Εάν υπάρχουν κάποιοι στην Αθήνα που θεώρησαν εξυπηρετική των ελληνικών συμφερόντων τη θρασυτάτη «σύσταση» του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπέντζαμιν Νετανιάχου προς τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ να μην παραχωρήσει στην Τουρκία αεροπλάνα F-35, προβάλλοντας μεταξύ άλλων το επιχείρημα ότι η Αγκυρα απειλεί με πόλεμο τη χώρα μας και εξακολουθεί κατέχει τμήμα της βορείου Κύπρου, τότε απλώς πλανώνται πλάνην οικτράν.
Το ακρίτως προβαλλόμενο «αξίωμα» πως «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου» στην πράξη δεν ισχύει, διότι τα υφιστάμενα προβλήματα στις σχέσεις Αθηνών και Αγκυρας είναι απολύτως αναντίστοιχα και διάφορα από την κλιμακούμενη ισραηλινοτουρκική αντιπαράθεση.
Ο κ. Νετανιάχου διεκδικεί θέση ηγεμονική για το Ισραήλ στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και απευθύνεται στον πρόεδρο των ΗΠΑ, που εγγυώνται την ύπαρξη της χώρας του αυτής καθαυτήν, ωσάν να είναι αφεντικό που προειδοποιεί τον παραγιό του. Δεν είναι δα ο Μπίμπι Νετανιάχου ο βιβλικός Ιησούς του Ναυή, που κατατρόπωσε τα χανανιτικά φύλα κάπου ανάμεσα στον 16ο και 13ο αι. π.Χ. Ούτε είναι ο Ιούδας ο Μακκαβαίος που «ενεδύσατο θώρακα ως γίγας … και ομοιώθη λέοντι εν τοις έργοις αυτού» ηγούμενος της επαναστάσεως των Ιουδαίων εναντίον των Σελευκιδών το 167 π.Χ. Είναι απλώς ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, που δικάζεται για διαφθορά, και δύο φορές ο κ. Τραμπ –στις 12 Φεβρουαρίου και στις 5 Μαρτίου 2026– ζήτησε από τον πρόεδρο του Ισραήλ Ισαάκ Χέρτσογκ να του χορηγήσει χάρη, δίχως να εισακουσθεί.
Χρήσιμη η συνεργασία Ελλάδας – Ισραήλ στους τομείς του εμπορίου, της οικονομίας και ευρύτερα. Αλλά «στρατηγικές σχέσεις» ανάμεσα στις δύο χώρες είναι επικίνδυνο να υπάρξουν.
Αλλά αυτά αφορούν τις σχέσεις των δύο συγκεκριμένων πολιτικών ανδρών. Το ουσιώδες είναι ότι οι αναφορές του κ. Νετανιάχου στις απειλές της Τουρκίας προς την Ελλάδα και στην κατοχή στην Κύπρο μπορεί να λειτουργήσουν ως αφορμή δημιουργίας μεγαλύτερης εντάσεως στις σχέσεις Αθηνών – Αγκύρας. Θα ήταν ωστόσο χρήσιμο να ληφθεί υπόψη ότι οι πόλεμοι του Ισραήλ είναι εσχατολογικοί, που έχουν στόχο τη συντριβή του αντιπάλου και όχι τελικό στόχο τη διαμόρφωση συνθηκών συνυπάρξεως.
Με τη συντριβή της Μεγάλης Ιδέας στις ακτές της Ιωνίας, η απόπειρα επανασυστάσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας υπό την εδαφική μορφή της είχε τέλος οικτρό. Αντίθετα, το Ισραήλ ευρίσκεται ακόμη στη φάση ανασυστάσεως του Ηνωμένου Βασιλείου του Ισραήλ από τον Ιορδάνη έως τη Μεσόγειο. Και στην παρούσα συγκυρία ο κ. Νετανιάχου θεωρεί ύψιστο εμπόδιο στην ολοκλήρωση του εθνικιστικού του οράματος την Τουρκία και τον πρόεδρό της Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Χρήσιμες οι καλές σχέσεις της χώρας μας με το Ισραήλ και η συνεργασία στους τομείς του εμπορίου, της οικονομίας και ευρύτερα. Αλλά «στρατηγικές σχέσεις» ανάμεσα στις δύο χώρες είναι επικίνδυνο να υπάρξουν. Εάν η συμμετοχή της Ελλάδος στο ΝΑΤΟ και στη δημιουργούμενη κοινή ευρωπαϊκή άμυνα δεν εξασφαλίζουν την ακεραιότητα της χώρας μας, μία στρατηγική της σύμπραξης με το Ισραήλ εναντίον της Τουρκίας ενδέχεται να είναι ολέθρια επιλογή. Κάποτε ας σοβαρευτούμε.
