Ο Ντόναλντ Τραμπ απέδειξε χθες ότι δεν μπλόφαρε όταν μιλούσε προ ημερών για κάποια δώρα που σκεφτόταν να προσφέρει στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κατά την επίσκεψή του στην Αγκυρα. Το αντίθετο μάλιστα. Δεν έδειξε καμία αυτοσυγκράτηση –δεν ταιριάζει στον χαρακτήρα του άλλωστε– στην αποθέωση του Τούρκου προέδρου, όχι μόνο για τον ρόλο που διαδραματίζει σε όσα συμβαίνουν στον ευρύτερο χώρο της Μέσης Ανατολής, αλλά και για αυτόν που του επιφυλάσσει σε όσα θέλει να επιβάλει ο ίδιος στο εξής.
Τα δώρα του Τραμπ δεν περιορίστηκαν στις υποσχέσεις – δεσμεύσεις που σχετίζονται με τα μαχητικά αεροσκάφη F-35 και F-16, την άρση των κυρώσεων CAATSA, που ο ίδιος επέβαλε στην Αγκυρα κατά την πρώτη προεδρική του θητεία ή τους κινητήρες για το μαχητικό 5ης γενιάς που κατασκευάζει η Τουρκία. Ολα αυτά είναι σημαντικά, αλλά δεν είναι τόσο άμεσα, καθώς οι σχετικές διαδικασίες απαιτούν χρόνο, ενώ εξαρτώνται και από το Κογκρέσο.
Το πιο απτό δώρο είναι ότι ο Αμερικανός πρόεδρος έδειξε με σαφέστατο τρόπο ότι είναι έτοιμος να ανάψει το πράσινο φως και να επιτρέψει στον Ερντογάν να εκπληρώσει τις φιλοδοξίες του και να καταστεί η Τουρκία ηγέτιδα δύναμη εντός του νέου ΝΑΤΟ, που τελεί υπό διαμόρφωση.
Η σύνοδος της Συμμαχίας δεν αποτελεί μία συνήθη και τυπική συνάντηση των ηγετών της. Οσα συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή μετά την επίθεση των ΗΠΑ κατά του Ιράν, την ισοπέδωση της Γάζας και τις επιχειρήσεις του Ισραήλ στον Λίβανο, ο συνεχιζόμενος πόλεμος στην Ουκρανία και η διευρυνόμενη απόσταση μεταξύ των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων με την Ουάσιγκτον, της δίνουν ξεχωριστή και βαρύνουσα σημασία.
Τα αποτελέσματά της θα επηρεάσουν ουσιαστικά τη νέα δομή του διεθνούς συστήματος ασφαλείας, που άλλαξε άρδην με τη δεύτερη θητεία Τραμπ, και θα καθορίσουν τις σχέσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ευρώπης και της Τουρκίας.
Στόχος του Ερντογάν είναι να αναδειχθεί η Τουρκία ηγετική και αυτόνομη δύναμη στο πλαίσιο της Συμμαχίας. Να μην περιορίζεται απλώς στον ρόλο του σημαντικού και κρίσιμου συμμάχου, αλλά να καταστεί στρατηγικός και αναντικατάστατος παίκτης στην περιοχή από την Ανατολική Μεσόγειο έως τη Μέση Ανατολή και τον Καύκασο.
Ο Αμερικανός πρόεδρος εμφανίστηκε έτοιμος να προσφέρει στον «φίλο» του Ερντογάν την υπερδύναμη που επιδιώκει, αγνοώντας την προβληματική στάση του σε σειρά από θέματα – που δεν αφορούν μόνο τη στάση της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας. Με τη συναίνεση και των Ευρωπαίων ηγετών, η σύνοδος φαίνεται ότι θα επικυρώσει τα «δώρα» της Ουάσιγκτον στον Τούρκο πρόεδρο.
