στην Ελληνική Βουλή από τον βουλευτή του Σύριζα, Νίκο Βούτση. Τι είπε ο άνθρωπος: «Κανένας Ελληνας βουλευτής δεν μπορεί να καλείται να δηλώσει στην Ελληνική Βουλή, αν πατρίδα του είναι η Ελλάδα ή αν πιστεύει κάπου αλλού ή αν έχει κάποια άλλη πατρίδα». Αλήθεια, μπορείτε εσείς να καταλάβετε τι θέλει να πει ο ποιητής; Είχα την εντύπωση ότι οι βουλευτές ορκίζονται να υπηρετούν την Πατρίδα και όχι κάποια άλλη πατρίδα.
Μια από τις πολλές αντιρρήσεις που άκουσα είναι ότι «ξυπνάω ξεχασμένες ιστορίες και μίση». Οπως μπορείτε να διαπιστώσετε, τα δύο περιστατικά (Βαρουφάκης και Ευρωβουλή) είναι πολύ πρόσφατα και έγιναν μέσα στον Ιούνιο 2026. Εγώ απλώς τα καταγράφω, άλλοι όμως τα προκαλούν. Αλλά, αξίζει να πάμε και λίγο πιο πίσω στον χρόνο. Ποιοι ήταν αυτοί που είχαν σαν σύνθημά τους: «Ή εμείς ή αυτοί»; Δεν περιορίστηκαν σε αυτό μόνον. Αποκαλούσαν τους αντιπάλους τους «Γερμανοτσολιάδες» και «Μερκελιστές» και διάφορα άλλα κοσμητικά επίθετα και χαρακτηρισμούς. Ας μην παραπονιούνται.
Θεέ μου, από ποιους γλιτώσαμε!
*Ο κ. Ανδρέας Γ. Δρυμιώτης είναι σύμβουλος επιχειρήσεων.
