Θυμάστε τον Κρίστο Στόιτσκοφ, τον παλαιό, σπουδαίο παίκτη της Εθνικής Βουλγαρίας, η οποία τόσο είχε διαπρέψει στο Μουντιάλ του 1994 στην Αμερική;
Οπως όμως γράφουν στο βιβλίο τους «Μουντιάλ. Ιστορίες πίσω από το τρόπαιο» (εκδ. Τόπος) οι Χρήστος Σωτηρακόπουλος και Φάνης Τσοκανάς, «το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994 δεν ήταν το πρώτο για τη Βουλγαρία, αλλά το έκτο!».
Εξι συμμετοχές σε Μουντιάλ η Βουλγαρία; Ναι, πλην όμως, καμία νίκη. Εως τότε.
«Ο μεγάλος “καημός” της ήταν να αποχωρήσει από τις ΗΠΑ έχοντας νικήσει έστω ένα ματς. Εντέλει, όμως, κατάφερε πολύ περισσότερα», γράφουν οι δύο αθλητικογράφοι.
Θυμάστε ποιο ήταν αυτό το ματς όπου πέτυχε την πρώτη της νίκη η Εθνική Βουλγαρίας σε Μουντιάλ; Μάλλον ναι: ήταν εναντίον της Εθνικής Ελλάδας. Και μάλιστα με το ευρύ 4-0.
Στον Χρήστο Σωτηρακόπουλο μίλησε ο Στόιτσκοφ τον Μάιο του 2011, λίγο πριν από τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ ανάμεσα σε Μπαρτσελόνα και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. «Ηταν ένα υπέροχο Παγκόσμιο Κύπελλο», του είπε, «που για εμάς σημαδεύτηκε με την καλύτερη διαχρονικά παρουσία μας. Θεωρώ πως είμαι ευλογημένος. Δεν είχαμε κάνει νίκη ποτέ σε αυτό το επίπεδο, αλλά μετά την επικράτηση επί της Εθνικής σας, με 4-0 στο Σικάγο, άλλαξαν όλα. Κάπου σας το χρωστάω δηλαδή αυτό που συνέβη!».
Εχει σημασία αυτό που λέει διότι το 1994 η Βουλγαρία ξεκίνησε άσχημα: η βαριά ήττα με 3-0 από τη Νιγηρία τής θύμισε τον κακό της δαίμονα στα Μουντιάλ. Αμέσως μετά, όμως, ήρθε η συντριβή της Ελλάδας και αμέσως μετά ο θρίαμβός της επί της Αργεντινής με 2-0.
Είχε όμως και συνέχεια. Στα προημιτελικά η Βουλγαρία κέρδισε ακόμη και τη Γερμανία, με 2-1. Το ένα από τα δύο γκολ είχε πετύχει ο Στόιτσκοφ. «Ξέρεις κάτι, φίλε;», έλεγε το 2011 στον Χρ. Σωτηρακόπουλο, «η κόρη μου Μιχαέλα είχε γενέθλια εκείνη τη μέρα και το ένιωθα πως θα σκοράρω. Οταν στήθηκε η μπάλα για φάουλ, δεν το σκέφτηκα δευτερόλεπτο. Ηξερα πως η μπάλα θα πάει στη γωνία».
Ηταν η κορυφαία στιγμή της. Δύο ήττες στη συνέχεια (από Ιταλία και Σουηδία) την άφησαν στην –τιμητική– τέταρτη θέση.
Να θυμίσουμε κάπου εδώ ότι ένα ξεχωριστό δράμα παίχτηκε στον τελικό εκείνης της διοργάνωσης ανάμεσα σε Ιταλία και Βραζιλία, με τον μοιραίο Ρομπέρτο Μπάτζιο αρνητικό πρωταγωνιστή (περισσότερα αύριο).
Και, τέλος, ότι στο Μουντιάλ του 1994 η Εθνική Ελλάδας του αείμνηστου Αλκέτα Παναγούλια σημείωσε τρεις ήττες με παθητικό 0-10 (από Αργεντινή 4-0, Νιγηρία 2-0 και από Βουλγαρία, όπως είπαμε ήδη, 4-0).
Σε βίντεο που κυκλοφόρησε αργότερα βλέπουμε έναν αγανακτισμένο Παναγούλια να ωρύεται στα αποδυτήρια, ανάμεσα στους σκυφτούς, απογοητευμένους παίκτες του. «Ενα γκολ ζητάω, ρε γαμώτο, ένα γκολ!».
Η πρώτη φορά για την Ελλάδα στο Μουντιάλ δεν ήταν και η καλύτερη…
