«Φτηνά τη γλιτώσαμε» λέω και ξαναλέω στον εαυτό μου παρακολουθώντας ένα ένα τα επεισόδια του συναρπαστικού ντοκιμαντέρ «Στο χιλιοστό» των Βαρβιτσιώτη – Δενδρινού, με τις προσωπικές αφηγήσεις των πρωταγωνιστών των γεγονότων του 2015. Και εξακολουθεί ακόμη και σήμερα να με σοκάρει η εγωπάθεια και το θράσος κάποιων υπουργών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι ρίσκαραν συνειδητά το μέλλον της χώρας για να δοκιμάσουν τις εξωφρενικές θεωρίες τους, τις οποίες με μεγάλη σιγουριά ανέπτυσσαν με κάθε ευκαιρία.
Μία από αυτές έλεγε ότι η Ευρώπη θα αναγκαζόταν να υποχωρήσει στη διαπραγμάτευση με την Ελλάδα και δεν θα τολμούσε να τη διώξει από τη Ζώνη του Ευρώ, διότι η ενδεχόμενη έξοδος της Ελλάδας θα προκαλούσε τεράστιες αναταράξεις και θα οδηγούσε νομοτελειακά στην κατάρρευση ολόκληρης της Ευρωζώνης. Και με βάση αυτήν τη γελοία πεποίθηση, αποφάσισαν να παίξουν τη χώρα κορώνα-γράμματα και να σχεδιάσουν ακόμη και το ενδεχόμενο ενός παράλληλου νομίσματος ή την επιστροφή στη δραχμή, αδιαφορώντας για τις ολέθριες επιπτώσεις που θα μπορούσε να έχει αυτή η αποκοτιά σε εκατομμύρια οικογένειες εάν η τρελή θεωρία τους δεν επαληθευόταν – όπως κι έγινε.
Oπως ανέφερε ο Γιάννης Στουρνάρας στο ίδιο ντοκιμαντέρ, αν η χώρα έβγαινε από το ευρώ και πήγαινε δραχμή, δεν θα υπήρχαν χρήματα ούτε για τα καύσιμα των ελληνικών πολεμικών πλοίων που κάνουν περιπολίες στο Αιγαίο. Θα υπήρχε αυτόματη υποτίμηση 60%-80% στο νόμισμα της χώρας και όλα τα εισαγόμενα προϊόντα, από πρώτες ύλες και καύσιμα έως φάρμακα και τρόφιμα, θα εκτοξεύονταν μέσα σε λίγα 24ωρα σε διπλάσια τιμή. Ανατιμήσεις που θα χτυπούσαν κυρίως τους συνταξιούχους και τους οικονομικά αθενεστέρους της ελληνικής κοινωνίας.
Και να σκεφτεί κανείς ότι πολλοί από τους ιδεοληπτικούς και ανεύθυνους υπουργούς των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που ζητούσαν από την Ε.Ε. να χαρίσει στην Ελλάδα το χρέος της και να ακυρώσει τα μνημόνια προχωρούσαν στην αδιανόητη σύγκρουση με την Ευρώπη εκ του ασφαλούς, διότι –ως γνωστόν– είχαν αρκετά χρήματα στο εξωτερικό και θα μπορούσαν να αντεπεξέλθουν στις όποιες δυσκολίες προέκυπταν από τη χρεοκοπία της χώρας. Και συνεχίζουν και σήμερα αυτοί οι αντάρτες της φακής να χαρακτηρίζουν προδότες και προσκυνημένους όσους υπέγραψαν μνημόνια για να σώσουν τη χώρα από την καταστροφή.
Το χειρότερο: όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, υπάρχουν ακόμη και σήμερα εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες που δεν έχουν αντιληφθεί τίποτε από όσα αδιανόητα έγιναν το πρώτο εξάμηνο του 2015 –άρνηση πληρωμής δόσεων στο ΔΝΤ, κλείσιμο τραπεζών, παλαβό δημοψήφισμα, τρίτο μνημόνιο και επιπλέον 100 δισ. ζημία στη χώρα– ώστε να είναι ακόμη και σήμερα έτοιμοι να εμπιστευθούν τον κ. Τσίπρα σε νέες περιπέτειες.
Συγχρόνως, όμως, και από την άλλη πλευρά, παραμένω ακόμη και σήμερα άναυδος από τη σκληρότητα με την οποία η Γερμανία και άλλοι Βορειοευρωπαίοι αντιμετώπισαν τους Eλληνες το 2014 και το 2015 – έπειτα από πέντε χρόνια μνημονίων και αβάσταχτης λιτότητας, με την ελληνική οικονομία να έχει χάσει το 25% του ΑΕΠ της και τον ελληνικό λαό να έχει υποστεί αιματηρές θυσίες. Κι όταν μάλιστα ήταν εμφανές τοις πάσι στη Βόρεια Ευρώπη και στις Βρυξέλλες ότι τα μνημόνια που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα ήταν ιδιαιτέρως επαχθή και τιμωρητικά.
Θυμίζω ότι το 2015 οι χρηματοοικονομικοί κίνδυνοι για την υπόλοιπη Ευρώπη είχαν εκλείψει. Δεν βρισκόμασταν στο 2010, που οι ευρωπαϊκές τράπεζες ήσαν εκτεθειμένες, με πάνω από 80 δισ. ευρώ ελληνικά ομόλογα στα χαρτοφυλάκιά τους και μια χρεοκοπία της χώρας θα μπορούσε να οδηγήσει ακόμη και στην κατάρρευση του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος. Το 2014, ο άκαμπτος Σόιμπλε θα μπορούσε να κατεβάσει τις απαιτήσεις του για συνέχιση της σκληρής λιτότητας και να δεχθεί να κλείσει επιτέλους η αξιολόγηση της χώρας, παρά τα 980 εκατ. ευρώ διαφορά που υπήρχε μεταξύ Κομισιόν και Ελλάδας, σύμφωνα με το e-mail Χαρδούβελη. Ή, θα μπορούσε ακόμη να συμφωνήσει με την κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου σε έναν πιο μετριοπαθή λογαριασμό 380 εκατ. ευρώ πρόσθετων μέτρων. Μια πρόταση που έκαναν οι Γερμανοί στην κυβέρνηση Τσίπρα τρεις μήνες αργότερα, τον Φεβρουάριο του 2015, αλλά οι «εγκέφαλοι» των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ απέρριψαν, για να πάρουν στη συνέχεια πολλαπλάσια μέτρα με βάση το τρίτο μνημόνιο.
Δεν λέω, η Ευρώπη στήριξε την Ελλάδα με 288,7 δισ. ευρώ για να μη χρεοκοπήσει, αλλά, συγχρόνως, έλειψαν την ώρα της ελληνικής κρίσης Ευρωπαίοι ηγέτες με ευρύτερο πνεύμα, με λιγότερο προτεσταντική λογική και περισσότερη ευρωπαϊκή οπτική, για να αντιληφθούν ότι υπάρχει ένα όριο στις θυσίες. Και να καταλάβουν, στη συνέχεια, ότι οι άσχετοι, άπειροι και ιδεοληπτικοί Συριζαίοι που πήραν την εξουσία εξαιτίας της ακρότητας των δημοσιονομικών περικοπών ήσαν κατώτεροι των περιστάσεων και ικανοί για 380 εκατ. ευρώ να οδηγήσουν τη χώρα στη δραχμή.
