Στη δίνη της εποχής μας, είναι ανησυχητικό ότι νέα κόμματα γεννώνται και η πολιτική συζήτηση διεξάγεται σε ένα ιδεολογικό πλαίσιο το οποίο δεν έχει καμία σχέση με τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε ως χώρα και ως έθνος. Τα σήματα, σύμβολα, συνθήματα και οι παραπομπές σε παλιά σχήματα και μύθους μπορεί να προσφέρουν αίσθηση συνέχειας και ελπίδα επιστροφής σε μια πιο εύκολη εποχή, όμως είναι σαν να υποδυόμαστε παλιούς ήρωες για να αντιμετωπίσουμε σύγχρονα προβλήματα. Οσο και αν υποδυόμαστε συνεχιστές μιας παλιάς Αριστεράς ή Δεξιάς, όσο και αν νομίζουμε ότι αυτό θα προκαλέσει τη συσπείρωση ανθρώπων που μοιράζονται τις ίδιες φαντασιώσεις, τα σύμβολα, οι ταμπέλες και παλιοί «τσελεμεντέδες» πολιτικής όχι μόνο δεν προσφέρουν ουσιαστική υπηρεσία στους πολίτες, αλλά δημιουργούν την ψευδαίσθηση ότι κάτι γίνεται.
Οι κίνδυνοι είναι άμεσοι και υπαρξιακοί. Το διεθνές περιβάλλον είναι άκρως απρόβλεπτο και ανασφαλές, καθιστώντας τη γειτονιά μας ολοένα πιο επικίνδυνη. Το διεθνές δίκαιο, κανόνες συμπεριφοράς και συμμαχίες υπονομεύονται σε βαθμό κατάργησης. Η ακρίβεια, η στεγαστική κρίση, η δημογραφική βόμβα και η ήδη μεγάλη έλλειψη εργαζομένων σε κρίσιμους τομείς είναι βραχνάς για την οικονομία και την κοινωνία. Η αναποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης (παρά τις βελτιώσεις των τελευταίων ετών), η ενδημική διαφθορά, η έλλειψη σεβασμού που δείχνουμε ο ένας στον άλλον, διώχνουν νέους, εργατικούς ανθρώπους, συμβάλλοντας έτσι στη διαιώνιση όλων αυτών των δεινών. Η ενίσχυση της Ευρωπαϊκής Ενωσης είναι μονόδρομος για την επιβίωση μικρών χωρών όπως η δική μας, όσο και αν αυτό αντίκειται σε δυνάμεις που θέλουν να υπονομεύσουν την Ε.Ε. και βρίσκουν «συμμάχους» εντός Ενωσης. Η αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης και η προστασία του ελληνικού τοπίου είναι δική μας ευθύνη, μια ευθύνη που δεν παίρνουμε στα σοβαρά.
Μπορεί στις γενικές «κατευθύνσεις» και στα παρωχημένα συνθήματα να υπάρχουν προτάσεις για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, όμως αυτές δεν προβάλλονται όσο τα παραμύθια που επιστρατεύουν νέα και παλαιότερα κόμματα. Πολιτικοί και πολίτες που θα μπορούσαν να συνεργαστούν για τη λύση πραγματικών προβλημάτων εγκλωβίζονται σε αντιμαχόμενα σχήματα. Ετσι εμποδιζόμαστε όλοι να δούμε ποιες είναι οι κρίσιμες επιλογές που αντιμετωπίζει η χώρα και τι θα συμβεί εάν παρατείνουμε τις ανούσιες μεταξύ μας διαμάχες.
