«Ποιο παιδάκι από το Γυμνάσιο ξέρει ότι δίνεις ναρκωτικά;». Ετσι όπως πάνε τα πράγματα, σε λίγο καιρό, θα σηκώνει κάποιο παιδάκι το χέρι του μέσα στην τάξη για να απαντήσει. Οι συνομιλίες, ανάμεσα στις εγκληματικές οργανώσεις που πουλούσαν ναρκωτικά σε μαθητές στα βόρεια προάστια δημοσιοποιήθηκαν χθες, αλλά δεν διαφέρουν από παρόμοιες οι οποίες απασχόλησαν την ειδησεογραφία στο παρελθόν. Μια σύντομη αναζήτηση στο Διαδίκτυο θα εμφανίσει διαλόγους ανάμεσα σε μέλη συμμοριών που διακινούν ναρκωτικά σε ανηλίκους, προ 10ετίας. Η δράση τους απλώνεται σε όλη την Αττική· νότια, δυτικά ή βόρεια προάστια, το πρόβλημα δεν είναι ταξικό. Οι αγοραπωλησίες γίνονται σε πάρκα, παιδικές χαρές, στάσεις λεωφορείων, μέσα σε σχολικά συγκροτήματα, όπως αναφέρουν τα ρεπορτάζ. Κάθε τόσο διαπιστώνουμε ότι όλο και μικρότερης ηλικίας παιδιά (και 12 ετών) εμπλέκονται στη διακίνηση και χρήση.
Πριν από δύο μήνες η «Κ» είχε οργανώσει ανοιχτή εκδήλωση για την εφηβική παραβατικότητα σε λύκειο της Κηφισιάς. Οι μαθητές μίλησαν για τα αδιέξοδά τους, την ανάγκη να ακουστούν από τους ενηλίκους, να υποστηριχθούν από ψυχολόγους στα σχολεία. Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης επισήμανε πως πολλοί ανήλικοι δράστες παραβατικών συμπεριφορών προέρχονται από περιβάλλοντα από τα οποία λείπει η επαρκής επιμέλεια και εποπτεία από τους γονείς.
Και αυτό ακριβώς είναι ένα ακόμη κομβικό σημείο και πυρηνικό πρόβλημα, το οποίο δεν έχει ταξικά χαρακτηριστικά. «Παραμελημένα» παιδιά δεν συναντάει κανείς μόνο σε υποβαθμισμένες περιοχές, αλλά και σε εύπορες. Για τους ίδιους ή διαφορετικούς λόγους, που δεν εξαρτώνται όμως από τους τραπεζικούς λογαριασμούς των γονέων. Τα κίνητρα των ανηλίκων έχουν μια ευρεία γκάμα. Οδηγός, η συναισθηματική αποξένωση, η ψυχική αστάθεια και αδυναμία, που τα μετατρέπει σε εύκολη λεία κυκλωμάτων. Είτε με φθαρμένο μηχανάκι είτε με πολυτελές αυτοκίνητο, τα ναρκωτικά ακολουθούν τις ίδιες διαδρομές.
Πού είναι εν τέλει πιο ασφαλή τα παιδιά; Οταν στα σπίτια υφίστανται –όχι τόσο σπάνια– κακοποιητικές συμπεριφορές, όταν το Διαδίκτυο έχει «αναλάβει» να διαμορφώσει τη συμπεριφορά τους, όταν τα σχολεία έχουν μπει στο στόχαστρο εγκληματικών οργανώσεων. Ποιο είναι το πιο ασφαλές περιβάλλον; Υπάρχει άραγε ή μήπως ο κόσμος τους μοιάζει όλο και πιο πολύ με αφύλακτη διάβαση;
