Μελέτη του Economist, που δημοσιεύθηκε πρόσφατα και σε ελληνικά ΜΜΕ, αναφέρει ότι στη Βρετανία το 94% των προπτυχιακών φοιτητών χρησιμοποιεί πλέον εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης στις εργασίες του, ενώ το 12% παραδέχεται ότι έχει αντιγράψει αυτούσιο κείμενο που παρήγαγε κάποιο σύστημα τεχνητής νοημοσύνης · το ποσοστό είναι τετραπλάσιο σε σχέση με μόλις δύο χρόνια πριν, το 2024.
Στις ΗΠΑ, επίσης, εκτιμάται ότι η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης για εξαπάτηση στις εξετάσεις και στις εργασίες αυξάνεται με πολύ ταχύτερο ρυθμό από αυτόν που μπορούν να παρακολουθήσουν τα πανεπιστήμια.
Ταυτόχρονα, στοιχεία από μεγάλο αμερικανικό πανεπιστήμιο δείχνουν ότι μετά την εμφάνιση του ChatGPT οι άριστοι βαθμοί αυξήθηκαν κατά περίπου 30% σε μαθήματα όπου η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αποδώσει εύκολα κείμενο ή κώδικα, ενώ παρέμειναν στα ίδια επίπεδα σε μαθήματα όπου η Τ.Ν. δεν μπορεί να προσφέρει ουσιαστική βοήθεια.
Βρισκόμαστε μπροστά σε έναν «Αρμαγεδδώνα» στην τριτοβάθμια εκπαίδευση (και όχι μόνο, φυσικά), που σαρώνει τα συστήματα αξιολόγησης αλλά και τον τρόπο έρευνας, διδασκαλίας και οργάνωσης καθηγητών και φοιτητών. Και επίσης έχει κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις, καθώς επηρεάζει δραστικά όλον τον αξιακό κώδικα που οφείλει να υπηρετεί η εκπαίδευση, με απόληξη στην επαγγελματική πορεία και ανέλιξη των πτυχιούχων.
Το πρόβλημα έχει φτάσει και στην Ελλάδα. Ωστόσο, οι πανεπιστημιακοί μας περί άλλα τυρβάζουν. Πρόσφατα, καθηγητής εμβληματικής Φιλοσοφικής Σχολής της χώρας σε δημόσια συζήτηση για την τεχνητή νοημοσύνη απάντησε ότι πρέπει να εκπαιδεύσουμε τους φοιτητές στις ανθρωπιστικές αξίες για να μην αντιγράφουν στα μαθήματα. Και ο εν λόγω καθηγητής δεν είναι η εξαίρεση, στο συχνά δυσκίνητο και τεχνοφοβικό σώμα των Ελλήνων πανεπιστημιακών.
Από την πλευρά τους, επίσης, οι πρυτάνεις εμφανίζονται να λειτουργούν –οι περισσότεροι τουλάχιστον– ως συνδικαλιστές ή να αξιοποιούν τη θέση τους και το έργο του ιδρύματος για να εξυπηρετήσουν την προσωπική τους προβολή και φιλοδοξίες. Χαρακτηριστικό είναι ότι στην τελευταία τακτική συνεδρίαση της Συνόδου Πρυτάνεων, στη Σάμο, προτάθηκαν ζητήματα που αφορούν σημερινά προβλήματα –πολλές φορές διαχειριστικού τύπου– των ΑΕΙ και κανένα ζήτημα στρατηγικής. Ουραγοί για μία ακόμη φορά.
