Η πρώτη του επαφή με τον τζόγο έγινε με το ποδόσφαιρο. Αρχικά πόνταρε τα χρήματά του σε πρωταθλήματα με τα οποία είχε εξοικείωση: αγγλικό, ισπανικό, ιταλικό, λίγο γερμανικό και λίγο ελληνικό. Γνώριζε τη φόρμα κάθε ομάδας, ποιοι παίκτες αγωνίζονταν και ποιοι ήταν τραυματίες. Είχε την ψευδαίσθηση ότι θα κέρδιζε. Οποτε, όμως, έχανε ένιωθε ότι έπρεπε να ρεφάρει. Ωσπου του ήταν πλέον αδύνατο να βάλει φρένο. Με κάθε νέα νίκη ή κάθε ήττα έπρεπε να στοιχηματίσει ξανά.
Εφτασε να ποντάρει σε οποιοδήποτε αθλητικό γεγονός ήταν διαθέσιμο στις ψηφιακές πλατφόρμες, ακόμη κι αν δεν γνώριζε το άθλημα. Στοιχημάτιζε τα χρήματά του στο πινγκ πονγκ, στο μπάντμιντον, σε αγώνες γυναικών στις Φιλιππίνες, είχε φτάσει να ποντάρει ακόμη και σε εικονικές κυνοδρομίες, απλώς για να νιώσει αυτή την έκρηξη αδρεναλίνης, το «γαργάλημα» που του προσέφερε στιγμιαία το τζογάρισμα.
Επειτα από επίμονη προσπάθεια, παρακολουθώντας ειδικό πρόγραμμα απεξάρτησης στο 18 ΑΝΩ, κατάφερε να αντιμετωπίσει τον εθισμό του. Διαπίστωσε, όμως, ότι ο κόσμος γύρω του είχε ήδη αλλάξει. Δεν μπορούσε πλέον να παρακολουθήσει απρόσκοπτα έναν αγώνα ποδοσφαίρου ή μπάσκετ στην ελληνική τηλεόραση χωρίς να πέσει πάνω σε κάποια διαφήμιση στοιχηματικής εταιρείας. Πριν από τη σέντρα ή το τζάμπολ, σε κάθε ανάπαυλα, ακόμη και κατά τη διάρκεια των αγώνων προβάλλεται ο τζόγος, με ψιλά γράμματα να προειδοποιούν για το ενδεχόμενο εθισμού. Τα λογότυπα των στοιχηματικών εταιρειών τυπώνονται στις φανέλες των ομάδων, τοποθετούνται σε στάσεις λεωφορείων, το μάτι εκπαιδεύεται και συνηθίζει. Ο αθλητισμός πλέον συνδέεται άρρηκτα με τον τζόγο, ενώ κανονικά θα έπρεπε να είναι δύο ασύμβατοι κόσμοι.
Δεν θα εθιστούν όλοι όσοι δουν μια διαφήμιση. Δεν είναι, όμως, όλοι το ίδιο δυνατοί, δεν μοιράζονται κοινά βιώματα ούτε έχουν το ίδιο υποστηρικτικό πλαίσιο. Στις μέρες μας όσοι προσπαθούν να αποτραβηχτούν από τον τζόγο δίνουν έναν δυσανάλογα άδικο αγώνα απέναντι σε μια βιομηχανία που απολαμβάνει πλέον μια προβολή δίχως όρια.
Το θέμα της έκθεσης στον στοιχηματισμό δεν είναι το μόνο ζήτημα που πρέπει να απασχολεί. Στις ΗΠΑ, ο Χάρι Λεβάντ, δικηγόρος που είχε καταχραστεί δύο εκατομμύρια από πελάτες του στην κορύφωση του δικού του εθισμού, πιέζει για τη δημιουργία ρυθμιστικού πλαισίου που θα απαγορεύει το ποντάρισμα κατά τη διάρκεια των αγώνων. «Μπορεί κάποιος να στοιχηματίσει στην αρχή. Αλλά μέσα στο παιχνίδι δεν πρέπει να υπάρχει κυνήγι της δράσης», λέει. «Ξέρουμε επιστημονικά ότι αυτό είναι το βασικό στοιχείο που αναζητεί ένας τζογαδόρος».
