«Τα καταφέραμε, ε;», είπε ο Γιάννης Αντετοκούνμπο στον Κρις Μίντλετον, λίγα δευτερόλεπτα μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος του NBA το 2021 από τους Μπακς.
«Τα καταφέραμε, γαμώτο». Το επίτευγμα ήταν ανάλογο ή και μεγαλύτερο από αυτό των Νικς φέτος. Και οι δύο ομάδες περίμεναν μισό αιώνα για να πάρουν τίτλο, ωστόσο για τη Νέα Υόρκη το όνειρο παρέμενε ζωντανό.
Το Μιλγουόκι ήταν μια μικρή αγορά του ΝΒΑ. Οπως γράφει στους New York Times ο Ερικ Νέιμ που καλύπτει τον Αντετοκούνμπο και τους Μπακς από το 2015, στο Ουισκόνσιν ένα ήταν το άθλημα, το NFL, και μία η ομάδα, οι Γκριν Μπέι Πάκερς. Ούτε σε αθλητικά μπαρ δεν μπορούσες να δεις αγώνες των Μπακς. Και μετά ήρθε ο Γιάννης.
Η γιγάντια τοιχογραφία 16 επί 17 μέτρων που καλύπτει την πρόσοψη ενός κτιρίου γραφείων στη λεωφόρο Ουισκόνσιν συμπυκνώνει το αποτύπωμα του Ελληνα αθλητή στην πόλη – όπως και το αντίστοιχο έργο στα Σεπόλια. Φιλοτεχνήθηκε από τον ντόπιο καλλιτέχνη Μαουρίσιο Ραμίρεζ κατά παραγγελίαν της ομάδας μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος.
Πέρα από αφετηρίες και προορισμούς, σημασία έχουν οι σταθμοί της διαδρομής. Ισως τόπος σου να γίνεται κι αυτός που κάποτε σε ζωγράφισε στους τοίχους του.
«Ακόμη κι αν κάνω αυτή τη δουλειά άλλα σαράντα χρόνια», γράφει ο Νέιμ, «δύσκολα θα ζήσω ξανά κάτι αντίστοιχο με την παρέλαση των Μπακς μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Περπατούσα δίπλα στα ανοιχτά λεωφορεία της ομάδας, καθώς ολόκληρη η πόλη είχε πλημμυρίσει τους δρόμους και οι φίλαθλοι πίεζαν πάνω στα κιγκλιδώματα για να βρεθούν όσο πιο κοντά γινόταν».
Δύο μέρες αργότερα, ο Γιάννης έπιασε το χέρι του δημοσιογράφου, το έβαλε στο στήθος του για να νιώσει πόσο δυνατά χτυπούσε ακόμη η καρδιά του.
Τις τελευταίες ημέρες, μετά την είδηση-σοκ ότι έπειτα από 13 χρόνια και 979 αγώνες ο Αντετοκούνμπο φεύγει για το Μαϊάμι, πολίτες συρρέουν στο σημείο αφήνοντας αναμνηστικά. «Είναι σαν να χάσαμε έναν δικό μας», «θα μας λείψεις πολύ», «θα είσαι πάντα στην καρδιά μας – πήγαινε δείξ’ τους τι μπορείς να κάνεις».
«Παιδιά, είμαι ακόμη ζωντανός», έγραψε ο ίδιος χαριτολογώντας στο Instagram. Πίσω από το χαμόγελο και το προσωπείο του επαγγελματία, όμως, όλοι ξέρουν ότι ο αποχωρισμός θα είναι δύσκολος και για τις δύο πλευρές. Σε δύο πόλεις έχει ζήσει σε όλη του τη ζωή ο Γιάννης, στην Αθήνα και στο Μιλγουόκι. Η πρώτη ήταν η πόλη όπου έζησε τα παιδικά του χρόνια, η δεύτερη εκεί όπου έκανε τα παιδιά του. «Μιλγουόκι, Ουισκόνσιν» γράφουν τα διαβατήριά τους, εκεί είναι θαμμένος ο πατέρας του.
Για χρόνια στην Ελλάδα επιμέναμε να τον ρωτάμε αν νιώθει περισσότερο Ελληνας ή περισσότερο Νιγηριανός. Η ερώτηση ήταν πάντα και αφελής και σκληρή, αλλά σήμερα έχει χάσει τελείως το νόημά της. Πέρα από αφετηρίες και προορισμούς, σημασία έχουν οι σταθμοί της διαδρομής. Ισως τόπος σου να γίνεται κι αυτός που κάποτε σε ζωγράφισε στους τοίχους του.
