Θα κλείσουμε σήμερα μία ακόμη αστρονομική ενότητα, διότι ξεκινάει το Μουντιάλ και θα διατρέξουμε ένα πολύ σχετικό βιβλίο που μόλις κυκλοφόρησε με ωραίες αφηγήσεις από την ιστορία του θεσμού.
Επί του παρόντος, η άχρηστη πληροφορία της ημέρας: το ηλιακό μας σύστημα βρίσκεται στο κλείσιμο ενός γαλαξιακού χρόνου.
Γαλαξιακός χρόνος: μία πλήρης περιφορά του Ηλίου (και άρα των πλανητών γύρω από αυτόν, οπότε και της Γης) γύρω από το κέντρο του Γαλαξία μας.
Σε τι ισοδυναμεί αυτό; Κρατηθείτε: περίπου 225 με 230 εκατομμύρια χρόνια της Γης. Που σημαίνει: όταν πριν από αυτό το αδιανόητο χρονικό διάστημα η Γη, μαζί με όλο το ηλιακό σύστημα, βρισκόταν στην άλλη πλευρά του Γαλαξία, μόλις είχαν εμφανιστεί οι δεινόσαυροι…
Σε αυτήν τη φάση βρισκόμαστε στον Βραχίονα Ωρίωνα, αλλά στην εποχή των δεινοσαύρων η Γη πρέπει να βρισκόταν στον Βραχίονα Τοξότη, στην αντίθετη ακριβώς πλευρά του γαλαξιακού δίσκου.
Οι δεινόσαυροι εξαφανίστηκαν 66 εκατομμύρια χρόνια πριν, όταν στη Γη έπεσε ο αστεροειδής που μετέβαλε δραματικά το κλίμα όλου του πλανήτη (αν και, με βάση ευρήματα σε απολιθώματα κ.λπ. είναι πιθανό η εξαφάνισή τους να ήταν πιο σταδιακή, να είχε ξεκινήσει από πιο πριν, εξαιτίας αλλαγών στο κλίμα της Γης, ανεξάρτητα από την πτώση του αστεροειδούς), ενώ ο άνθρωπος κάνει την εμφάνισή του περίπου 300.000 χρόνια πριν. Αυτό, σε γαλαξιακά χρόνια, μεταφράζεται ως εξής: 0,0013.
Εχουμε συνηθίσει να λέμε ότι η Γη και οι υπόλοιποι πλανήτες περιστρέφονται γύρω από τον Ηλιο λες και ο τελευταίος είναι στατικός σε ένα συγκεκριμένο σημείο.
Καμία σχέση· καθώς περιφερόμαστε γύρω του, παρασυρόμαστε σε μια ξέφρενη κυκλική κούρσα περίπου 230 χλμ. το δευτερόλεπτο ή 800.000 χλμ. την ώρα. Δεν στεκόμαστε στιγμή κι ας μην το καταλαβαίνουμε εμείς στη δική μας μικροκλίμακα πάνω στη Γη.
Αυτός ο κυκλικός χορός των πάντων (τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τον δικό μας Γαλαξία) γίνεται γύρω από το κέντρο του όπου φωλιάζει μια υπερμεγέθης μαύρη τρύπα, ο Τοξότης Α*, η οποία έχει μάζα 4,3 εκατομμύρια φορές τη μάζα του Ηλίου μας.
Αν αναλογιστούμε ότι στον Ηλιο χωράει περίπου 333.000 φορές η μάζα της Γης, θα μας πιάσει ίλιγγος: συγκριτικά με τη Γη, ο Τοξότης Α* είναι κυριολεκτικά μια κολοσσιαία άβυσσος, μια αστρική «καρδιά του σκότους». Και είναι το απόλυτο σημείο αναφοράς μας· γύρω από αυτό «χορεύουμε» εκατομμύρια χρόνια τώρα.
Αλλά υπάρχει ακόμα μεγαλύτερο «τέρας»: η μαύρη τρύπα ΤΟΝ 618 με μάζα 66 δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από τη μάζα του Ηλίου. Μπροστά της, το ηλιακό μας σύστημα είναι όπως ένας κόκκος άμμου. Αλλά ας μη φοβόμαστε: απέχει 10,37 δισεκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη…
