Τούτες τις ημέρες, στο τέλος της σχολικής χρονιάς, νηπιαγωγοί, δάσκαλοι και καθηγητές ζουν τη «φάρσα» της αξιολόγησης.
Το 2021 ψηφίστηκε ο νόμος 4823 για την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου. Υπουργός Παιδείας ήταν η Νίκη Κεραμέως με τη νυν υπουργό Σοφία Ζαχαράκη στη θέση της υφυπουργού αρμόδιας για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Τα σχολεία αξιολογούνται σε τρεις τομείς: στην παιδαγωγική και μαθησιακή λειτουργία, στη διοικητική λειτουργία και στην επαγγελματική ανάπτυξη των εκπαιδευτικών. Οι τρεις τομείς περιλαμβάνουν εννέα επιμέρους πεδία. Αντίστοιχα, η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών διενεργείται κάθε τέσσερα χρόνια από τρεις αξιολογητές στα πεδία Α1 (διδακτική – μαθησιακή διαδικασία), Α2 (διαχείριση τάξης) και Β (υπηρεσιακή επάρκεια).
Μέσα σε αυτή την πενταετία η διαδικασία της αξιολόγησης δοκιμάστηκε. Και από νωρίς φάνηκαν τα προβλήματά της, με κυριότερο τη μεγάλη γραφειοκρατία. Ενδεικτικό στοιχείο είναι ότι πλέον στελέχη του υπουργείου Παιδείας, αλλά και της Αρχής Διασφάλισης της Ποιότητας στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (ΑΔΙΠΠΔΕ) εκτιμούν ότι θα χρειαστεί μία δεκαετία για να αξιολογηθούν οι 140.000 μόνιμοι εκπαιδευτικοί που υπηρετούν στα δημόσια σχολεία της χώρας. Σχετικά με τις επιδόσεις των νεοδιόριστων, μόνον έξι (6) από τους περίπου 20.000 νεοδιόριστους εκπαιδευτικούς κατά την ατομική αξιολόγησή τους κρίθηκαν «μη ικανοποιητικοί», δηλαδή βρέθηκαν στη χαμηλότερη αξιολογική βαθμίδα (οι άλλες είναι εξαιρετικός, πολύ καλός, ικανοποιητικός).
Οσο για την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου, και αυτή έχει καταντήσει προσχηματική. Στο τέλος του σχολικού έτους, οι εκπαιδευτικοί τρέχουν να συμπληρώσουν τα… κουτάκια της αξιολόγησης στο πεδίο που έχουν αναλάβει, για να προωθηθεί αρμοδίως στις διοικητικές υπηρεσίες και να μην «εκτεθεί» το σχολείο.
Μέσα σε αυτό το σουρεαλιστικό κάδρο της «μη αξιολόγησης» παρατηρούνται δύο εξίσου παράδοξα: οι εκπαιδευτικές ομοσπονδίες βάλλουν κατά της αξιολόγησης, διότι τάχα επιδιώκει να κατηγοριοποιήσει σχολεία (εκ του αποτελέσματος, μοιάζει αστείο να υποστηρίζεται).
Παρότι επί υπουργίας Κυριάκου Πιερρακάκη υπήρξε σχέδιο για μείωση της γραφειοκρατίας και συντόμευση των διαδικασιών, και παρότι όλοι γνωρίζουν τα προβλήματα, η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας αφήνει να διαιωνίζεται η κατάσταση. Σαν να θέλει να απαξιώσει ακόμη περισσότερο την έννοια της αξιολόγησης στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας μας.
