Η Νέα Δημοκρατία ψηφίστηκε το 2019, ξαναψηφίστηκε το 2023 και τώρα θέλει πάλι να ξαναψηφιστεί. Το γεγονός αναφέρεται με έκπληξη, πράγμα αναμενόμενο αφού είναι ασυνήθιστο στον τόπο μας. Αναφέρεται όμως και με κάποια χροιά αποδοκιμασίας, σαν να αποτελούσε ένδειξη υπερβολής ή ακόμη και απληστίας. Τι τη χρειάζεται την τρίτη θητεία ο Μητσοτάκης; Γιατί δεν του έφθασαν οι δύο;
Το ερώτημα μοιάζει εύλογο, έλα όμως που δεν υπάρχει ρολογάκι να μετράει πόσος χρόνος απαιτείται για να παραλάβεις, π.χ., μια φαλιρισμένη ΔΕΗ και να τη μετατρέψεις σε εταιρεία πολυδαίδαλη, με μετοχή περιζήτητη και με τεράστιες προοπτικές εξελίξεων; Ή για να οργανώσεις τη διάσωση του πληθυσμού από μια πανδημία, ή για να πείσεις τις αγορές ότι άλλαξες και είσαι πλέον αξιόπιστος ή για να επανεξοπλιστείς ώστε να μπορείς να στείλεις μέσα σε τέσσερις ώρες φρεγάτες και αεροπλάνα στην Κύπρο, ή να τα κάνεις ταυτοχρόνως όλα αυτά μαζί. Μετρήσιμο είναι μόνον το αποτέλεσμα – εάν δηλαδή οι ενέργειές σου έφεραν επιτυχία ή όχι. Πού βρισκόταν η ΔΕΗ το 2019 και πού τώρα; Πόσο έπεσε η ανεργία; Πόσο αναβαθμίστηκε η θέση μας στην Ευρώπη; Πόσο αποτελεσματικά και γρήγορα κινηθήκαμε στρατιωτικώς προς την Κύπρο; Πότε άλλοτε στην Ιστορία μας η Βουλγαρία μάς ζήτησε στρατιωτική φύλαξη;
Εχει, λοιπόν, η κυβέρνηση κάθε δικαίωμα να προβάλλει το έργο της και να μου ζητάει να την ξαναψηφίσω. Το αλλόκοτο είναι πως και η αντιπολίτευση προς τα εκεί με σπρώχνει κι εκείνη! Πώς το καταφέρνει αυτό; Θα σας εξηγήσω αμέσως. Η αντιπολίτευση μου τάζει πολλά και πλούσια, αλλά πουθενά δεν μου λέει τι απ’ όλα όσα έχει επιτύχει ήδη έως τώρα η Ν.Δ. θα το συνεχίσει εκείνη. Το 112 και ο εξοπλισμός της χώρας είναι δύο καλά παραδείγματα, καθώς αποτελούν για τον καθένα μας ζήτημα ζωής ή θανάτου.
Τον Ιούλιο του 2018 η φωτιά που έπιασε γύρω από το Μάτι έκαψε ζωντανούς πάνω από εκατό ανθρώπους. Η διαχείριση αυτής της τραγωδίας από τον τότε κυβερνώντα Αλέξη Τσίπρα ήταν μια αηδής απόπειρα εξαπάτησης και συγκάλυψης της κρατικής ανικανότητος. Μέσα σε ένα χρόνο ο ΣΥΡΙΖΑ έπεσε. Το πρώτο πράγμα που έκανε η διάδοχος Νέα Δημοκρατία ήταν να εγκαταστήσει τον πανευρωπαϊκό αριθμό πρώτης ανάγκης – το 112. Χάρις σε αυτόν οι τεράστιες πυρκαγιές που έγιναν απανωτά τα επόμενα χρόνια έκαψαν μεν μεγάλες εκτάσεις, αλλά οι κάτοικοι προειδοποιήθηκαν από το 112 και μετακινήθηκαν σωστικά από τις κρατικές υπηρεσίες. Και εγώ κάθε καλοκαίρι που συγκεντρώνεται όλη η οικογένεια στην εξοχή, κάνω τον σταυρό μου που υπάρχει το 112 και εξασφαλίζει τη ζωή των παιδιών και των εγγονών μου σε ώρα ανάγκης.
Αλλά με μια διάδοχη κυβέρνηση θα συνεχίσει να λειτουργεί το 112; Φίδια με ζώνουν, γιατί δεν άκουσα ποτέ από έναν αντιπολιτευόμενο πολιτικό να λέει «το 112 οργανώθηκε αποτελεσματικά και θα το διατηρήσουμε ως κόρην οφθαλμού!». Δεν ξέρω καν τι γνώμη έχει ο κ. Ανδρουλάκης –ή οποιοσδήποτε άλλος ζητάει την ψήφο μου– για το 112. Αλλά ξέρω ότι ο δήμαρχος Πατρέων, στέλεχος του ΚΚΕ, το περασμένο καλοκαίρι, όταν μεγάλες φωτιές έζωσαν την πόλη, παρακινούσε αναφανδόν τον κόσμο να μην υπακούσει τις οδηγίες του 112. Και φωνή δεν ύψωσε κανένα από τα άλλα κόμματα για να αντιπαρατεθεί σε αυτήν την επικίνδυνη παλαβωμάρα! Αυτό τι σημαίνει; Πως μόλις ένα από αυτά τα κόμματα αναλάβει την κυβέρνηση θα αφήσει το 112 να ξεχαρβαλωθεί;
Ας πάρουμε τώρα τα εξοπλιστικά. Μόνη της η Νέα Δημοκρατία μελετούσε και έφερνε στη Βουλή νομοσχέδια για τις αγορές, μόνη της ψήφιζε τα σχετικά νομοσχέδια. Τα κόμματα που έχουν ήδη κυβερνήσει και τώρα ζητούν την ψήφο μου, το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν τα συζητούσαν στη Βουλή – τα απέρριπταν απλώς ή πρότειναν άλλα, δικά τους. Δικαίωμά τους. Ομως αυτό τι σημαίνει; Πως θεωρούν ότι πράγματι «πετάχτηκαν δισεκατομμύρια στο βρόντο» και γι’ αυτό εκείνοι, μόλις γίνουν κυβέρνηση θα τα αφήσουν όλα να αποσαθρωθούν γιατί πρέπει να προμηθευθούμε άλλα, καλύτερα; Και στο μεταξύ, τι γίνεται με την ετοιμότητά μας να αντιπαρατεθούμε αστραπηδόν σε νέα απειλητική κίνηση της Τουρκίας εναντίον μας;
Τα κόμματα έχουν αρχίσει να μου τάζουν διάφορα δωρεάν. Η Μαρία των Κβάντα μου υπόσχεται δικαστήρια και μπόλικες ψυχαναλυτικές κλίνες. Ο κ. Βελόπουλος ειδικεύεται στην επικοινωνία με το θείον και τα ξυλόλια. Ο ρεμπραντισμένος κ. Τσίπρας πλειοδότησε έναντι του Ανδρουλάκη στα δωρεάν εισιτήρια λεωφορείων. Εγώ όμως τίποτα από αυτά δεν λιμπίζομαι, ενώ θέλω πολύ να μάθω ποιος μου εξασφαλίζει κεκτημένα μου, όπως το 112 και τον εξοπλισμό μας. Και περί αυτών δεν έχω ακόμη ακούσει λέξη.
*Η κ. Αθηνά Κακούρη είναι συγγραφέας.
