Eίναι σχεδόν αδύνατο να μπει κανείς στη θέση τους, γιατί αυτό που τους συνέβη είναι πρωτοφανές· από τα γεγονότα που κατατάσσονται στη σφαίρα του απίθανου. Οι άνθρωποι αυτοί έφυγαν το πρωί από το διαμέρισμά τους και επέστρεψαν άρον άρον για να αντικρίσουν την πολυκατοικία τους μια άμορφη μάζα. Ολο τους το βιος, μπάζα και σκόνη, το λατρεμένο κατοικίδιο, προσωπικά αντικείμενα, ό,τι με κόπο απέκτησαν, το καταφύγιό τους, ένα βουνό ερείπια.
Οι ένοικοι της οδού Αλκμήνης έζησαν έναν απερίγραπτο εφιάλτη, τον ξαφνικό θάνατο της καθημερινότητας που είχαν χτίσει σε μια ήσυχη γειτονιά των Πετραλώνων. Τώρα τους περιμένει Γολγοθάς. Σε πολλά επίπεδα. Να ξεπεράσουν το πρώτο σοκ, να ξεκινήσουν πάλι από την αρχή, να ξαναχτίσουν ένα σπίτι, μια ζωή. Να πάρουν απαντήσεις, γιατί έγινε ό,τι έγινε, να ξεμπλέξουν το νομικό κουβάρι των ευθυνών και των αποζημιώσεων. Θα απαιτηθεί χρόνος για όλα αυτά, υπομονή και κουράγιο.
Πώς μπορεί να βοηθήσει η πολιτεία; Τι θα μπορούσε να τους προσφέρει; Αμεση οικονομική ενίσχυση, στεγαστική συνδρομή, γρήγορες διαδικασίες και πραγματογνωμοσύνες. Αυτό θα απαντούσε λογικά κάποιος. Και αυτό θα έκανε μια οργανωμένη πολιτεία, όπου ο καθένας γνωρίζει τη δουλειά του και τις αρμοδιότητές του και ανταποκρίνεται με επάρκεια σε επείγοντα προβλήματα των πολιτών.
Το δράμα των ενοίκων της οδού Αλκμήνης και η κρατική ευθυνοφοβία και ανεπάρκεια σε κρίσεις, μεγάλες και μικρές.
Μόνο που η ελληνική πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική από αυτό που περιγράφουμε· είναι, αμείλικτη, ανάλγητη, αδιάφορη. Για άλλη μια φορά.
Μία εβδομάδα μετά την κατάρρευση της πολυκατοικίας στα Πετράλωνα, η εισαγγελική έρευνα για τα αίτια της κατάρρευσης δεν είχε καν αρχίσει, γιατί οι δύο ειδικοί πραγματογνώμονες δεν μπορούσαν να κάνουν αυτοψία για να συντάξουν την τεχνική έκθεση που τους είχε ανατεθεί. Τα μπάζα παρέμεναν εκεί, στο οικόπεδο όπου εκτελούνταν οι εργασίες ανέγερσης νέου κτιρίου, διότι οι υπηρεσίες της Περιφέρειας και του Δήμου Αθηναίων δεν είχαν ξεμπλέξει το κουβάρι για το ποιος έχει την αρμοδιότητα της αποκομιδής τους. Επρεπε να τους καλέσει στο γραφείο του ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών, σε έκτακτη σύσκεψη, ώστε να βρεθεί λύση στο αδιέξοδο, ουσιαστικά για να γίνει το αυτονόητο. Απίστευτα πράγματα, αδιανόητα.
Ασυνεννοησία, αναποτελεσματικότητα, ευθυνοφοβία, ανεπάρκεια σε κρίσεις, μεγάλες και μικρές. Ακινησία ακόμη και σε καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης. Ο κρατικός μηχανισμός και πάλι δείχνει το σκληρό του πρόσωπο. Ολα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν.
