«It’s coming home». Την ιστορική αυτή φράση διαβάσαμε σε χθεσινό κείμενο σχετικά με τη νίκη της Αγγλίας επί της Κροατίας προχθές (4-2).
Αυτό το «it’s coming home» έχει βαθιά ιστορία, που πάει εξήντα χρόνια πίσω, το 1966, τη χρονιά που το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου διοργανώθηκε στη Γηραιά Αλβιώνα.
Υπάρχει όμως μια μικρή παρανόηση. Οπως διαβάζουμε και στο «Μουντιάλ. Ιστορίες πίσω από το τρόπαιο» (εκδ. Τόπος) των Χρήστου Σωτηρακόπουλου και Φάνη Τσοκανά, η φράση αυτή «δεν σχετιζόταν άμεσα με το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1966, αλλά με την επιστροφή του ποδοσφαίρου στην Αγγλία μέσω του Euro 1996».
Στην πορεία, όμως, «απέκτησε άμεση σχέση και με την ομάδα των “Τριών Λιονταριών” του 1966, εκείνη που έφτασε στην κορυφή του κόσμου. Μια επιτυχία που παραμένει έως και σήμερα η μόνη στην ιστορία της εθνικής ομάδας της Αγγλίας».
Το Μουντιάλ του 1966 είχε κι άλλες πρωτιές και ιδιαιτερότητες: ήταν το πρώτο, και μοναδικό έως σήμερα, Παγκόσμιο Κύπελλο που διεξήχθη στην Αγγλία· περιελάμβανε μποϊκοτάζ των χωρών από την Αφρική (λόγω του απαρτχάιντ στη Νότιο Αφρική)· για πρώτη φορά επιλεγμένοι αγώνες μεταδόθηκαν μέσω δορυφόρου σε χώρες άλλων ηπείρων· συμμετείχε για πρώτη φορά… η Βόρεια Κορέα, ενώ στον τελικό έφτασαν η Αγγλία με τη Δυτική Γερμανία, είκοσι ένα χρόνια μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο οποίος τελικός ήταν ο τελευταίος που μεταδόθηκε ασπρόμαυρα.
Είχε όμως κι άλλα ωραία το 1966: για πρώτη φορά εισήχθη η ιδέα της μασκότ (ο λέων Γουίλι), ενώ τέσσερις μήνες πριν από την έναρξη, το τρόπαιο «Ζιλ Ριμέ» εκλάπη σε μια έκθεση και εντοπίστηκε μία εβδομάδα αργότερα ανάμεσα σε θάμνους «από έναν διάσημο –πλέον– σκύλο: τον Πικλς!».
Στέκομαι για λίγο στη συμμετοχή της Βόρειας Κορέας, η οποία ξεκίνησε εξαιρετικά: έγινε η πρώτη εθνική ομάδα εκτός Ευρώπης ή Αμερικής που προκρίθηκε από την πρώτη φάση των ομίλων – μάλιστα, «προκάλεσε ένα από τα μεγαλύτερα “σοκ” στην ιστορία του ποδοσφαίρου, νικώντας την Ιταλία με 1-0».
Είχε όμως και συνέχεια: παίζοντας με την Πορτογαλία, η Β. Κορέα βρέθηκε να κερδίζει… 3-0 στα πρώτα 22 λεπτά του ματς. Σημειωτέον, η Πορτογαλία έκανε και αυτή το δικό της ντεμπούτο σε Μουντιάλ. Ο αγώνας έληξε τελικώς 5-3 υπέρ των Πορτογάλων (επική ανατροπή), με τον θρυλικό Εουσέμπιο να σκοράρει τέσσερις φορές.
«Στην ανατροπή απέναντι στη Βόρεια Κορέα», θα πει ο Εουσέμπιο το 1993 στον Χρήστο Σωτηρακόπουλο, «παρότι ήμασταν πίσω στο σκορ με τρία γκολ, ίσως έκανα το καλύτερο παιχνίδι της καριέρας μου».
Το Μουντιάλ της Αγγλίας έμεινε επίσης στην Ιστορία ως ένα από «τα πιο βίαια όλων εποχών», τόσο που ακόμη και ο Πελέ σκέφτηκε μετά το τέλος του να εγκαταλείψει το ποδόσφαιρο.
Περισσότερα όμως αύριο, στο τελευταίο σημείωμα της εβδομάδας.
