Η συμφωνία-πλαίσιο για την προσωρινή κατάπαυση του πυρός στον Περσικό Κόλπο προκάλεσε παγκόσμια ανακούφιση, με την ελπίδα ότι θα λειτουργήσει ως «γέφυρα» οριστικής διευθέτησης της διένεξης. Η ιρανική αντίσταση είχε προγραμματίσει για την περασμένη Κυριακή συγκέντρωση στο Παρίσι με τη συμμετοχή χιλιάδων αντιφρονούντων από όλη την Ευρώπη, την οποία ωστόσο την τελευταία στιγμή, εν αναμονή εξελίξεων στη Γενεύη, οι γαλλικές αρχές απαγόρευσαν.
Πώς είδαν τη συμφωνία οι Ιρανοί αντιμαχόμενοι το καθεστώς των μουλάδων; Η στήλη φιλοξενεί το σχόλιο επ’ αυτού του Αμπντί Σαλίμι, στελέχους του εξόριστου κοινοβουλίου της δημοκρατικής αντιπολίτευσης, NCRI:
Εκείνοι που ισχυρίζονταν ότι θα έφερναν τη δημοκρατία στο Ιράν μέσω του πολέμου συγκαταλέγονται σήμερα στους ηττημένους αυτής της σύγκρουσης. Το αποτέλεσμα του στρατηγικού λάθους τους, εκτός από τις ανθρώπινες απώλειες, την καταστροφή των υποδομών, έπληξε την ευρύτερη περιοχή και ταυτόχρονα προκάλεσε μεγάλη ενεργειακή κρίση και σοβαρή βλάβη στην παγκόσμια οικονομία – συνέπειες των οποίων η πραγματική διάσταση θα γίνεται όλο και πιο εμφανής με την πάροδο του χρόνου.
Το καθεστώς που κυβερνά το Ιράν βρίσκεται σε βαθιά κρίση νομιμοποίησης και σε μια φάση φθοράς, που το φέρνει αντιμέτωπο με πιθανή κατάρρευση. Παρότι οι ηγέτες του γνωρίζουν καλά ότι μια διαρκής ειρήνη θα μπορούσε να είναι εξαιρετικά επιβαρυντική και δυνητικά απειλητική για την ίδια τη δομή του καθεστώτος, για να κερδίσουν χρόνο και να αναβάλουν την εξέλιξη της κρίσης αναγκάζονται να αποδεχθούν και να υπογράψουν μια δήλωση παύσης των στρατιωτικών συγκρούσεων. Η θέση μας αυτή διατυπώθηκε με δήλωση της προέδρου μας Μαριάμ Ρατζαβί: «Η ιρανική αντίσταση καλωσορίζει κάθε συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου και του πόνου του ιρανικού λαού. Στο Ιράν κανείς, εκτός από τα απομεινάρια του σάχη και των μουλάδων, δεν επιθυμεί τον πόλεμο και δεν τον επιδίωξε ποτέ. Ο πόλεμος αποτελεί ασπίδα αυτού του καθεστώτος απέναντι στις λαϊκές εξεγέρσεις και η ειρήνη και η παύση του πυρός είναι “δηλητήριο” για τη σημερινή εξουσία».
Οι κυβερνώντες στο Ιράν γνωρίζουν καλύτερα από οποιονδήποτε ότι σε συνθήκες ειρήνης δεν διαθέτουν την ικανότητα και τη δυνατότητα να διαχειριστούν τις αυξανόμενες κοινωνικές απαιτήσεις· συνεπώς, η διατήρηση μιας διαρκούς κρίσης λειτουργεί προς όφελός τους. Στις παρούσες συνθήκες, το καθεστώς θα επιχειρήσει να διατηρήσει όσο το δυνατόν περισσότερο μια κατάσταση «ούτε ειρήνη, ούτε πόλεμος».
Με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα, αν και η ακριβής πρόβλεψη των μελλοντικών εξελίξεων είναι δύσκολη, εκτιμάται ότι μετά τη λήξη της 60ήμερης προθεσμίας που έχει τεθεί για τη δημιουργία συνθηκών μόνιμης ειρηνευτικής συμφωνίας, η κατάσταση μπορεί σε μεγάλο βαθμό να επανέλθει στην προ της υπογραφής της Διακήρυξης της Γενεύης στις 21 Ιουνίου μορφή, καθώς καμία από τις δύο πλευρές δεν βρίσκεται σε εσωτερική θέση που να επιτρέπει την πλήρη εφαρμογή των δεσμεύσεων της άλλης πλευράς.
