Μία από τις πιο ωραίες συνεντεύξεις στο βιβλίο «Μουντιάλ. Ιστορίες πίσω από το τρόπαιο» των Χρήστου Σωτηρακόπουλου και Φάνη Τσοκανά (εκδ. Τόπος) είναι αυτή του Ιταλού ποδοσφαιριστή Πάολο Ρόσι στον πρώτο εκ των δύο συγγραφέων.
Το 1980 η Ιταλία ταρακουνήθηκε από ένα σκάνδαλο «στημένων» αγώνων με μεγάλους συλλόγους να εμπλέκονται (Μίλαν, Λάτσιο κ.ά.) και παίκτες-σταρ όπως ο Ρόσι, ο οποίος τιμωρήθηκε με τριετή αποκλεισμό από τα γήπεδα (έκανε έφεση και η ποινή έπεσε στα δύο χρόνια).
Ο Χρ. Σωτηρακόπουλος τον συνάντησε στην Κωνσταντινούπολη το 2005, την επομένη του τελικού Λίβερπουλ – Μίλαν. Παίρνοντας το πρωινό τους, συζήτησαν για εκείνη την πολύ δύσκολη περίοδο του Ρόσι, ο οποίος αρνήθηκε την οποιαδήποτε προσωπική του ανάμειξη σε «στημένα» παιχνίδια. Είχε έρθει σε επαφή με συμπαίκτες του οι οποίοι είχαν εμπλακεί στο σκάνδαλο (περισσότερα θα διαβάσετε στο βιβλίο), αλλά έως εκεί.
Τιμωρήθηκε πάντως και όχι μόνον αυτό: δεν είχε δικαίωμα να προπονείται με καμία ομάδα στην Ευρώπη.
«Με τη δική μου ποινή θέλησαν να δώσουν ένα μήνυμα και πιθανώς το κατάφεραν. Εμένα, όμως, με έβαλαν σε έναν εφιάλτη από τον οποίο δεν μπορούσα να βγω, είτε ήμουν ξύπνιος είτε κοιμόμουν», έλεγε το 2005 στον Χρ. Σωτηρακόπουλο. «Από εκεί που ήμουν ο πιο ακριβός παίκτης στον κόσμο, τώρα δεν μπορούσα καν να προπονηθώ».
Ξαναμπήκε στα γήπεδα τον Μάρτιο του 1982, αλλά δεν μπορούσε να παίξει έως τον Μάιο. Οπως είπε στον Ελληνα αθλητικογράφο, είχε αποφασίσει να εγκαταλείψει τόσο το ποδόσφαιρο όσο και την Ιταλία, να φύγει στον Καναδά ή στην Αυστραλία. Τον στήριξε όμως ο τότε πρόεδρος της Γιουβέντους και ο προπονητής της, ο μεγάλος Τζοβάνι Τραπατόνι.
«Φοβήθηκες πως θα χάσεις το Μουντιάλ του ’82;» τον ρώτησε ο Χρ. Σωτηρακόπουλος. Προφανώς· τον στήριξε όμως ο προπονητής της Εθνικής Ιταλίας, ο Εντζο Μπέαρζοτ. Και αυτό βγήκε, τελικώς, σε καλό και στους δύο.
Παρότι η ομάδα ήταν αουτσάιντερ για τον τίτλο και ο Ρόσι φάντασμα του εαυτού του (κατά δική του δήλωση), όλα άλλαξαν με έναν αγώνα: το Ιταλία – Βραζιλία αποδείχθηκε τελικός πριν από τον τελικό. Το αουτσάιντερ κατά ενός μεγάλου φαβορί – και εκπληκτικής ομάδας ειδικά τότε. «Η καλύτερη ίσως ομάδα που έπαιξα εναντίον της στην καριέρα μου», θα τονίσει στον Ελληνα δημοσιογράφο.
Θυμάμαι ακόμα εκείνο το απίθανο ματς: 3-2 η Ιταλία με τρία γκολ του Ρόσι! «Είναι το ματς που πέταξα τις αλυσίδες και έγινα ξανά κανονικός άνθρωπος».
Στο επόμενο ματς, με την Πολωνία, η Ιταλία νίκησε 2-0 – δύο γκολ ο Ρόσι! Και στον τελικό, με τη Δυτική Γερμανία, η Ιταλία επικράτησε σχεδόν χαλαρά – ο Ρόσι έβαλε ένα ακόμα γκολ και χρίστηκε πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης.
Ο «αποδιοπομπαίος τράγος που έγινε εθνικός ήρωας για την Ιταλία», όπως γράφει ο Χρ. Σωτηρακόπουλος, πέθανε στις 9 Δεκεμβρίου του 2020.
