Στην ενισχυμένη του έκδοση, μετά και την προσθήκη των δύο νέων κομμάτων, το πολιτικό μας σύστημα αφθονεί πλέον σε ευχολόγια και συνθήματα. Εξακολουθεί όμως να ανακυκλώνει τα ίδια σχήματα σκέψης, αδυνατώντας να παρoυσιάσει φρέσκες ιδέες. Ωστόσο, οι καιροί έχουν αλλάξει. Ο κόσμος δεν υστερεί σε ευκαιρίες· ίσως το αντίθετο. Γίνεται όμως ολοένα πιο σύνθετος και απαιτητικός. Ο ανταγωνισμός οξύνεται και η τεχνολογία ανατρέπει διαχρονικές οδούς ευημερίας. Το προσδόκιμο ζωής αυξάνεται· μαζί του και οι ανάγκες σε όρους οικονομικής αυτονομίας. Πώς θα προετοιμάσει η Ελλάδα τις νέες γενιές ώστε να αντεπεξέλθουν στις απαιτήσεις της σύγχρονης αγοράς;
Μια χώρα με τον μισό πληθυσμό της δικής μας, η Φινλανδία, φροντίζει για την πρώτη επαφή των πολιτών της με την οικονομία ήδη από το δημοτικό σχολείο, σε μια διαδικασία η οποία εκτείνεται και στο γυμνάσιο. Διδάσκει από μικρές ηλικίες στους νέους τις βασικές αρχές οικονομικού σχεδιασμού. Τους μαθαίνει να αποταμιεύουν, να επενδύουν και κυρίως να μη δημιουργούν χρέη. Τους βοηθάει να λαμβάνουν καλές αποφάσεις και να οικοδομούν ένα στέρεο υπόβαθρο για την ίδια τη ζωή τους.
Η χώρα έχει θέσει στόχο να καταστεί παγκόσμια πρωτοπόρος στον χρηματοοικονομικό αλφαβητισμό μέχρι το 2030. Εχει ήδη πετύχει και μόνο που ανέβασε τον πήχυ για τις προσδοκίες της. Εφαρμόζει εκπαιδευτικά προγράμματα με τεχνητά σούπερ μάρκετ, τράπεζες, καφετέριες και γραφεία· εν είδει προσομοίωσης του κόσμου στον οποίο θα πορευθούν οι νέοι της, με κύριο όχημα την ατομική τους ευθύνη. Μαθητές «εργάζονται» ως φωτογράφοι, αγρότες ή καταστηματάρχες. Μαθαίνουν να κάνουν αιτήσεις για δουλειά, να γίνονται επιχειρηματίες και να αποταμιεύουν χρήματα. Στα αντίστοιχα προγράμματα συμμετέχει το 91% των παιδιών στη χώρα. Ηδη το 2018 οι 15χρονοι Φινλανδοί ανήλθαν στη δεύτερη θέση της κατάταξης του ΟΟΣΑ για τον χρηματοοικονομικό αλφαβητισμό, αφήνοντας πίσω τους ενήλικους Φινλανδούς, οι οποίοι βρίσκονται πε-ρίπου στον διεθνή μέσο όρο.
Και μόνον ότι δίνεις την ευκαιρία σε έναν μαθητή να σκεφτεί από αυτήν την ηλικία την παράμετρο της οικονομικής διαχείρισης είναι κέρδος. Ορισμένοι πιθανώς θα προσεγγίσουν την καλλιέργεια μιας αντίστοιχης κουλτούρας ως πρόωρη επιβάρυνση των μικρών με τα άγχη των μεγάλων. Ας ρωτήσουν σημερινούς ενηλίκους της μεσαίας και εργατικής τάξης αν θα προτιμούσαν να είχαν διδαχθεί ένα αντίστοιχο μάθημα στο σχολείο. Στην εποχή του αυξανόμενου κόστους διαβίωσης, η κατανόηση της διαχείρισης των χρημάτων αποτελεί απαραίτητη δεξιότητα. Είναι η καλύτερη υπηρεσία που μπορείς να προσφέρεις στις επόμενες γενιές. Η Ελλάδα έχει έναν λόγο παραπάνω να το κάνει. Μια ολόκληρη χώρα αποδείχθηκε οικονομικά αναλφάβητη προ 15ετίας.
