Ο Δήμος Αθηναίων μπορεί αποδεδειγμένα να χτίσει πολιτικό κεφάλαιο. Δεν είναι λίγα τα πρόσωπα που, με εφαλτήριο τη θητεία τους εκεί, μεταπήδησαν στην κεντρική πολιτική σκηνή ως στελέχη πρώτης γραμμής. Αυτό προϋποθέτει, πάντως, ότι η θητεία στον δήμο δεν θα αντιμετωπιστεί σαν πάρεργο ή σαν αγγαρεία, αλλά σαν «βιτρίνα» προκειμένου να επικοινωνηθούν πολιτικές ικανότητες.
Υπό αυτή την έννοια, οι επιλογές του Χάρη Δούκα από την εκλογή του στον Δήμο Αθηναίων και μετά κάνουν πολλούς να αναρωτιούνται. Κατ’ αρχάς, είναι γεγονός ότι η εκλογή Δούκα δεν ήταν αποτέλεσμα ανατροπής πολιτικών δεδομένων στην Αθήνα. Οι αριθμοί το λένε. Απλώς τη δεύτερη Κυριακή των αυτοδιοικητικών εκλογών δεν πήγαν να ψηφίσουν πολλοί ψηφοφόροι της Ν.Δ. και άλλαξε πρόσκαιρα ο συσχετισμός δυνάμεων. Ηταν σαν να κερδίζει κάποιος το λαχείο. Και όλοι γνωρίζουμε πόσες είναι οι πιθανότητες να κερδίσει κάποιος το λαχείο δύο διαδοχικές φορές. Είναι άραγε αυτή η επίγνωση που έκανε τον κ. Δούκα να στραφεί τόσο νωρίς στα εσωκομματικά του ΠΑΣΟΚ;
Εμπειρο πολιτικό στέλεχος, που παρακολουθεί πλέον από απόσταση τις τρέχουσες εξελίξεις, σχολίαζε πρόσφατα ότι ο Δήμος Αθηναίων ισοδυναμεί, όσον αφορά τις δυνατότητες που παρέχει στον εκάστοτε δήμαρχο για παρέμβαση και προβολή, με πέντε υπουργεία. Και εξέφραζε την απορία του γιατί κάποιος που βρίσκεται σε αυτή τη θέση, αντί να κοιτάξει να την αξιοποιήσει για να οικοδομήσει πολιτικό κεφάλαιο, στρέφεται στην εσωκομματική αρένα του ΠΑΣΟΚ. Το πιο πιθανό είναι ο κ. Δούκας να συνειδητοποιεί ότι μια δεύτερη θητεία στον δήμο είναι δύσκολη διεκδίκηση. Κινείται έχοντας ως στόχο τη μεταπήδησή του στην κεντρική πολιτική σκηνή ώστε να εκλεγεί βουλευτής.
Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να ακολουθήσει κάποιος αυτή την πορεία. Ο ένας είναι αυτός που περιγράφεται στην αρχή του κειμένου: με ανάδειξη της δουλειάς στον δήμο, που μπορεί να αντικατοπτρίζει όραμα, σχέδιο, ουσιαστική παρέμβαση, διαχειριστικές ικανότητες, πολιτική στην πράξη. Και φτιάχνει πολιτικές καριέρες, καθώς ο επιτυχημένος δήμαρχος Αθηναίων δεν μπορεί να αγνοηθεί από την παράταξή του.
Ο άλλος τρόπος είναι με παρεμβάσεις στην κεντρική πολιτική σκηνή. Που όμως, αν δεν είναι πολύ προσεκτικά υπολογισμένες και δεν έχουν εξασφαλισμένη στήριξη και συμμαχίες, μπορεί να φέρουν το ακριβώς αντίθετο του επιδιωκόμενου αποτέλεσμα: να οδηγήσουν στην απομόνωση.
