Μετά την ανακοίνωση των βαθμολογικών τους επιδόσεων, οι φετινοί υποψήφιοι για τα ΑΕΙ καλούνται αυτές τις ημέρες να δηλώσουν στο μηχανογραφικό δελτίο τμήματα – σχολές, και κατόπιν θα περιμένουν τις βάσεις εισαγωγής για να δουν πού εισάγονται. Η αναμονή προφανώς έχει αγωνία, αλλά ας μη γελιόμαστε, κυρίως για εκείνους που βρίσκονται στο όριο εισαγωγής σε σχολή της αρεσκείας τους. Για τους περισσότερους υποψηφίους είναι ούτε κρύο ούτε ζέστη.
Πρόκειται για εκείνους που έχουν περάσει το όριο εισαγωγής του επιστημονικού τους πεδίου –στο 8,27 εκτιμάται πως θα είναι το χαμηλότερο βαθμολογικό «κατώφλι» μεταξύ των τεσσάρων πεδίων– και έχουν συγκεντρώσει 13.000-14.000 μονάδες. Με εξαίρεση κάποιες αρνητικές εκπλήξεις μαθητών που μπορούσαν να τα πάνε καλύτερα στις Πανελλαδικές Εξετάσεις, οι υποψήφιοι αυτής της κατηγορίας «τόσο μπορούσαν» διότι αυτή ήταν η δυναμική που τους έδωσε η δωδεκαετής τους προσπάθεια. Κάπου βέβαια θα εισαχθούν. Οι σπουδές αυτές θα καλύπτουν τα όνειρά τους; Και θα τις ολοκληρώσουν;
Τα επιτελεία του υπουργείου Παιδείας των τελευταίων ετών αρνούνται να παραδεχθούν ότι οι περισσότεροι απόφοιτοι λυκείου οδηγούνται στα τυφλά προς τις πανεπιστημιακές σπουδές. Η κατάργηση των ΤΕΙ επί ΣΥΡΙΖΑ έχει εγκλωβίσει πολλούς αποφοίτους λυκείου στον μονόδρομο του πανεπιστημίου, καθώς αντιμετωπίζουν το πτυχίο ως ένα αναγκαίο «χαρτί» για το μέλλον. Αντίθετα, για όσους δεν καταφέρνουν να περάσουν σε κάποιο ΑΕΙ, μονόδρομος είναι οι σπουδές στα δημόσια και ιδιωτικά ΙΕΚ.
Η διέξοδος που προσφέρουν τα ιδιωτικά πανεπιστήμια που λειτουργούν από το 2025 στην Ελλάδα, αποτελεί λύση διαφυγής αλλά και πάλι είναι για τους έχοντες, και δεν απαντά στο καίριο ερώτημα: μπορούν όλοι οι απόφοιτοι λυκείου να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις μιας επιστήμης;
Τα προβλήματα από την απουσία της ανώτατης τεχνολογικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα, την οποία κάλυπταν τα ΤΕΙ, ενισχύονται από την έλλειψη τριετών προγραμμάτων σπουδών στα ελληνικά δημόσια ΑΕΙ. Τα προγράμματα αυτά, συνδυάζοντας την εκπαίδευση με κατάρτιση, θα μπορούσαν να αποτελέσουν ένα σύγχρονο υβρίδιο των παλαιών, καταργημένων ΤΕΙ. Ελάχιστοι, βέβαια, στους πολιτικούς και πανεπιστημιακούς κύκλους συζητούν ανοιχτά την πρόταση, διότι και το πανεπιστημιακό σύστημα θα ξεβολευτεί, ενώ υπάρχει ο φόβος του πολιτικού κόστους μπροστά στη (βέβαιη) κριτική πως έτσι θα δημιουργηθούν πτυχιούχοι δύο ταχυτήτων.
