Αν επαληθευθούν οι δημοσκοπήσεις, αναγκαστικώς όλοι θα συζητήσουν με όλους. Δεν θα εμφανιστεί αυτοδυναμία και, συνεπώς, θα χρειαστούν συγκλίσεις. Ποιοι, με ποιους; Θα δείξει. Οπως θα έλεγε και ο Φρανσουά Μιτεράν, «μεταξύ των προεκλογικών δημοσκοπήσεων και των μετεκλογικών συνεργασιών, μεσολαβεί ένα σημαντικό γεγονός: οι εκλογές». Και «η κάλπη», θα συμπλήρωνε ο Χαρίλαος Φλωράκης, «είναι πάντα γκαστρωμένη».
Υπάρχουν πολλά παράδοξα στη συζήτηση για τις μετεκλογικές συνεργασίες, πλην του γεγονότος ότι κινούνται στον χώρο του φανταστικού: άλλες συνεργασίες θα έχουμε αν γίνουν τώρα εκλογές, άλλες θα προκύψουν τον Οκτώβριο και άλλες αν τηρηθεί το Σύνταγμα και οι κάλπες ανοίξουν σε ένα χρόνο.
Ενα από τα παράδοξα είναι ότι η συζήτηση περιστρέφεται σχεδόν αποκλειστικώς στο ΠΑΣΟΚ. Φταίνε γι’ αυτό οι «σπιουνιές» των δημοσιογράφων, οι οποίοι –πού το πάνε, πού το φέρνουν;– πάντα ρωτούν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ: «Καλά αυτά περί προγράμματος… Μετεκλογικά με ποιους θα συνεργαστείτε;». Μάλλον περισσότερο φταίνε στελέχη του ΠΑΣΟΚ, σαν τον κ. Χάρη Δούκα, οι οποίοι –πού το πάνε, πού το φέρνουν;– κάθε λίγο και λιγάκι ρωτούν: «Καλά, όλα τα υπόλοιπα… Με τον Τσίπρα πότε θα συνεργαστούμε;». Από αυτήν την κουβέντα πιάνονται οι δημοσιογράφοι και η συζήτηση ανακυκλώνεται.
Το πρόβλημα, όμως, του ΠΑΣΟΚ δεν είναι οι συζητήσεις για μετεκλογικές συνεργασίες, όσο ξεκούδουνες κι αν είναι αυτές στην παρούσα συγκυρία. Ούτε καν αυτό που λένε τα στελέχη της Ν.Δ., ότι «το ΠΑΣΟΚ δεν έχει πρόταση». Χορταστικό είναι το πρόγραμμά του κι έχει θέσεις επί παντός. Απομένει να δούμε πότε θα τις βάλουμε στον δημόσιο διάλογο, για να καταλάβουμε ποιες είναι εφικτές, ποιες ανεδαφικές κ.λπ.
Το βασικό του πρόβλημα είναι η αναντιστοιχία του κομματικού μηχανισμού με την κοινωνία. Τον Μάρτιο του 2024 ο κ. Χάρης Δούκας πήρε το 4,4% των εκλογέων της Αθήνας – 19.842 ψήφους σε 449.902 εγγεγραμμένους. Εξι μήνες μετά, τον Οκτώβριο, πήρε το 21,41% των εκλογέων του ΠΑΣΟΚ. Βεβαίως, μεταξύ του πρώτου γύρου των δημοτικών και των εσωκομματικών εκλογών μεσολάβησε η ανάδειξή του στον δημαρχιακό θώκο. Αλλά αυτό ήταν εν πολλοίς προϊόν τύχης και αποχής των εκλογέων· η συμμετοχή στον δεύτερο γύρο ήταν μόλις 27%.
Τα κόμματα αυτοκτονούν όταν εγκλωβίζονται στον μικρόκοσμό τους. Τώρα στις ΗΠΑ το κίνημα MAGA είναι στα χειρότερά του, ο Αμερικανός πρόεδρος έχει τα χαμηλότερα ποσοστά αποδοχής, ενώ πριν το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα εξέλεγε υποψηφίους για το Κογκρέσο μόνον όσους ήθελε ο Τραμπ. Το αποτέλεσμα; Παίζεται ακόμη και η επί 40 έτη σίγουρη πολιτεία του Τέξας.
