Οι απανωτές κατηγορίες για την εμπλοκή πολιτικών και κρατικών λειτουργών σε υποθέσεις διαφθοράς, οι παραιτήσεις πολιτικών προσώπων, επιδεινώνουν την ήδη ανησυχητική έλλειψη εμπιστοσύνης στους θεσμούς. Ενισχύουν το ρεύμα δυσαρέσκειας, που απομακρύνει ανθρώπους από την πολιτική ή τους ωθεί προς «αντισυστημικές» δυνάμεις. Ενώ οι πολίτες θεωρούν το κόστος ζωής το κορυφαίο πρόβλημα της χώρας, η διαφθορά (και ζητήματα δικαιοσύνης) ακολουθεί, μπροστά από άλλα σημαντικά ζητήματα όπως μισθοί και συνθήκες εργασίας, υγεία, μετανάστευση, εγκληματικότητα κ.ά. Ομως, παρότι η κυβέρνηση χρεώνεται όσα αποκαλύπτονται, παραμένει πρώτη στις δημοσκοπήσεις. Αυτό υποδηλώνει ότι το ζήτημα της διαφθοράς δεν είναι άσπρο-μαύρο, έχει πολλές αποχρώσεις.
Αυτό που «ευνοεί», τρόπος του λέγειν, την κυβέρνηση είναι η βαθιά πεποίθηση των πολιτών ότι «όλοι τα ίδια κάνουν». Αυτό δεν θα πείσει κανέναν θυμωμένο να ψηφίσει τη Νέα Δημοκρατία, αλλά εξηγεί γιατί το κυβερνών κόμμα δεν χάνει περισσότερες ψήφους. Μετά, υπάρχει μια αίσθηση ότι τουλάχιστον τώρα βγαίνουν πράγματα στην επιφάνεια, ενώ παλαιότερα αυτό σπανίως συνέβαινε. Αυτό ίσως οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην κινητοποίηση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και άλλων ευρωπαϊκών θεσμών. Ομως, να μην υποτιμάμε τις δυνατότητες και τη διάθεση ελληνικών εποπτικών αρχών. Μετά, όσο κυνικό κι αν ακούγεται, αρκετοί δεν νοιάζονται πολύ, επειδή αυτό που τους απασχολεί είναι να πάρουν αυτό που θέλουν. Ο εκμαυλισμός μεγάλου μέρους των πολιτών οδήγησε σε μια κατάσταση όπου κάθε κυβέρνηση επιχειρεί να ελέγξει τα πράγματα με άφθονα επιδόματα, χατίρια και χαλαρή επίβλεψη. Γι’ αυτό, πιθανότατα, τα «συστημικά» κόμματα της αντιπολίτευσης δεν καρπώνονται τη δυσαρέσκεια των πολιτών. Εως τώρα.
Κάποιοι ίσως να εκτιμούν ότι η διαφθορά δεν είναι πιο διαδεδομένη επί αυτής της κυβέρνησης, αλλά ότι τώρα γίνεται προσπάθεια εξυγίανσης του συστήματος. Οι επιθέσεις στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία από κορυφαία στελέχη της Ν.Δ. δεν ενίσχυσαν αυτό το αφήγημα, όμως είναι αξιοσημείωτο ότι αυτές έχουν σταματήσει. Oποια και αν είναι η στρατηγική της κυβέρνησης, η κατάσταση είναι επικίνδυνη γι’ αυτήν. Πλησιάζει η στιγμή που η ανοχή –η συνενοχή– των πολιτών δεν θα αφομοιώσει νέα χτυπήματα. Τότε η Ν.Δ. ίσως χρεωθεί όχι μόνο σημερινά σκάνδαλα, αλλά και όλη τη δυσαρέσκεια που οι πολίτες νιώθουμε επειδή για δεκαετίες δεν πολεμήσαμε τη διαφθορά όπως θα έπρεπε.
