Είναι κατανοητή η προσπάθεια των κομμάτων να συσπειρώσουν τους ψηφο-φόρους τους και να προσελκύσουν νέους. Ωστόσο, οι πιθανότητες επιτυχίας αυξάνονται όταν τα επιχειρήματα που προβάλλουν είναι πειστικά και οι στό-χοι ρεαλιστικοί.
Η Νέα Δημοκρατία μιλάει για αυτοδυναμία. Στη σημερινή συγκυρία ίσως να ήταν προτιμότερο να επικεντρώνεται στην εξασφάλιση της νίκης, που αποτελεί προφανώς εφικτό στόχο, αν όχι βεβαιότητα, και στον κεντρικό ρόλο που θα πρέπει να έχει στη διακυβέρνηση, χωρίς να εστιάζει στη μορφή που θα έχει αυτή.
Ολοι έχουν κάθε δικαίωμα να βάζουν ψηλά τον πήχυ. Αλλά η κοινή γνώμη έχει κουραστεί από την υπερβολή και αναζητεί αλήθειες. Σε κάθε περίπτωση, το πρόβλημα συναντάται πρωτίστως στο ΠΑΣΟΚ το οποίο προβάλλει ως στόχο να είναι πρώτο κόμμα, «έστω και με μία ψήφο».
Ωραία τα όνειρα, αλλά αν το ευκταίο απέχει πολύ από το εφικτό, γυρίζει μπούμερανγκ. Η ρητορική των κομμάτων καθίσταται πιο αποτελεσματική, και εθνικά χρήσιμη, όταν διέπεται από ρεαλισμό. Αντί, λοιπόν, το ΠΑΣΟΚ να μιλάει για νίκη, θα ήταν πιο πειστικό και ταυτόχρονα θα υπηρετούσε τον στόχο της πολυπόθητης συσπείρωσης και αύξησης των ποσοστών του, εάν διεμήνυε ότι με βάση τη ρεαλιστική αποτίμηση της πραγματικότητας στόχος είναι η όσο το δυνατόν πιο ισχυρή συμμετοχή του σε κυβέρνηση συνεργασίας για την αποτροπή αδιεξόδων και την αξιοκρατική και χρηστή άσκηση της εξουσίας.
Η κοινή γνώμη έχει κουραστεί από την υπερβολή και αναζητεί αλήθειες.
Απλά, να αναγνώριζε αυτό που διαφαίνεται στον ορίζοντα, ότι δηλαδή οδεύουμε προς κάποιου είδους κυβέρνηση συνασπισμού και να εμφανιζόταν ως πυλώνας σταθερότητας και διασφάλισης του σεβασμού των θεσμών. Το πιο ισχυρό επιχείρημα του ΠΑΣΟΚ σε αυτή τη συγκυρία δεν είναι ότι μπορεί να βγει πρώτο, κάτι που δεν πείθει, τη στιγμή που μάχεται για την τρίτη θέση με την Ελπίδα για τη Δημοκρατία, όσο να προβάλει τον ρόλο του ως θεματοφύλακα θεσμών και διαφάνειας και ως κόμματος το οποίο όταν η χώρα κατέρρεε πρόταξε το εθνικό συμφέρον πάνω από το κομματικό.
Με βάση τη συγκυρία το πιο πειστικό αφήγημα θα ήταν, «σε όποια θέση κι αν βρεθούμε θα αποτελούμε τον πιο χρήσιμο και υπεύθυνο κυβερνητικό εταίρο».
Χωρίς εκ των προτέρων αποκλεισμούς, δεσμεύσεις και κάθε είδους αγκυλώσεις, αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο συνεργασίας και με τη Νέα Δημοκρατία και με την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη, η οποία στην πορεία θα ενισχυθεί και θα αναδειχθεί στον έτερο βασικό πόλο εξουσίας. Αυτή η στρατηγική θα μπορούσε να συσπειρώσει πολλούς ψηφοφόρους οι οποίοι είτε είναι απογοητευμένοι από τη Ν.Δ. είτε δεν έχουν πειστεί από την ΕΛΑΣ και προσβλέπουν στον σταθεροποιητικό ρόλο του κεντρώου κόμματος.
Να ακολουθήσουν, δηλαδή, το διδακτικό παράδειγμα των Ελευθέρων Δημοκρατών στη Γερμανία, που δεν διεκδικούσαν την πρώτη θέση, αλλά υπήρξαν συνδιαμορφωτές της μεταπολεμικής εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής της σημαντικότερης χώρας της Ευρώπης ως κυβερνητικοί εταίροι και των Χριστιανοδημοκρατών για συνολικά τριάντα δύο χρόνια και των Σοσιαλ-δημοκρατών για δεκαέξι.
