Καλά κάνει ο κωμικός Αλέξανδρος Τσουβέλας και δηλώνει ότι στο εξής θα ακολουθεί την οδό της Δικαιοσύνης. Δεν ήταν άλλωστε η πρώτη φορά που είδε να γίνεται στόχος η σύντροφός του από τον όχλο του Διαδικτύου, με πληθώρα σεξιστικών, ταπεινωτικών σχολίων για την εμφάνισή της. Το γεγονός ότι βρίσκεται στη δημοσιότητα δεν σημαίνει ότι είναι και υποχρεωμένος να υπομένει τα πάντα.
Βεβαίως, με αφορμή το συγκεκριμένο περιστατικό να πούμε ότι οι σχολιαστές-υβριστές λειτουργούν εν πολλοίς ως χρήσιμοι ηλίθιοι. Η συμπεριφορά τους είναι υποκινούμενη από άλλους για ίδιον όφελος. Είναι συχνό φαινόμενο να εμφανίζονται δημοσιεύματα για διασήμους τα οποία, ενώ έχουν θετικούς τίτλους και περιεχόμενο, συνοδεύονται από άσχημες ή εξευτελιστικές φωτογραφίες, με στόχο να προκαλέσουν «κράξιμο». Οσο πιο κακή η φωτογραφία, τόσο περισσότερα μανιασμένα σχόλια και τόσο περισσότερα κλικ. Στην προκειμένη περίπτωση, το έναυσμα για το λιντσάρισμα έδωσαν σάιτ που ανέβασαν την πιο πρόσφορη –κατά την άποψή τους– για κακεντρεχή σχόλια φωτογραφία της γυναίκας, με τίτλο κάτι σαν «σε χαλαρή βόλτα ο Αλέξανδρος Τσουβέλας με τη σύντροφό του». Κερδισμένοι, χωρίς να έχουν λερώσει τα χέρια τους.
Ας μη γελιόμαστε, όμως, η σύγκρουση είναι το καύσιμο που κινεί τις μηχανές του Facebook. Καθώς ο θεός είναι το engagement, ο αλγόριθμος θα σου προωθήσει το περιεχόμενο που θα σε κάνει να αλληλεπιδράσεις. Είναι ο λόγος που δεν βλέπεις πια τόσο τους φίλους σου, αλλά είτε περιεχόμενο με το οποίο συμφωνείς (το social bubble έχει ισχυροποιηθεί) είτε περιεχόμενο το οποίο σε εξοργίζει τόσο, ώστε να σχολιάσεις. Σε κάθε περίπτωση, δεν γλιτώνεις τη φωτογραφία του Τσουβέλα: αν είσαι ευαισθητοποιημένος σε θέματα σεξισμού, θα τη δεις για να σχολιάσεις τους σχολιαστές, αν είσαι από τους άλλους, θα τη δεις για να κοροϊδέψεις. Χρήσιμος είσαι είτε φανατιστείς από τη μία είτε από την άλλη πλευρά.
Πρόσφατη έκθεση του Κοινού Κέντρου Ερευνών (JRC) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Απρίλιος 2026) διαπιστώνει ότι σήμερα η υπερπληθώρα πληροφοριών online ωθεί τους ανθρώπους να αφιερώνουν περισσότερο χρόνο σε περιεχόμενο που είναι αρνητικό, συναισθηματικά φορτισμένο ή βασίζεται στη σύγκρουση. «Το φαινόμενο αυτό ενισχύει την πόλωση, περιορίζει τον ορίζοντα των πολιτικών και κοινωνικών αντιλήψεων, τροφοδοτεί την αγανάκτηση και αυξάνει την αλληλεπίδραση με περιεχόμενο χαμηλής ποιότητας. Η υποχώρηση της εμπιστοσύνης, η μεγαλύτερη προβολή παραπλανητικών φωνών και η στρέβλωση του δημόσιου διαλόγου συνιστούν σοβαρή απειλή για τη δημοκρατία».
Μόλις αυτή την εβδομάδα, μάλιστα, με αφορμή τα επεισόδια στη Βόρεια Ιρλανδία, τόσο η βρετανική κυβέρνηση όσο και η Ofcom μίλησαν ανοιχτά για τον ρόλο των social media στην κλιμάκωση της οργής και της βίας.
Σιγά σιγά εκπαιδευόμαστε κι εμείς να θεωρούμε τη σύγκρουση φυσιολογική. Μαθαίνουμε να αντιδράμε πριν σκεφτούμε, να σχολιάζουμε πριν διασταυρώσουμε, να διαλέγουμε στρατόπεδο πριν καταλάβουμε τι ακριβώς συμβαίνει. Και όσο βρίζουμε, εξοργιζόμαστε ή αλληλοσπαρασσόμαστε, κάποιοι άλλοι μετρούν τα κλικ.
