Μπα! ∆εν έχει εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη ο κ. Αδωνις Γεωργιάδης; Με αφορμή την υπόθεση της κ. Μισέλ Ασημακοπούλου, γράφει ότι «η ιδέα της ποινικής καταδίκης ενός πολιτικού για μια τέτοια αμέλεια είναι αδιανόητη κατά τη γνώμη μου και δεν έχει συμβεί πουθενά στην Ευρώπη. Μία σωστή ιδέα, που είναι η προστασία των προσωπικών μας δεδομένων, καταλήγει στην ποινική καταδίκη πολιτικού επειδή έστειλε ένα μέιλ. Θα δημιουργήσει τεράστια προβλήματα στις εκλογές και στην πολιτική μας δραστηριότητα εν γένει. Αυτό δεν αφορά την Αννα Ασημακοπούλου αλλά την ίδια τη Δημοκρατία. Αν πρέπει να νομοθετήσουμε για να είναι ξεκάθαρο, να το κάνουμε, αλλά δεν γίνεται να ποινικοποιηθεί η πολιτική μας δραστηριότητα, είναι απαράδεκτο, θα το βρούμε όλοι μπροστά μας!» (Χ, 16.6.2026).
Επί της ουσίας θα συμφωνήσουμε μαζί του. Ενα τέτοιο παράπτωμα, αν και δεν ήταν «αμέλεια» ή στραβοτιμονιά, δεν μπορεί να ποινικοποιείται· άλλο το πρόστιμο που πρέπει να είναι βαρύ και να πληρωθεί. Αλλά μήπως ξέρει ο υπουργός Υγείας πόσες αμέλειες απλών πολιτών έχει ποινικοποιήσει (και μάλιστα σε βαθμό κακουργήματος) η κυβέρνησή του; Μήπως έχει μετρήσει πόσοι άνθρωποι είναι αυτήν τη στιγμή προφυλακισμένοι για τροχαία δυστυχήματα; Από αμέλεια γίνονται κι αυτά.
Τα κυβερνητικά στελέχη βλέπουν κατάματα το φίδι του ποινικού λαϊκισμού που για μικροπολιτικούς λόγους εκτρέφουν στον κόρφο της κοινωνίας. Χρόνια τώρα, αντί να λύνουν προβλήματα, αφιονίζουν τον λαό με τις «αυστηροποιήσεις των ποινών». Λογικό είναι να το βρουν μπροστά τους. Διότι όταν το «κρεμάστε τους ψηλά» γίνεται σύνθημα των πολιτικών, η απόκριση της κοινωνίας αναγκαστικώς είναι «και τους πολιτικούς ψηλότερα».
Οταν το «κρεμάστε τους ψηλά» γίνεται σύνθημα των πολιτικών, η απόκριση της κοινωνίας αναγκαστικώς είναι «και τους πολιτικούς ψηλότερα».
Δεν μπορεί να καταδικάζεται νέος 22 χρόνων σε τρίμηνη φυλάκιση (χωρίς αναστολή, ούτε μετατροπή σε χρηματική ποινή) διότι έτρεχε με 162 χλμ. την ώρα σε επαρχιακό δρόμο (7.5.2026) και η ποινική μεταχείριση της κ. Ασημακοπούλου να θεωρείται από τον κ. Γεωργιάδη «αδιανόητη». Η τελευταία είναι συνέχεια των κυβερνητικών πολιτικών με άλλους στόχους, ή, για να το πούμε φλωρακιστί, «όποιος ουρεί στη θάλασσα, το βρίσκει στο αλάτι». Και δυστυχώς έρχονται πολύ χειρότερα, διότι το φίδι του ποινικού λαϊκισμού –όπως και κάθε άλλου λαϊκισμού– θεριεύει όταν ταΐζεται διαρκώς με παχιά λόγια, σαν αυτά που μας έχει συνηθίσει η κυβέρνηση.
Τέλος, μπορεί να είναι λάθος η ποινική μεταχείριση του παραπτώματος της κ. Ασημακοπούλου, αλλά δεν είναι μέρος της «πολιτικής δραστηριότητας» η παραβίαση των προσωπικών δεδομένων των πολιτών, ασχέτως αν το κάνουν κι άλλοι, επιχειρήσεις, χάκερ κ.λπ. Ούτε οι διαμεσολαβήσεις στον ΟΠΕΚΕΠΕ, με τα «χεράτα» και τα «φορετά», είναι μέρος της «πολιτικής δραστηριότητας», αν και πρέπει να σημειώσουμε την πρόοδο, διότι το 1998 ένας συνάδελφος του κ. Γεωργιάδη αρνήθηκε το αλκοτέστ, έπειτα από θανατηφόρο δυστύχημα που προκάλεσε, επικαλούμενος τη βουλευτική του ιδιότητα. Προφανώς και η μέθη ήταν μέρος της «πολιτικής του δραστηριότητας».
Ακόμη χειρότερο είναι το γεγονός ότι τα κυβερνητικά στελέχη εν τη αλαζονεία τους δεν κατανοούν το πρόβλημα. Γράφει ο κ. Γεωργιάδης: «Μία σωστή ιδέα, που είναι η προστασία των προσωπικών μας δεδομένων, καταλήγει στην ποινική καταδίκη πολιτικού επειδή έστειλε ένα μέιλ. Θα δημιουργήσει τεράστια προβλήματα στις εκλογές και στην πολιτική μας δραστηριότητα εν γένει. Αυτό δεν αφορά την Αννα Ασημακοπούλου, αλλά την ίδια τη Δημοκρατία».
Δηλαδή, «η ποινική καταδίκη ενός πολίτη επειδή έστειλε ένα μέιλ» είναι εντάξει; Ή μήπως στο πλαίσιο της δικονομίας των δύο ταχυτήτων, που εγκαινίασε η κυβέρνηση, θα περάσει καμιά διάταξη ο κ. Γιώργος Φλωρίδης που θα αυστηροποιεί τις ποινές για τους πολίτες, αλλά θα αθωώνει τους πολιτικούς διότι «δημιουργεί τεράστια προβλήματα στις εκλογές και στην πολιτική μας δραστηριότητα εν γένει»;
